Καλοκαίρι στη λίμνη: Ωραίο, πρωτότυπο, ποιοτικό και ξεκούραστο!

Γιάννενα. Μια πόλη γεμάτη ιστορία. Όταν κάποιος μου τα αναφέρει το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η καταγωγή μου. Τα Γιάννενα είναι η πόλη που γεννήθηκε η μητέρα μου, αλλά έφυγε όταν ακόμα ήταν μωρό. Η πόλη που έχω πολλούς συγγενείς, αλλά έχω γνωρίσει τους μισούς από αυτούς. Η πόλη που ο παππούς μου πήγαινε μόνος, χωρίς να μας παίρνει ποτέ μαζί, παρά μόνο τις αναμνήσεις του. Η πόλη που μου είναι άγνωστη εν πολλοίς, αλλά που κάθε φορά που πηγαίνω νιώθω τις ρίζες να με τραβούν. Γιάννενα. Πόλη. Λίμνη. Φοιτητές. Ποτέ δεν τα σκέφτηκα ως καλοκαιρινό προορισμό, αλλά ευτυχώς, η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις!

Το Σαββατοκύριακο μετά τις εκλογές έψαχνα να βρω έναν ήσυχο προορισμό μακριά από το βουητό των κοσμικών νησιών -στην απίθανη περίπτωση που δεν το ξέρεις, οι δημοσιογράφοι λιώνουμε στη δουλειά κάθε φορά που προκηρύσσονται εκλογές και φέτος, είχαμε πολλές εκλογικές αναμετρήσεις. Δεν με ένοιαζε η θάλασσα. Με ένοιαζε να πάω κάπου να χαλαρώσω, αλλά και να έχω και όλες τις ανέσεις που μου προσφέρει μια μεγάλη πόλη σε συνδυασμό με ένα βουκολικό τοπίο. Έτσι, επέλεξα τα Γιάννενα. Άλλωστε πια, σε τέσσερις ωρίτσες και κάτι, είσαι εκεί. Μπορείς να πας ακόμη και για ένα Σαββατοκύριακο.

Έτσι, την ώρα που όλοι μου οι φίλοι έπαιρναν καράβι από τον Πειραιά, εγώ πήρα τα βουνά.

Γιατί στα Γιάννενα; Διότι:

• Τα αγαπώ. Τόσο απλά.
  
  

  Έξω από το σπίτι όπου γεννήθηκε η μητέρα μου
• Για τη διαφορά. Όλο θάλασσα, θάλασσα, πήξαμε πια.
• Για το τοπίο.
  
  
  
  
  

  Κάθε επισκέπτης που σέβεται τον εαυτό του έχει μια τέτοια φωτογραφία από τη Λίμνη των Ιωαννίνων, εγώ δεν θα είχα;
  
  
  
  
  
  

  Παμβώτιδα
• Για την ιστορία τους.
• Για τη γραφικότητα.
• Για το Κάστρο των Ιωαννίνων που χτίστηκε το 528 μ.Χ. επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού, στο πλαίσιο των σχεδίων του για την οχύρωση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Προσωπικά δεν γνωρίζω άλλη πόλη που δεν βρίσκεται στη θάλασσα, να είναι οχυρωμένη με κάστρο εκτός από τα Γιάννενα. Και στην περίπτωση που δεν το γνώριζες, είναι το πρώτο βυζαντινό κάστρο που χτίστηκε, το οποίο την εποχή του Αλή Πασά αποτελούσε το μεγαλύτερο διοικητικό κέντρο ολόκληρης της σύγχρονης Ελλάδας.
  Αυτό το ιστορικής σημασίας κάστρο αποτελείται από τέσσερα τμήματα: τον εξωτερικό περίβολο, τη Βορειοδυτική ακρόπολη με το Ασλάν Τζαμί, την Νοτιοανατολική ακρόπολη με το Ιτς Καλέ και την Καστροπολιτεία, την παλαιά πόλη των Ιωαννίνων.
  
  

  Ιτς Καλέ
  
  
  

  Η Μαριάννα είναι χαρούμενη στην τοποθεσία Ιτς Καλέ
• Για το Φετιχιέ Τζαμί, δηλαδή το τζαμί της κατάκτησης, το οποίο χτίστηκε στη θέση της βυζαντινής Μητρόπολης, που ήταν αφιερωμένη στον Ταξιάρχη Μιχαήλ. Δεσπόζει στο ανατολικότερο και υψηλότερο σημείο του Ιτς Καλέ.
  
  

  Το Φετιχιέ Τζαμί όπως φαίνεται από το πλοίο πηγαίνοντας στο νησάκι
  
  
  

  Φετιχιέ Τζαμί
• Για τον τάφο του Αλή πασά που βρίσκεται έξω από το τζαμί. Εκεί, θάφτηκε το σώμα του Αλή πασά, καθώς το πτώμα του αποκεφαλίστηκε, ώστε οι Οθωμανοί να επιδείξουν στην Πύλη πειστήρια για τον θάνατό του. Το πιο εντυπωσιακό κομμάτι του μνημείου δεν είναι άλλο από τον μεταλλικό περίτεχνο θόλο, ο οποίος ωστόσο δεν είναι ο αυθεντικός. Ο αυθεντικός εκλάπη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και στη θέση του μπήκε ένα πιστό αντίγραφο πολλά χρόνια μετά, μόλις το 1999.
  
  

  Τάφος Αλή πασά και Φετιχιέ Τζαμί
  
  
  

  Τάφος Αλή πασά
• Για τον περίβολο του Βυζαντινού Μουσείου, έναν τόπο μνήμης δίπλα από το Φετιχιέ Τζαμί, όπου συγκεντρώθηκαν οι Εβραίοι κάτοικοι του Κάστρου και της Παλιάς Πόλης των Ιωαννίνων από τις ναζιστικές δυνάμεις προκειμένου να μεταφερθούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
• Για το μουσείο Αργυροτεχνίας. Πρόκειται ίσως για τον μεγαλύτερο μύθο που συνοδεύει την πόλη` ότι δηλαδή, ο Αλή πασάς έχει αφήσει τον θησαυρό του στα Γιάννενα. Όμως, σύμφωνα με τους Γιαννιώτες, ο μεγαλύτερος θησαυρός που έχει η πόλη από την εποχή του Αλή πασά είναι η τέχνη της αργυροχοΐας. Στα Γιάννενα γεννήθηκαν και διέπρεψαν μερικοί από τους καλύτερους αργυροχόους σε ολόκληρη την περιοχή των Βαλκανίων.
  
  

  Κειμήλια από τη γιαννιώτικη αργυροτεχνία
  
  
  

  Κειμήλια από τη γιαννιώτικη αργυροτεχνία
• Για το νησί χωρίς όνομα. Πρόκειται για ένα από τα λιγοστά νησιά λιμνών που κατοικούνται στον κόσμο και ίσως για το μοναδικό που δεν έχει όνομα. Το νησάκι της Λίμνης των Ιωαννίνων, της Παμβώτιδας, αριθμεί περίπου 250 κατοίκους, και μπορείς να το επισκεφθείς με καραβάκι σε μόλις 10 λεπτά. Αναχωρεί ανά μισάωρο από τη στεριά μέχρι τις 10.30 το βράδυ (κι ανά μία ώρα τον χειμώνα).
  
  
  
  
  
• Για τα βατραχοπόδαρα. Μπορεί να ακούγονται αηδιαστικά, αλλά είναι πεντανόστιμα. Στο νησάκι θα φας βατραχοπόδαρα τηγανητά με λεμονάκι. Μπορεί στη σκέψη να μην ενθουσιάζεσαι, αλλά να ξέρεις ότι γευστικά θα αποζημιωθείς. Επίσης, θα γευτείς ψάρια του γλυκού νερού, όπως ψητή πέστροφα, αλλά και καραβίδες είτε με pasta είτε ψητές με λεμονάκι.
  
  
• Για το σπίτι του Αλή πασά και συγκεκριμένα, το εξοχικό του που βρίσκεται στο νησάκι. Εκεί όπου βρήκε τραγικό θάνατο από τους απεσταλμένους στρατιώτες του σουλτάνου. Στην αυλή του δεσπόζει ο πλάτανος ηλικίας 700 ετών, ενώ στις σπηλιές ακριβώς από πάνω θα δεις πού έβρισκαν καταφύγιο οι κάτοικοι του νησιού στους ιταλικούς βομβαρδισμούς το 1940.
  
  
  
  
  
• Για τις εκδρομές στα γύρω χωριά.
• Για το καλό φαγητό.
• Για τα γιαννιώτικα μπακλαβαδωτά. Δεν περιγράφω άλλο, η φάση.
• Για να συνδυάσεις βουνό, λίμνη και θάλασσα. Πλέον, οι αποστάσεις έχουν εκμηδενιστεί και μέσα σε μία ώρα από τα Γιάννενα μπορείς να κολυμπάς στα καταγάλανα νερά του Ιονίου. Όση ώρα κάνεις δηλαδή το Παγκράτι – Λαγονήσι τα Σαββατοκύριακα.