outofyourculticloset

● ● ● Μία Παρασκευή, την περασμένη Άνοιξη, ανταλλάσσοντας με τον Νίκο Φωτάκη μηνύματα στο Twitter και με αφορμή ένα δελτίο τύπου, εκείνος έκανε μία δημόσια εξομολόγηση τινάζοντας από πάνω του λίγη από την καταπίεση της pop κουλτούρας που καταδιώκει αυτούς που παρακολουθούν (τα πάντα υποτίθεται ότι πρέπει), γράφουν και είναι «μέσα».

Ο nkfotakis είπε απλώς «Δεν έχω δει ποτέ μου το Σεσουάρ Για Δολοφόνους» και αμέσως ένιωσε μία απολαυστική αίσθηση ελευθερίας σαν να ήπιε μαλακτικό μαλλιών 2σε1. Για συμπαράσταση, σηκώθηκα κι εγώ όρθιος (έμοιαζε) και είπα «Κι εγώ δεν αντέχω τον (δεν θυμάμαι ποιον είπα, ίσως τον Dylan)». Αμέσως υπήρξαν και άλλα δυο-τρία παρόμοια μηνύματα συμπαράστασης από όσους παρακολουθούσαν: «Δεν αντέχω την Bjork», «Δεν το καταλαβαίνω αυτό που γίνεται με την Πλάτωνος», τέτοια. Ακολούθησαν κι άλλα.

● ● ● Ήταν φανερό, η δημόσια εξομολόγηση πολιτιστικών handicaps ήταν ανακουφιστική όσο και μία ψυχανάλυση-σνακ. 

● ● ● Αποφασίσαμε κάθε Παρασκευή να γράφουμε τέτοιες μικρές μας αμαρτίες, κι ας τους δώσουμε την ετικέτα-καγκελάκι (# ή hashtag στη γλώσσα του Twitter) OutOfYourCulturalCloset. Βγες από την Ντουλάπα της Ποπ Κουλτούρας σου. Ή, προς χάρη συντομίας, #outofyourculticloset. Και έτσι έγινε: δεν το ακολουθούσαν πολλοί, έτσι κι αλλιώς ήταν «δύσκολο», ασαφές ή ανόητο, πάντως η εβδομάδα μας έκλεινε με μία μίνι αυτοδιαπόμπευσή μας, και αυτό είχε πλάκα.

● ● ● Την περασμένη Παρασκευή, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, έτσι όπως ένα απλό tweet στη μία άκρη του πλανήτη μπορεί να δημιουργήσει τσουνάμι στην απέναντι άκρη του τραπεζιού, το #outofyourculticloset διογκώθηκε σε έναν καταιγισμό μηνυμάτων ανθρώπων που, χορεύοντας στη θεωρία του ντόμινο, γίνονταν δημοσίως ρόμπες (ε, οκ, κάπως). Πολλοί έχασαν την πολιτιστική κατεύθυνση αυτής της ελαφριάς, ευχάριστης μπούρδας και πήγαν στα σχολικά τους χρόνια, εξομολογούμενοι αμαρτίες τεράστιας σημειολογικής αξίας ή απλής πανελλήνιας «μόδας». Παρακολουθήσαμε το κύμα όλη τη μέρα, διασκεδάζοντας, μέχρι το μεσημέρι του Σαββάτου που κόπασε. Αποκαμωμένοι μαζέψαμε τα πιο χαρακτηριστικά tweets:

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

›› Προσωπικά πιστεύω ότι «Ο πολίτης Κέιν» είναι η πιο υπερεκτιμημένη ταινία του αιώνα.

›› Θεωρώ τον Χιώτη μεγάλο μαλάκα.

›› Έχω δουλέψει στον 902 Αριστερά στα FM και έχω πάρει συνέντευξη από την Αλέκα Παπαρήγα και τη Μαρία Δαμανάκη.

›› Πέρσι πήγα Σάκη στο Stars και λέω να πάω και φέτος.

›› Δεν «το έκανα» στην 5ήμερη.

›› Δεν έχω πάει ποτέ 5ήμερη.

›› Μ’ είχαν διώξει από την κατασκήνωση κάποτε, γιατί είχα ψείρες. It was a relief.

›› Δεν ξέρω τι δουλειά κάνει ο Βαλλιανάτος.

ΚΡΥΦΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ

›› Έχω δει τον «Τιτανικό» τρεις φορές στον κινηματογράφο κι έκλαψα οικτρά και τις τρεις.

›› Έχω κλάψει βλέποντας το «Αρμαγεδδών».

›› Έναν ολόκληρο χρόνο μάστερ στη Γερμανία, τα βράδια καθόμουν σπίτι και έπλεκα ακούγοντας Αρβανιτάκη.

›› Τις Απόκριες, όταν ήρθε ο κλόουν στο σχολείο, είπα ψέματα και δεν πήγα στο show... η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι τους κλόουν.

›› Έχω τραγουδήσει σε γυναίκα το τραγούδι «Ο ανθρακώρυχος» του Τζεβά. Ο τόνος στο «ω».

›› Φοβάμαι τους καθρέφτες στο σκοτάδι.

›› Κλαίω με το «Μαμά γερνάω» της Τσανακλίδου από τα 15.

›› Έβγαλα φρονιμίτες στα 12...

›› Έκλαψα με τις καινούργιες διαφημίσεις της Olympic Air.

›› Μιλάω στα φυτά.

ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

›› Μικρή είχα δώσει σε ένα μωρό να πιει κολόνια... το πήγαμε στο νοσοκομείο (όλα καλά πήγαν).

›› Μικρός πήρα το κλειδί από μπετονιεράκι και το πέταξα μέσα στο τσιμέντο.

›› Στο δημοτικό, κυνηγούσα τις μύγες και τις έκαιγα με μεγεθυντικό φακό.

›› Έπαιζα το γιατρό με τον Γιωργάκη και του έμπηξα μια κόκκινη χτένα μυτερή στον ποπό αντί για ενέσα :P

›› Στην 5ήμερη έφτιαχνα νες με νερό από το θερμοσίφωνο για όλη την τάξη. Κανείς δεν με ρώτησε πού βρήκα ζεστό νερό.

›› Με έχουν διώξει από hambo.

ΣΤΙΛΙΣΤΙΚΕΣ ΑΚΡΟΒΑΣΙΕΣ

›› Γύρω στο ’97 είχα ξυρίσει τα φρύδια μου.

›› Μου επετράπη η είσοδος στον Ίκαρο στη Μύκονο, αφού οι κολλητοί με είχαν δηλώσει τραβεστί.

›› Έτρωγα τηγανητές πατάτες με παγωτό – και μου άρεσε κιόλας!!

›› Εμείς φτιάχναμε κεφτεδάκια από χώμα το οποίο τρώγαμε.

›› Έχω φάει άμμο με το κουτάλι.

›› Στο δημοτικό είχα βάλει ένα τεράστιο τσιρότο στο μέτωπο για να με ρωτάνε όλοι πού χτύπησα και να γίνω το πρόσωπο της μέρας.

›› Έχω βγεί στο tv Makedonia ντυμένη «κόπα καμπάνα».

›› Όταν βλέπω ασβεστωμένο σπίτι σε νησί νιώθω επιθυμία να ποζάρω όπως Χρονοπούλου.

›› Κοντεύω 40 και φοράω ακόμα εσώρουχα Snoopy & Hello Kitty και δεν ντρέπομαι.

›› Ανέβηκα να πάρω το πτυχίο μου ξυπόλητος.

ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΑ ΛΑΘΗ

›› Μέχρι την Α΄ Λυκείου ήμουν απουσιολόγα...

›› Δεν ξέρω να κάνω ποδήλατο.

›› Κι εγώ! Και δεν οδηγώ επίσης :P

›› Δεν έχω λογαριασμό στο fb και το λέω αυτό τώρα, στo διάλειμμα των «Ραγισμένων αγκαλιών».

›› Ψήφισα “My Big Fat Greek Wedding” στις 20 καλύτερες ταινίες των 00s.

›› Έχω πάει σχολείο χωρίς την τσάντα μου.

›› Δεν θυμάμαι το Πάτερ Ημών.

›› Στο τραγούδι της Ελπίδας που λέει «είναι που λείπεις εσύ» είχα πάντα την περιέργεια να δω το ένα «πουλί πισεσί».

ΟΙ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ

›› Έχω στο αυτοκίνητο cd με τα Best of της Θώδη.

›› Επί χρόνια άκουγα φανατικά αδελφούς Κατσιμίχα.

›› Στο σχολείο άκουγα Status Quo. Ήταν από τότε uncool.

›› Έμαθα τι είναι ομοφυλόφιλος από το “Love Boat”.

›› Στο ΤΕΙ μπήκα στη ΔΑΠ για να περνάω μαθήματα. Και το κόλπο έπιασε.

›› Μικρή έλεγα ότι οι Γερμανοί έκαψαν το δημοτικό μου + πηδάγαμε από τα παράθυρα για να σωθούμε...

›› Έχω ζητήσει σε εκδοτήριο του Μετρό Lucky Strike μαλακό.

›› Όταν ήμουν μικρή το beach το διάβαζα μπεάκη.

›› Εγώ νόμιζα μέχρι τα 19 ότι το Καρπενήσι είναι νησί.

›› Έχω απαντήσει πολλές φορές σε αγνώστους που μιλάνε στο hands-free.

›› Συμμαθητής της κολλητής μου αναρωτήθηκε «τι τον ρωτάνε;», όταν είδε τα «Άπαντα Καβάφη».

›› Ξέρω όλα τα τραγούδια του “Sound of music” και του “Mary Poppins” απέξω.

›› Ντρέπομαι αλλά... πήγα με τη γιαγιά μου στη λαοσύναξη του Χριστόδουλου.

›› Και ένα τελευταίο πριν φύγω: ΔΕΝ ΤΡΩΩ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ! Ναι, τα σιχαίνομαι. Όχι, δεν είμαι εξωγήινη.

 y.nenes@yahoo.com