Η Κέρκυρα του σολίστ Γιώργου Πέτρου

Καθώς το καράβι από την Ηγουμενίτσα πλησιάζει, αρχίζει να διακρίνεται αμυδρά το περίγραμμα του παλιού φρουρίου και μαζί του ο παραμυθένιος κόσμος των παιδικών μου χρόνων. Η αδρή πρώτη εικόνα των δύο κορυφών του κάστρου, καθώς αναδύονται μέσα από τη θάλασσα, έχει χαραχτεί βαθιά μέσα μου ως σημείο αναφοράς για την απόλυτη ομορφιά. Στέγες, καμπαναριά, δέντρα, άνθρωποι αρχίζουν σιγά-σιγά να αναπτύσσουν το ρυθμό και την αρμονία της Κέρκυρας, ενός τόπου που η μουσική ορίζει τα πάντα: ηχεί μέσα από τα κτίρια, τον αέρα, την ομιλία, το γέλιο των ανθρώπων.

Σταυροδρόμι πολιτισμών, ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, πέρασμα διάσημων λυρικών τραγουδιστών και ξακουστών θιάσων του 19ου αιώνα που αποτύπωσαν το στίγμα τους στη ποιητική γλώσσα του Σολωμού και τις υπέροχες μουσικές του Μάντζαρου και του Σαμαρά. Εντυπωσιακοί πασχαλινοί εορτασμοί (ίσως οι ωραιότεροι της Ευρώπης...) με συγκινησιακά φορτισμένη Μ. Εβδομάδα και μαγικές νύχτες Ανάστασης, με χιλιάδες κεριά στην πλατεία να συναγωνίζονται τα λαμπερά πυροτεχνήματα του ουρανού. Ζεστά καλοκαίρια δίπλα στα κρυστάλλινα νερά του Ιονίου, δροσιά στο σώμα και την ψυχή κάτω από τη σκιά του καταπράσινου κορφιάτικου τοπίου. Μαγική πόλη με χρώματα από Βενετία και νότια Ιταλία. Μεγαλειώδη κτίρια με μεγάλη ιστορία και περίεργους θρύλους, must πλατεία/«νυφοπάζαρο»/«περατζάδα» όπου ντόπιοι και επισκέπτες αναμειγνύονται καθημερινά. Γεύσεις και αρώματα ιδιαίτερα που κλείνουν μέσα τους κάτι από Ιταλία και κάτι από Βαλκάνια, αλλά πάνω από μια Ελλάδα διαφορετική.

Η Κέρκυρα (τόπος που γεννήθηκε και μεγάλωσε η μητέρα μου, άρα κατά το ήμισυ ιδιαίτερη πατρίδα μου) είναι για τον επισκέπτη love at first sight. Ένα από αυτά τα λίγα μαγικά μέρη που πρέπει οπωσδήποτε να δει κανείς για μία φορά στη ζωή του. Για μία; Μάλλον όχι... Η Κέρκυρα είναι όπως τα γαριδάκια... Δεν μπορείς να φας μόνο ένα!

* Ο Γιώργος Πέτρου είναι διευθυντής ορχήστρας και σολίστ πιάνου.