Η Σαμοθράκη του Ρένου Χαραλαμπίδη

Πρώτη φορά στη Σαμοθράκη το 2002 για τα γυρίσματα της ταινίας «Οι γενναίοι της Σαμοθράκης» του Σταμάτη Τσαρουχά. Λες και βρέθηκα στο χαμένο νησί του Κινγκ-Κονγκ. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι ότι ακόμα και το καλοκαίρι, το καταπράσινο όρος Φεγγάρι χάνεται μέσα στα σύννεφα. Ήταν, και νομίζω παραμένει, ο απόλυτος Παράδεισος. Ο πολιτισμός έχει φτάσει τόσο όσο χρειάζεται, όχι περισσότερο – αν και οι παροχές είναι εξαιρετικές. Νιώθεις ότι έχεις ταξιδέψει κάπου πολύ μακριά. Δεν είναι τυχαίο που, στην αρχαιότητα, ήταν τόπος μυστηρίου και σκοτεινής λαγνείας (ας θυμηθούμε τα Καβείρια Μυστήρια). Κατά παράξενο τρόπο συνδυάζει το βουνό και τη θάλασσα αλλά και τις διακοπές δίπλα σε καταρράκτες – νομίζω, είναι από τα μοναδικά μέρη στην Ελλάδα που μπορεί να σου το προσφέρει. Να σημειωθεί ότι οι ντόπιοι είναι κοσμοπολίτες νησιώτες: ανοιχτοί αλλά και με ένα τακτ το οποίο χαρακτηρίζει τους Βορειοελλαδίτες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα δελφίνια που βλέπαμε πηγαίνοντας από την Αλεξανδρούπολη στη Σαμοθράκη, είναι μια τρομερή ευκαιρία να δεις δελφίνια. Όπως αξέχαστη είναι, στις Κολυμπήθρες, και η επαφή με το κρύο νερό του καταρράκτη, μια ξεχωριστή αίσθηση στην τελετή του καλοκαιριού. Η αξία της Σαμοθράκης ως προορισμός είναι ότι είναι μακριά για να φτάσεις. Αυτό σημαίνει «ταξίδι». Η Σαμοθράκη είναι για τους ταξιδιώτες, όχι για τους τουρίστες.

* Ο Ρένος Χαραλαμπίδης είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Αυτόν τον καιρό βρίσκεται στα γυρίσματα της νέας του ταινίας «Ο νυχτερινός εκφωνητής» την οποία έγραψε, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί.