Netflix: «Η Μεγάλη Ληστεία του Αιώνα» είναι «κόλλημα»

Η πανδημία βοήθησε μεγάλες streaming πλατφόρμες σαν το Netflix να αποκτήσουν ακόμα περισσότερους συνδρομητές, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της καραντίνας των περασμένων μηνών. Βραχυπρόσθεσμα, το Netflix βγαίνει κερδισμένο, με εκατομμύρια νέους συνδρομητές να ανακαλύπτουν τι έχει να τους προσφέρει η πολύ πλούσια πλέον «βιβλιοθήκη» τίτλων. Και μακρυπρόθεσμα πάλι κερδισμένο θα είναι, αν και θα έχει να αντιμετωπίσει διάφορα προβλήματα, με σημαντικότερο την καθυστέρηση – αναβολή γυρισμάτων νέων σειρών και ταινιών λόγω του κορωνοϊού. Έτσι, κάποιες προγραμματισμένες νέες σεζόν αγαπημένων σειρών (π.χ. «Stranger Things», «Ozark», «Better Call Saul» κ.α.) ίσως τις δούμε με καθυστέρηση κάποιων μηνών το 2021 ή ακόμα και το 2022.

Από την άλλη, το κινηματογραφικό καλοκαίρι στην Ελλάδα και σε όλον  τον κόσμο ήταν ένα από τα πιο περίεργα που έχουμε ζήσει. Σε πολλές μεγάλες αγορές δεν άνοιξαν καν οι κινηματογράφοι, ενώ καμία νέα μεγάλη blockbuster ταινία δεν έκανε πρεμιέρα το φετινό καλοκαίρι, σε αναμονή για το πολυαναμενόμενο «Tenet» του Κρίστοφερ Νόλαν που θα κάνει «crash test»-πρεμιέρα στις 26 Αυγούστου στην Ελλάδα και δειλά στις 31 Αυγούστου στις ΗΠΑ, με τις αίθουσες σε Καλιφόρνια και Νέα Υόρκη, δύο από τις μεγαλύτερες πολιτείες, να παραμένουν για την ώρα κλειστές. Η πρεμιέρα της ταινίας «Mulan» της Disney θα γίνει μόνο online στις 4 Σεπτεμβρίου, με κόστος… $29.99 για να την δεις σε premium VOD (video on demand) στο σπίτι σου, νομίζουμε ένα πολύ υψηλό ποσό ακόμα και για τα στάνταρ των ΗΠΑ. Είμαστε περίεργοι και για τα εισιτήρια που θα κάνει (ή δεν θα κάνει) το «Tenet» και για την υποδοχή του «Mulan».

Χωρίς τη μεγάλη νέα ταινία και με καθυστέρηση να ανοίξουν, τα θερινά σινεμά στην Ελλάδα είδαν μεγάλη πτώση στα εισιτήρια. Βασίστηκαν ξανά στη συνταγή με νέες και παλιές ταινίες από την Ιταλία και Γαλλία κυρίως και πολλές επανεκδόσεις. Δεν ξεχωρίζει κάτι από τη φετινή χρονιά, εκτός από την επιτυχία των ταινιών «Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» του Οικονομίδη και το «Κόλπο του Αιώνα» από την Αργεντινή, μία heist ταινία, η δεύτερη, γύρω από την αληθινή ιστορία μίας ληστείας τράπεζας.

Με σχεδόν πανομοιότυπο τίτλο, «Η Μεγάλη Ληστεία του Αιώνα» είναι η νέα σειρά που κυκλοφόρησε στο Netflix πριν λίγες ώρες και ήταν το πρώτο binge watching του καλοκαιριού (ο Αύγουστος είναι ο μήνας που βλέπω ελάχιστες ταινίες και σειρές). Από την Αργεντινή, με το «Το Κόλπο του Αιώνα», πηγαίνουμε λίγο πιο βόρεια, στην Κολομβία, από εκεί μας έρχεται «Η Μεγάλη Ληστεία του Αιώνα». Αν βάλεις μέσα και την απολαυστική ταινία «Ηρωικά Χαμένοι», πάλι από την Αργεντινή, που ίσως την πετύχετε ακόμα στις θερινές αίθουσες, εδώ έχουμε να κάνουμε με τρεις τίτλους γύρω από heist-ληστείες, γρήγορες, με πολιτικοκοινωνικό σχολιασμό και χιούμορ.  

Είναι ξεκάθαρη η επίδραση του «La Casa de Papel» («Η Τέλεια Ληστεία») σε αυτούς τους τρεις τίτλους, με διάφορα στοιχεία από το «Ocean’s Eleven». Μαζί με αυτό το λάτιν touch που γουστάρουμε σαν λαός και κάποιες καταστάσεις από την Αργεντινή και την Κολομβία που θυμίζουν Ελλάδα, ακόμα και ως προς την ιδιοσυγκρασία μας, μπορούμε να συνδεθούμε πιο εύκολα με αυτές τις ταινίες και τους ήρωες και ακολούθως να γίνουν επιτυχίες στη μικρή και μεγάλη οθόνη.

Κάπως έτσι κάθισα να δω, κατακαλόκαιρο, τη «Μεγάλη Ληστεία του Αιώνα» («El robo del siglo»), μία από τις πρωτότυπες σειρές του Netflix από την Κολομβία, μία χώρα που τελευταία αναζητάει το δικό της τηλεοπτικό αποτύπωμα και φαίνεται πως το βρίσκει με μία σειρά από εξαιρετικά παραδείγματα. Με 6 επεισόδια, γύρω στα 40 λεπτά το κάθε ένα, το binge watching ήταν δεδομένο, αρκεί πάντα το πρώτο επεισόδιο να με κρατούσε ξύπνιο. Έτσι, πέρασα το απόγευμα της Παρασκευής και τον Δεκαπενταύγουστο βλέποντας από τρία και τρία επεισόδια, επιστρέφοντας στις τηλεοπτικές μου συνήθειες.

To 1994, μία ομάδα ληστών σχεδιάζει μία μεγαλεπήβολη ληστεία για να κλέψει κάποια… δισεκατομμύρια πέσος από την Κεντρική Τράπεζα της Κολομβίας. Ο επαγγελματίας ληστής και απατεώνας Τσιάγο έχει οικονομικά προβλήματα και πρέπει να πείσει έναν παλιό φίλο να την σχεδιάσει. Η σειρά βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που στις αρχές της δεκαετίας του ’90 συντάραξαν την Κολομβία και την ταρακούνησαν οικονομικά. Μην ξεχνάμε ότι η Κολομβία βρισκόταν και τότε στο «μάτι του κυκλώνα», με τον διαβόητο έμπορο ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ να κυριαρχεί τη δεκαετία του ’80, μέχρι τον βίαιο θάνατό του από τις ειδικές δυνάμεις της Κολομβίας στις 2 Δεκεμβρίου 1993. Λίγους μήνες αργότερα, οι ήρωες της σειράς θα δοκίμαζαν το δικό τους κόλπο.

Μεστή, γρήγορη, αστεία και σαρκαστική, μην περιμένετε να δείτε κάτι βαρύ και ασήκωτο, χωρίς βέβαια να λείπει η κοινωνική και πολιτική κριτική (πόσο θυμίζουν Ελλάδα οι Κολομβιανοί των 90s…), «Η Μεγάλη Ληστεία του Αιώνα» παίρνει τη δική της θέση ανάμεσα σε σειρές σαν το «La Casa de Papel» (εδώ οι ήρωες είναι πιο «γήινοι», όχι τόσο χιπ) και τo «Ocean’s Eleven» (για να μην πάμε πιο πίσω σε παλαιότερες heist ταινίες).

Είναι το πιο ευχάριστο binge watching του καλοκαιριού και φαντάζομαι σύντομα θα «χτυπήσει» και το ελληνικό TOP 10 προτιμήσεων στο Netflix.