Ένας από τους πιο σημαντικούς λαϊκούς στιχουργούς της ελληνικής μουσικής, ο Κώστας Βίρβος, έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 88 ετών. Το τελευταίο διάστημα βρισκόταν στο σπίτι του με σοβαρά προβλήματα υγείας, και ήταν διασωληνωμένος μετά από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 29 Μαρτίου 1926. Ο πατέρας του, πλούσιος τυρέμπορας, τον έστειλε στην Κοργιαλένειο Σχολή. Όταν τελείωσε, κατέβηκε στην Αθήνα, όπου γράφτηκε στην Πάντειο. Έγραφε από νωρίς στιχάκια, αλλά όνειρό του ήταν να γίνει σκηνοθέτης.
Έγινε μέλος του ΕΑΜ, και ανεβαίνει στο βουνό όπου συναντά τον Άρη Βελουχιώτη. Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια αντιμετωπίζει δυσκολίες λόγω πολιτικών φρονημάτων, ενώ εργάστηκε ως υπάλληλος από το 1954 έως το 1985.
Συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού, όπως ο Απόστολος Καλδάρας και ο Στέλιος Βαμβακάρης, ενώ αργότερα στίχους του μελοποίησαν και συνθέτες όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μίμης Πλέσσας, και ο Χρήστος Λεοντής. Σύμφωνα με υπολογισμούς έχει γράψει πάνω από 2.000 τραγούδια, πολλά εκ των οποίων έγιναν μεγάλες επιτυχίες που ακούγονται τραγουδιούνται ακόμα και σήμερα.
Πολλοί τον έχουν αποκαλέσει έναν μεγάλο λαϊκό ποιητή, ενώ αρκετοί, σημειώνουν ότι πέρα από την γνήσια λαϊκή του φωνή και την ποικιλία των αισθημάτων των στίχων του, δεν λείπει από την τέχνη του και το έντονο πολιτικό στοιχείο, αποτέλεσμα της προοδευτικής του συνείδησης που γαλουχήθηκε στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης. Μαζί με τον Καλδάρα και τον Τσιτσάνη, πήραν από το χέρι το λαϊκό τραγούδι στην δεκαετία του 50, το έβγαλαν από το περιθώριο και του άνοιξαν τις πόρτες σε ένα πιο ευρύ κοινό και σε μεγαλύτερα κοινωνικά στρώματα.
Έγραψε τραγούδια όπως τα «Ρίξε μια ζαριά καλή», «Της γερακίνας ο γιος», «Μια παλιά ιστορία», «Λίγα ψίχουλα», «Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα» και αμέτρητα άλλα.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
Ο γερμανός φιλόσοφος αναφέρεται εκτενώς και ουσιαστικά στην ελληνική μυθολογία, όχι ως απλό λογοτεχνικό ή ιστορικό υλικό, αλλά ως θεμελιώδες κλειδί κατανόησης της ζωής και του πολιτισμού
9°
