Ο Άγιος Νικόλαος της Victoria Hislop

Aπ’ όλες τις χώρες του κόσμου, την Ελλάδα αγαπώ περισσότερο και πιο συγκεκριμένα την Κρήτη. Μπορεί να ακουστεί κλισέ, αλλά είναι το νησί με τις περισσότερες αντιθέσεις, εκεί που σε μια μόνο μέρα μπορείς να συνδυάσεις μια βόλτα στα μονοπάτια ενός βουνού, να χωθείς σε μια σπηλιά και να βγεις σε μια αμμουδερή παραλία. Aλλά δεν είναι μόνο ο εντυπωσιακός της γεωγραφικός χαρακτήρας, που με κάνει να γυρίζω πάντα εκεί. Ένας εξίσου σημαντικός λόγος είναι η ασύγκριτη φιλικότητα των ντόπιων και η ίδια η ατμόσφαιρα του νησιού, που δεν πρόκειται να τη συναντήσεις αλλού, ούτε στην Αγγλία ούτε σε άλλα μέρη του κόσμου.

H βορειοανατολική ακτή της Κρήτης, γύρω από την Ελούντα και τον Άγιο Νικόλαο, είναι το κομμάτι που λατρεύω και γνωρίζω καλύτερα. Μπορεί κάθε βράδυ να πηγαίνετε και σε διαφορετικό εστιατόριο ή μπαράκι, είναι τόσο πολλά και καλά, αλλά αναπόφευκτα εγώ θα προτείνω τα αγαπημένα μου – το Chez Georges πάνω από τη λίμνη στον Άγιο, το Παραδοσιακό στην Ελούντα και, κυρίως, το μπαρ Pine Tree (Φοίνικας) στην Πλάκα. Κάθεσαι έξω, κάτω από σκιά του τεράστιου δέντρου, και βλέπεις απέναντι να ακουμπάει στο νερό σε μια απόσταση αναπνοής σχεδόν τη Σπιναλόγκα, το νησί που υπήρξε κάποτε τόπος εξορίας των λεπρών. Μπορείς να κάθεσαι εκεί με τις ώρες να ρεμβάζεις και να μην καταλαβαίνεις πως περνούν. Iδανικό αν θέλεις να νιώσεις κοινωνικός, γεμάτο από τακτικούς πελάτες, που όμως καλωσορίζουν εγκάρδια τους νεοφερμένους, όπως εγώ. Εκεί ένιωσα για πρώτη φορά την πραγματική έννοια της λέξης «φιλοξενία». 

*Η Victoria Hislop είναι συγγραφέας του βιβλίου «Το νησί», εκδ. Δίοπτρα.