Το απογεύματα ξοδεύονταν εναλλάξ στο Φοιροστεφάνι, το Ημεροβίγλι και την Οία, με τη μοναδική θέα στην Καλντέρα. Κάθε ηλιοβασίλεμα, κάθε φορά, είναι διαφορετικά υπέροχο.
Ο Νίκος Δρανδάκης γράφει στην ATHENS VOICE για τη Σαντορίνη.
Πήγα στη Σαντορίνηπρώτη φορά πριν από τρεις περίπου δεκαετίες. Μαζί με μια παρέα έφηβων που μόλις είχαμε αποφοιτήσει από το Λύκειο, είχαμε μάτια περισσότερο για τις όμορφες τουρίστριες παρά για τη μαύρη άμμο στο Καμάρι ή τα λευκά σπίτια. Φεύγοντας όμως από εκεί άρχισα να σκέφτομαι ότι έχασα πολλά και έπρεπε να επιστρέψω.
Το έκανα όχι μία, αλλά πολλές φορές τα επόμενα χρόνια. Κάθε φορά ήταν διαφορετική, μια νέα ανακάλυψη. Το πρώτο που φρόντισα να καταβροχθίσω ήταν οι παραλίες της: Καμάρι, Περίσα, Κάμπια, Κολούμπος, Μονόλιθος, Περόβολος, Βλυχάδα, Καθαρός, Αμμούδι, Πόρη, κόκκινες, μαύρες ή λευκές παραλίες. Το απογεύματα ξοδεύονταν εναλλάξ στο Φοιροστεφάνι, το Ημεροβίγλι και την Οία, με τη μοναδική θέα στην Καλντέρα. Κάθε ηλιοβασίλεμα, κάθε φορά, είναι διαφορετικά υπέροχο.
Κι όσο τη γνωρίζεις καλύτερα, ανακαλύπτεις την υπέροχη αρχιτεκτονική της, ένα θαυμάσιο παράδειγμα δομημένου χώρου που έχει προσαρμοστεί μοναδικά σε ένα άγριο, αφιλόξενο για κατοίκηση τοπίο. Τα ασβεστωμένα μικρά σπίτια δίνουν τον ορισμό της αρμονίας με το ηφαιστειακό τοπίο. Η μικρή ενετική παρουσία στο νησί άφησε το στίγμα της και με γοήτευαν πάντα οι επισκέψεις στο Κάστρο του Πύργου, όπως και στο Ακρωτήρι, το κάστρο στο Καστέλι, και τον Καθολικό Καθεδρικό στα Φηρά.
Σούπερ εμπειρία το Μινωϊκό Μνημείο στο Ακρωτήρι, μια πόλη 3.500 ετών, της οποίας τα ερείπια είναι πολύ καλά διατηρημένα, βλέποντας ξεκάθαρα τους δρόμους, τα κτίρια, ακόμα και με τα πάνω πατώματα. Η ωραιότερη εμπειρία που είχα, όμως, από όλες αυτές τις επισκέψεις, ήταν μια μέρα γευσιγνωσίας με τα κρασιά του νησιού.
Η Σαντορίνη μού θυμίζει πάντα το ότι η ομορφιά γεννάει περισσότερη ομορφιά (και η ασχήμια ακόμη περισσότερη ασχήμια). Και όταν πας εκεί για να φτιάξεις κάτι νέο, δεν μπορείς παρά να προσαρμοστείς στην υψηλή αισθητική του φυσικού περιβάλλοντας, αλλά και της ανθρώπινης δημιουργίας.
Η Σαντορίνη μού δίνει τα υψηλά αισθητικά στάνταρ με τα οποία ήθελα πάντα να ζήσω τη ζωή μου. Και με αυτή την έννοια είναι έμπνευση.
*Ο Νίκος Δρανδάκηςείναι ιδρυτής και διευθύνοντας σύμβουλος της Taxibeat, της εφαρμογής για smartphone που επιτρέπει στους τελικούς χρήστες να καλούν ταξί και να βαθμολογούν την παροχή (σε Αθήνα, Παρίσι, Ρίο ντε Τζανέιρο και Σάο Πάολο).
Η Claire και ο Χρήστος έχουν δημιουργήσει έναν χώρο που συνδυάζει την ιστορία του Πηλίου με την προσωπική τους αισθητική, τη μουσική, τα βιβλία, την τέχνη και τη φιλοξενία
Πευκοδάση, ορεινά χωριά, εξωτικές παραλίες, φαράγγια, παραθαλάσσιες ταβέρνες και μικρές στάσεις που αξίζουν το ταξίδι σε ένα από τα πιο πολυσύνθετα νησιά της Ελλάδας
17°
