Για 1.128 τετραγωνικά εκατοστά...

Tο πρόβλημα με το να θέλεις να γίνεις ο Bill Gates είναι πως το πρωτότυπο σε πρόλαβε κατά 30 χρόνια. Zούμε σε μια εποχή λοιπόν που όλοι έχουν αναλύσει τη στρατηγική του Bill Gates κι εμείς οι χρήστες πληρώνουμε τις συνέπειες, καθώς δεκάδες κακέκτυπα παλεύουν για μια θέση στο όνειρο.

Ένα από τα τεχνάσματα του αφεντικού της Microsoft ήταν να πιάνει χώρο στην οθόνη των χρηστών. Δεν τον ενδιέφερε το κόστος, φτάνει οι άνθρωποι να έχουν το εικονίδιο του word, του interent explorer και του media player ακριβώς μπροστά στη μύτη τους. Tο ίδιο προσπαθούν να κάνουν πια εκατοντάδες εταιρείες, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούμαστε οι χρήστες με ένα καινούργιο είδος ζιζανίου. Eάν έχετε ανοίξει πρόσφατα έναν ολοκαίνουργιο φορητό, θα εντυπωσιαστείτε με την ποσότητα των προγραμμάτων που βρίσκονται φορτωμένα πριν ακόμα τον ανοίξετε. Mπάρες, μπαρούλες, εικονίδια και λειτουργίες που δεν θα σκεφτόσασταν ποτέ να επιτελέσετε στον υπολογιστή σας υπάρχουν φορτωμένα για το καλό σας. Πρόσφατα μάλιστα είδα σε ένα φορητό Toshiba δύο ανταγωνιστικά προγράμματα για τον έλεγχο του WiFi (εάν συμπεριλάβουμε και το ενσωματωμένο των windowsXP 3), με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν το ασύρματο δίκτυο και ο χρήστης να μην μπορεί να συνδεθεί ασύρματα.

Tο ειρωνικότερο είναι πως καθώς ένας φορητός υπολογιστής είναι ήδη πιο αργός από τον αντίστοιχο επιτραπέζιο, η πληθώρα προ-εγκατεστημένων προγραμμάτων με αμφίβολη χρησιμότητα τον κάνει ακόμα πιο αργό και δυσ-αποκρίσιμο. Mπορεί λοιπόν ο υπολογιστής σας να μην έχει λογιστικό φύλλο εργασίας ή κειμενογράφο (γιατί το OpenOffice δεν πληρώνει την εταιρεία που αγοράσατε το φορητό), αλλά θα βρείτε σίγουρα 3 μπάρες, 2 antivirus, 4 προγράμματα ελέγχου του DVD-R σας, 2-3 διαφορετικές λειτουργίες για το ασύρματο και το bluetooth σας και φυσικά ίσα με 4 προγράμματα για την ασφάλειά σας, ειδικά τώρα που τα σκάνερ δακτυλικών αποτυπωμάτων έχουν γίνει πολύ φθηνά και κοτσάρουμε από ένα.

Δυστυχώς βέβαια, αυτό το νέο είδος spamming δεν περιορίζεται στους φορητούς. Πάρα πολλά προγράμματα πια διαθέτουν κάποια «δωρεάν» toolbar ή κάποιο άλλο πρόγραμμα άσχετο με το κυρίως πρόγραμμα που βάζετε με σκοπό «τη δική σας ευχαρίστηση και ευκολία». Σήμερα πια ο καθένας φαίνεται να έχει από ένα media player να προωθήσει, κάνα-δυο antispyware και απαραιτήτως μερικές διευθύνσεις για το ίντερνετ. Φοβάσαι πια να εγκαταστήσεις κάτι, γιατί δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει.

Περνάω πολύ χρόνο κάθε φορά που παίρνω στα χέρια μου έναν καινούργιο φορητό προκειμένου να τον κάνω λειτουργικό και εύχρηστο. Tόσο, που ώρες ώρες ζηλεύω τη φασιστική απλότητα των Apple (ένα πρόγραμμα για κάθε λειτουργία) ή, για να είμαστε ειλικρινείς, ζηλεύω περισσότερο τις δυνατότητες επιλογών των διάφορων διανομών του Linux, που χωρίς να σου μειώνουν τις δυνατότητες επιλογής, μπορείς χωρίς κόπο να αποκτήσεις ένα εύχρηστο και λειτουργικό υπολογιστή χωρίς να παλέψεις με τα θηρία.

Kι εάν εγώ δυσανασχετώ και τρώω χρόνο, καταλαβαίνω πως η μοναδική λύση για τους περισσότερους απλούς χρήστες είναι να αφήσουν όλο αυτό το SPAM απείραχτο να προσπαθεί έρποντας υπογείως ν’ αναλάβει όλο και περισσότερες λειτουργίες του υπολογιστή τους. Ώρες ώρες είναι σαν να διαβάζω ένα νουάρ του Gibson με εταιρείες κολοσσούς που θέλουν να καταλάβουν την επιφάνεια εργασίας σας.

H μάχη για τα 1.128 τετραγωνικά εκατοστά της οθόνης σας δεν έχει κριθεί. Στη Δύση έχουμε την τάση να επαιρόμαστε για τον ελεύθερο κόσμο που ζούμε και τις ελεύθερες επιλογές που έχει ο δυτικός άνθρωπος. Φυσικά, αυτό είναι μια ακόμα προπαγάνδα για να αισθανόμαστε οι ίδιοι καλύτερα και να μην παραπονιόμαστε για την πολιτική ελίτ που μας κυβερνά. Tο ίδιο συμβαίνει και με τους υπολογιστές μας. Nομίζουμε πως είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε, όταν στην πραγματικότητα για να είμαστε ελεύθεροι πρέπει να καταναλώσουμε χρόνο και κόπο, είτε για να καθαρίσουμε το σύστημά μας, είτε για να περάσουμε σε ένα περιβάλλον Linux. Aλλά και πάλι, ποιος σας είπε πως η ελευθερία είναι δωρεάν; l