Προσποιήθηκε την έγκυο και έκλεψε μωρό από κλινική - Η πραγματική ιστορία πίσω από το docudrama του Netflix

Στις 17 Ιουνίου 2009, μια 26χρονη γυναίκα έφυγε από ένα νοσοκομείο της Πόλης του Μεξικού κρατώντας μια σακούλα δώρου. Μέσα βρισκόταν ένα νεογέννητο κοριτσάκι. Η γυναίκα, Ελεονόρ Αλεχάντρα Μαρίν Μεντόσα, δεν ήταν η μητέρα του.

Λίγες ώρες αργότερα, εκείνη και ο σύζυγός της, Αρτούρο, συνελήφθησαν σε ένα μοτέλ και το μωρό, Κάτια Βαλεντίνα, επέστρεψε σώο στους γονείς του. Η Μεντόσα καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκιση για απαγωγή και η υπόθεσή της προσέλκυσε τεράστια δημοσιότητα στο Μεξικό, καθώς είχε προσποιηθεί μια εγκυμοσύνη που έφτασε μέχρι τον τοκετό, εξαπατώντας τον σύζυγό της, την οικογένειά της και τους γιατρούς. Η κοινωνική και ψυχολογική πίεση που ένιωθε για να γίνει μητέρα εξετάζεται τώρα σε μια νέα ταινία, το «A Child of My Own», που κάνει πρεμιέρα στο Netflix την Πέμπτη.

Η συγκλονιστική ιστορία δεν παρουσιάζεται με την τυπική μορφή ενός true crime ντοκιμαντέρ, αλλά ως κινηματογραφικό docudrama. Το πρώτο μισό αποτελείται από μια έντονα στιλιζαρισμένη αναπαράσταση της εκδοχής των γεγονότων που έδωσε η Μεντόσα. Στη συνέχεια γνωρίζουμε την ίδια την πραγματική Μεντόσα, γνωστή ως «Αλ», στη φυλακή, καθώς και άλλους ανθρώπους που εμπλέκονται στην υπόθεση, ενώ βλέπουμε και τηλεοπτικά πλάνα από την εποχή.

«Ένιωθα σαν να ζούσα σε μια άλλη διάσταση. Πολλές φορές ήθελα να πω “αυτό δεν είναι πραγματικό” ή “αυτό δεν συμβαίνει”. Αλλά δεν μπορούσα», λέει η Μεντόσα στη σκηνοθέτιδα της ταινίας, Μάιτε Αλμπέρντι. Σχολιάζει μια σκηνή που αναπαριστά το baby shower της το 2009, με τη Μεξικανή ηθοποιό Άνα Σελέστε Μοντάλβο να την υποδύεται. Η Μεντόσα, εμφανώς «έγκυος», γιορτάζει μαζί με φίλους και συγγενείς, με τούρτα, δώρα και μπαλόνια. Η ίδια παραδέχεται ότι η κατάσταση αυτή της προκαλούσε αντικρουόμενα συναισθήματα. Από τη μία, λέει: «Ένιωθα τόσο ξεχωριστή». Από την άλλη, προσθέτει: «Ήθελα κάποιος να σκάσει αυτό το μπαλόνι των ψεμάτων».

H ταινία ακολουθεί την πορεία της Μεντόσα από τον γάμο, την ψεύτικη εγκυμοσύνη και την αποκάλυψη της αρπαγής του νεογέννητου

Η Χιλιανή σκηνοθέτιδα Αλμπέρντι, δύο φορές υποψήφια για Όσκαρ στην κατηγορία του καλύτερου ντοκιμαντέρ, παρουσιάζει την εκδοχή των γεγονότων της Μεντόσα σαν ένα δραματοποιημένο παραμύθι, ξεκινώντας από τον γάμο της Μεντόσα με τον Αρτούρο το 2000. Τα χρώματα είναι παστέλ αποχρώσεις του ροζ, του κίτρινου και του μπλε. Η κάμερα κινείται με απαλή εστίαση. Στην αίθουσα αναμονής μιας μαιευτικής κλινικής δεσπόζει μια χαρούμενη φωτογραφία μιας μητέρας με το μωρό της. Η Μεντόσα είναι πάντα ντυμένη σε αποχρώσεις του ροζ και αυτό το μέρος της ιστορίας παρουσιάζεται από τη δική της οπτική, μέσα από τη δική της αφήγηση.

