Στέφανος Κασσελάκης: Οι Σπέτσες είναι ο τόπος όπου θέλω πάντα να επιστρέφω

Θεωρώ πως τίποτα δεν μας ανήκει, εκτός από τις αναμνήσεις μας, τη νοσταλγία μας, τα καλοκαίρια μας. Οι Σπέτσες όμως είναι όλα αυτά. Θα μιλήσω για τις Σπέτσες μου, λοιπόν.

Περνάς μέσα από τα δάση της Αργολίδας κι έπειτα γίνεσαι ένα με τη θάλασσα, στην Κόστα, κι από κει απέναντι. Απόπλους. Πλώρη για το καλοκαίρι. Με τους γλάρους οδηγούς για το νησί σου.

Μπροστά μου το λιμάνι με τα αρχοντικά του. Κατεβαίνω. Εκεί όπου ήμουν παιδί. Στην πλατεία Ντάπιας, με το άγαλμα της Μπουμπουλίνας. Θυμάμαι, μαζευόμασταν τα παιδιά του νησιού και γυρνούσαμε γύρω του με τα ποδήλατα. Κάθε απόγευμα εκεί, μ’ ένα παγωτό στο χέρι, τρέχοντας ανάμεσα στους περαστικούς, αψηφώντας τον κίνδυνο να μας μαλώσουν για… επικίνδυνη οδήγηση. Και το βράδυ στο Σινέ Μαρίνα. Η βραδινή δροσιά του καλοκαιριού, το ποπ κορν, οι σκηνές των ταινιών, όλες θεαματικές στα παιδικά μας μάτια. Ποτέ μου δεν είδα ταινία σε ωραιότερο μέρος.

Τα πρωινά χανόμουν από νωρίς. Ξυπνούσα νωρίτερα από ό,τι τον χειμώνα, για να προλάβω να κάνω όσο περισσότερα μπορούσα. Πρώτος σταθμός τα χρυσοχοεία – τότε ήθελα να γίνω γεωλόγος. Ρωτούσα για τους πολύτιμους λίθους και τις ιδιότητές τους. Έμαθα και να τους ξεχωρίζω. Μπήκα και στον χώρο των πωλήσεων. Για να είμαι ειλικρινής, προσπάθησα να μπω, αλλά, παιδί δημοτικού ακόμα, δεν είχα πολλές ευκαιρίες για καριέρα! Κι αργότερα στη θάλασσα. Μικρός, για θαλάσσιο ποδήλατο· μεγαλώνοντας, για θαλάσσιο σκι. Θυμάμαι, τότε ανακάλυψα την αγάπη μου για τη θάλασσα. Ένιωθα καπετάνιος καθώς οδηγούσα το ποδήλατο μέσα στα κύματα. Έμαθα να «διαβάζω» τη θάλασσα, τα ρεύματα, έμαθα κόμπους για να το δένω.

Το σπίτι στο νησί γεμάτο γάτες. Μαζεύονταν όλες εκεί από τη γειτονιά και τις ταΐζαμε. Ο αγαπημένος μου ήταν ο Friday. Ή αλλιώς Παρασκευάς, όπως τον φώναζε η γιαγιά μου. Δεν μπορούσε να δεχτεί το αγγλικό όνομα. Κι άκουγες έξω από το σπίτι να φωνάζουμε Friday και Παρασκευά τον ίδιο γάτο! Ωραίες διαφωνίες, τις νοσταλγώ.

Τα καλοκαίρια μου τώρα ακόμα πιο γεμάτα, με τη νέα μου οικογένεια. Από το ’19 με τον Τάιλερ, το ’21 προστέθηκε και η Φάρλι. Και μαζί ανακαλύπτουμε πάλι το νησί. Ο Ζορμπάς των παιδικών μου χρόνων έγινε Μοχίτο. Το ποδήλατο στην Ντάπια, βόλτες με τη Φάρλι. Και το θαλάσσιο ποδήλατο, βόλτα τους κολπίσκους του νησιού.

Σχετικό Άρθρο

Ταξιδια Σπέτσες 2025: Ένα νησί με χαρακτήρα, κομψότητα και μια γοητεία που σου μένει

A.V. Team 10.07.2025, 15:17

Αυτό είναι το νησί μου. Οι αναμνήσεις των καλοκαιριών: ένα σπίτι γεμάτο φίλους, μέρες γεμάτες γέλιο, ο τόπος όπου θέλω πάντα να επιστρέφω.

* Ο Στέφανος Κασσελάκης είναι Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας.