Φαλάσαρνα: Ο δημοσιογράφος Στέλιος Σοφιανός γράφει για το αγαπημένο του μέρος στην Κρήτη στην Athens Voice
Οι διακοπές είναι σαν το χρυσό: όταν όλα γύρω πέφτουν, η αξία του ανεβαίνει. Όσο πιο πολύ μας λείπουν χρήματα ή χρόνος γι’ αυτές τις δυο-τρεις εβδομάδες (όποιος είπε τέσσερις, να ’ρθει με το πόθεν έσχες του), τόσο περισσότερο τις εκτιμούμε. Και τις προσέχουμε. Δεν τις παίζουμε στο «Στοίχημα», ειδικά μετά τα κουβαδάκια που μαζέψαμε στο Μουντιάλ... Η Κρήτη είναι το στανταράκι μου για τον Αύγουστο. Και αλλού θα πάω, μετά... Τα παλιά χρόνια, που το έσκαγα όποτε ήθελα, έφευγα τέτοιες μέρες (που λείπουν και οι πολλοί ιθαγενείς μπαμπουίνοι) Πάρο ή Σαντορίνη. Για τον Ιούλιο, βεβαίως, και η Φολέγανδρος rocks, αλλά τον Αύγουστο δεν θα βρεις χώρο και χρόνο δικό σου να τους κάνεις ό,τι θέλεις (ή και τίποτα) παρά μόνο σε μεγάλο νησί – και στο πιο μεγάλο απ’ όλα έχω βρει τους δικούς μου...
Πέντε (ή μήπως έξι) Αύγουστους σερί αράζω στα Φαλάσαρνα, και η παρέα είναι ίδια: η Λίνα, η Πέπη, η Λουίζα και η Δάφνη, η Σπάρτη, η Αννούλα, η Ιωάννα, πολλά κορίτσια, τα δύο τελευταία χρόνια η Άρτεμις, πλέον έρχονται κι άλλα αγόρια. Έχουμε τους λόγους μας γι’ αυτή την ετήσια ρουτίνα, αλλά δεν τους πολυσυζητάμε ούτε μεταξύ μας (οι περισσότεροι μάλλον δεν είναι κοινοί). Μπορεί να καταλάβεις και συ αν μείνεις εκεί ως το άλλο πρωί και δεν πεταχτείς απλά για ένα μπάνιο, με άλλους 5.000 που ξεκινάνε κάθε μέρα από τα Χανιά. (Όλοι οι κουζουλοί χωράμε!). Μπορεί και όχι, να μη βρεις κάτι εκεί – να έχεις τα δικά σου Φαλάσαρνα (γράψε στην «A.V.»).
«Δεν έχω πάει ακόμη Ελλάδα» σου λέει ο Κρητίκαρος που δεν ανέβηκε ποτέ στην Αθήνα. Άλλη χώρα είναι εδώ, θέλει να πει. Δεν είναι. Κάπως έτσι, όμως, ημιαυτόνομα και ημιαυτόματα (Καλάσνικοφ, βεβαίως), η Κρήτη μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις για λίγο το ΔΝΤ και τις μαύρες προβλέψεις του “Fortune” και των “Financial Times” για τον επόμενο ελληνικό χειμώνα. Κι ας είναι πιο Ελλάδα από Ελλάδα, πιο Έλληνες από Έλληνες, με τα καλά και τα άσχημα, όλα, στο μέγιστο...
* Ο Στέλιος Σοφιανός είναι διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ»
Φωτο: Η Άννα, η Λουίζα και η ∆άφνη αποχαιρετούν το βασιλιά ήλιο (καθηµερινή τελετουργία)
Πώς τα οικογενειακά ταξίδια καλλιεργούν την παρατήρηση, την ενσυναίσθηση και την περιέργεια των παιδιών και μας βοηθούν να δούμε τον κόσμο με άλλα μάτια.
Από το Δεσποτικό και το Σπήλαιο μέχρι τα παλιά μεταλλεία, τις βίλες του OMA και τα ίχνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μια διαφορετική διαδρομή στην Αντίπαρο
Η Claire και ο Χρήστος έχουν δημιουργήσει έναν χώρο που συνδυάζει την ιστορία του Πηλίου με την προσωπική τους αισθητική, τη μουσική, τα βιβλία, την τέχνη και τη φιλοξενία
19°