«Έκανα αυτές τις σκηνές να μοιάζουν με παραμύθι, επειδή αυτό είναι το όνειρο της Μεντόσα για το πώς ήθελε να είναι η εμπειρία ή ο τρόπος με τον οποίο αφηγείται την ιστορία στον εαυτό της», λέει η Αλμπέρντι στο BBC. «Είναι η υποκειμενική της οπτική για την πραγματικότητα. Φτάνουμε αυτόν τον ροζ κόσμο στα άκρα, εν μέρει επειδή και στην πραγματική ζωή ο κόσμος της είναι πολύ ροζ. Όπως θα ανακαλύψετε στην ταινία, λατρεύει το χρώμα. Έχει δημιουργηθεί έτσι ώστε να αντιπροσωπεύει το όνειρό της για τον γάμο και το μωρό».

Είναι σαφές ότι από μικρή ηλικία η επιθυμία να γίνει μητέρα ήταν μια πίεση που βάραινε βαθιά τη Μεντόσα. Παντρεύτηκε στα 17 της, ενώ ήταν ήδη έγκυος, αλλά απέβαλε το μωρό, όπως και το επόμενο. Έκρυψε την τρίτη αποβολή της, φοβούμενη την αντίδραση του συζύγου και των πεθερικών της. Η ίδια είπε στην αστυνομία ότι στη συνέχεια γνώρισε σε μαιευτική κλινική μια έγκυο γυναίκα, τη Μάιρα, η οποία δεν ήθελε το μωρό της. Η Μεντόσα υποστήριξε ότι την έπεισε να ολοκληρώσει την εγκυμοσύνη και να της παραδώσει το παιδί. Στο μεταξύ, έτρωγε πρόχειρο φαγητό για να μεγαλώσει την «κοιλιά της εγκυμοσύνης». Το βάρος της αυξήθηκε από 54 κιλά σε περισσότερα από 89 κιλά και, καθώς εργαζόταν στο τμήμα μαιευτικής και γυναικολογίας του νοσοκομείου, τροποποίησε τα ιατρικά της αρχεία.

Σύμφωνα με τη Μεντόσα, μετά τη γέννα η Μάιρα άφησε το νεογέννητο, λέγοντας ότι έφευγε από το νοσοκομείο. Τότε, η πανικόβλητη Μεντόσα έβαλε το μωρό στη σακούλα και το πήρε μαζί της, προκειμένου να το παρουσιάσει στον εμβρόντητο σύζυγό της, Αρτούρο, ο οποίος ανέκαθεν υποστήριζε, όπως και η σύζυγός του, ότι έμαθε πως η εγκυμοσύνη ήταν ψεύτικη μόνο όταν εκείνη του παρέδωσε το κλεμμένο μωρό.

Η Μεντόσα, γνωστή ως «Αλ», εμφανίζεται η ίδια στο «A Child of My Own», έχοντας πλέον εκτίσει την 13ετή ποινή φυλάκισής της. Η Αλμπέρντι λέει ότι γνώρισε τη Μεντόσα σε μια φυλακή του Μεξικού και εκεί τη συναντά και ο θεατής, σε ένα κελί με ροζ αισθητική, όπου εξέτιε τις τελευταίες εβδομάδες της 13ετούς ποινής της. Η Αλμπέρντι μιλά επίσης με τον Αρτούρο, ο οποίος παρέμεινε υπό κράτηση για δύο χρόνια κατά τη διάρκεια της αστυνομικής έρευνας για την απαγωγή, αλλά τελικά απαλλάχθηκε από κάθε εμπλοκή.

Για να παρουσιάσει και την άλλη πλευρά της ιστορίας, η Αλμπέρντι παίρνει συνέντευξη από τη μητέρα του παιδιού που απήχθη, Μάιρα Ναβάρο Βέγκα, η οποία διαψεύδει κατηγορηματικά την εκδοχή της Μεντόσα. Στις καταθέσεις της στο δικαστήριο, η Μάιρα περιέγραψε ότι πήγε στην τουαλέτα του νοσοκομείου και, όταν επέστρεψε, διαπίστωσε ότι το μωρό της είχε εξαφανιστεί. Αρνείται ότι υπήρξε ποτέ κάποια «συμφωνία» και επισημαίνει ότι βρισκόταν σε διαφορετική μαιευτική κλινική και δεν είχε γνωρίσει τη Μεντόσα μέχρι τη στιγμή που, σύμφωνα με τη Μάιρα, εκείνη εμφανίστηκε στον θάλαμό της παριστάνοντας την κοινωνική λειτουργό. «Δεν νιώθω καμία συμπόνια για εκείνη», λέει η Μάιρα για τη Μεντόσα στην ταινία. «Εκείνη δεν ένιωσε καμία συμπόνια όταν μου έκλεψε το μωρό».

Η Αλμπέρντι λέει ότι, εξετάζοντας την υπόθεση, ήθελε να διερευνήσει τις ευρύτερες κοινωνικές πιέσεις γύρω από τη μητρότητα. «Γιατί κάποια να αισθανθεί ότι πρέπει να προσποιηθεί μια εγκυμοσύνη;» αναρωτιέται. «Φυσικά, η Αλεχάντρα διέπραξε ένα έγκλημα, φυσικά έπρεπε να πάει στη φυλακή. Αλλά ταυτόχρονα είναι θύμα του συστήματος. Είναι θύμα της οικογένειάς της. Για μένα είναι ξεκάθαρο ότι υπήρχαν χρόνια πίεσης σε αυτή την κατάσταση».

Στην αφήγηση της Μεντόσα, τα πεθερικά και ο σύζυγός της την κατηγορούσαν για τις αποβολές της, θεωρώντας ότι έφταιγε το γεγονός πως συνέχιζε να εργάζεται ενώ ήταν έγκυος και ότι δεν «πρόσεχε τον εαυτό της». Είναι επίσης εμφανής η επιθυμία του συζύγου της όχι μόνο να αποκτήσει βιολογικό παιδί, αλλά και γιο.

Όταν η γυναίκα δικαστής της υπόθεσης μιλά στην Αλμπέρντι, λέει ότι η κατάθεση της Μεντόσα περιλάμβανε αναμνήσεις από τα πεθερικά της να λένε πράγματα όπως: «Δεν αξίζεις ως γυναίκα αν δεν μπορείς να κάνεις παιδιά». «Ένιωθα ότι πιεζόμουν να ικανοποιήσω την οικογένειά του», λέει η Μεντόσα στην ταινία. «Ήταν τόσο έντονη η επιθυμία μου να γίνω μητέρα, που μπλέχτηκα σε προβλήματα τα οποία γίνονταν όλο και μεγαλύτερα και άρχισα να παίρνω αποφάσεις και να κάνω πράγματα που γίνονταν όλο και πιο περίπλοκα. Μέχρι που δεν υπήρχε πλέον διέξοδος και δεν μπορούσα να γυρίσω πίσω».

Η δραματοποίηση δείχνει έναν γιατρό του νοσοκομείου να υπογράφει την άδεια μητρότητας της Μεντόσα αφού εντοπίζει τον χτύπο της καρδιάς ενός μωρού — κάτι που πράγματι συνέβη. Στην ταινία, αυτό αφήνει τη Μεντόσα σε αγωνία να αναρωτιέται: «Μήπως έμεινα ξανά έγκυος;» «Πραγματικά πιστεύω ότι η Αλεχάντρα μπήκε σε ένα ψέμα, αλλά ποτέ δεν σκέφτηκε πόσο μακριά θα έφτανε με αυτό», λέει η Αλμπέρντι. «Νομίζω ότι σκέφτηκε: “Εντάξει, κάποια στιγμή θα πω ότι απέβαλα” ή “ο γιατρός που υπογράφει την άδεια μητρότητας θα το καταλάβει και όλα θα σταματήσουν”».

«Αλλά η ίδια η δικαστής της υπόθεσης είπε ότι “το σύστημα την απογοήτευσε”. Είχε τρεις αποβολές και δεν έλαβε καμία βοήθεια για την ψυχική της υγεία. Έχει ξεπληρώσει το χρέος της προς την κοινωνία με τη φυλάκισή της και καταλάβαινε ότι έπρεπε να βρίσκεται εκεί. Αλλά το ερώτημα για μένα ήταν: πλήρωσε η κοινωνία το δικό της χρέος απέναντί της; Λειτούργησε πραγματικά το σύστημα για την ψυχική υγεία αυτής της γυναίκας; Περισσότερο από το σύστημα δικαιοσύνης, νομίζω ότι είναι η κοινωνία αυτή που δεν κοιτάζει».

Στο πρώτο μισό της ταινίας, η Χιλιανή σκηνοθέτιδα Αλμπέρντι δημιουργεί μια παραμυθένια δραματοποίηση της εκδοχής των γεγονότων της Μεντόσα. Η ιατροδικαστική ψυχολόγος που αξιολόγησε τη Μεντόσα μετά τη σύλληψή της, δρ Νόρμα Ρομέρο Σάντσεθ, εμφανίζεται επίσης στο ντοκιμαντέρ. Διαπίστωσε ότι η πίεση για την απόκτηση παιδιού συνέβαλε στη φαντασίωση της Μεντόσα.

«Για να αισθανθεί ολοκληρωμένη ως γυναίκα, πίστευε ότι έπρεπε να γίνει μητέρα», λέει στο BBC. «Ψυχολογικά, υπάρχει τεράστια πίεση στο Μεξικό και τη Λατινική Αμερική για τις γυναίκες να γίνουν μητέρες. Είχε επίσης μια σωματική κατάσταση που οδηγούσε σε συνεχείς αποβολές, αλλά δεν υπήρχε εξειδικευμένη ιατρική γνωμάτευση που να εξηγεί γιατί. Ζούσε μέσα σε μια φαντασίωση ως μηχανισμό αυτοπροστασίας από μια πολύ επώδυνη πραγματικότητα». Ωστόσο, η Ρομέρο Σάντσεθ προσθέτει ότι ήταν το ιδιαίτερο ψυχολογικό προφίλ της Μεντόσα που έκανε την προσποίηση να φτάσει τόσο μακριά.

«Είχε πολύ περιορισμένες δυνατότητες να αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις, εν μέρει λόγω της ηλικίας της αλλά και λόγω των χαρακτηριστικών της προσωπικότητάς της, τα οποία την καθιστούσαν ανίκανη να υπερασπιστεί τον εαυτό της», λέει. «Είχε επίσης την τάση να αποσυνδέεται, όχι μόνο από την πραγματικότητα αλλά και από την ίδια της την ταυτότητα. Αυτό το βλέπουμε στο ντοκιμαντέρ όταν ο γιατρός λέει ότι εντοπίζει χτύπο καρδιάς μωρού· στη συνέχεια πραγματικά αναρωτιέται αν είναι ή όχι έγκυος».

Όταν, όμως, η Μεντόσα αποφυλακίζεται το 2023, είναι ξεκάθαρο ότι πλέον έχει μια διαφορετική αντίληψη για την ταυτότητά της. Λέει στην κάμερα ότι πέρασε χρόνια στη φυλακή «συμφιλιωνόμενη με το γεγονός ότι δεν θα γινόταν μητέρα». «Η επιθυμία μου είχε περισσότερο να κάνει με το να ικανοποιώ τους άλλους», καταλήγει. «Γιατί πίστευα ότι τι άλλο υπάρχει πέρα από το να γίνω μητέρα; Αλλά τελικά συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν τόσα πολλά άλλα για τα οποία αξίζει να ζεις».

Πηγή: BBC