Η Δρομέας του Apset: Ο street artist «ξαναζωγραφίζει» τον Δρομέα του Βαρώτσου για τη Δήμητρα Ιορδανίδου

In memoriam και In Apset we trust! Ουμανιστικά και τρυφερά, η μνημειώδης χειρονομία του αταξινόμητου Θεσσαλονικιού (οι φιλότεχνοι των μουσείων και της κομ ιλ φο γκαλερί τέχνης τον θεωρούν γκραφιτά· τα παιδιά των δρόμων του το δίνουν ως μέγιστο ζωγράφο) συγκινεί. Για την ιστορία και σχετικά με το νέο έργο του Apset, που αποτελεί προσομοίωση του Δρομέα του Βαρώτσου: η αδικοχαμένη μαραθωνοδρόμος Δήμητρα Ιορδανίδου «πέταξε» σε αυτό ακριβώς το σημείο που η Αγίου Δημητρίου συναντά τη Γρηγορίου Λαμπράκη, στη στροφή που η Τριανδρία μεταλλάσσεται σε Τούμπα.

O πιο αναγνωρίσιμος στριτ άρτιστ της πόλης καταθέτει το σέβας και το πένθος του με μια συγκλονιστική εικόνα επί του «μαύρου σημείου», όμως, με την «οικειοποίηση» του Δρομέα του Βαρώτσου, ο Apset προβαίνει και σε μια άλλου είδους πράξη, που τη θεωρώ κομβική για την καλλιτεχνική του εξέλιξη. Σε αντίθεση με τα έντονα παστέλ και τα χτυπητά ζωντανά χρώματα των προσώπων, όπως και την ολότελα προσωπικού ύφους ποπ αρτ και shinny happy ψυχεδελική και σουρεαλιστική τεχνική των εικονογραφιών του έως τώρα, με τη Δρομέα του αλλάζει ρότα. Η «μαύρη» φορτισμένη θεματική του γεγονότος καθιστά την γκραφίτι φιγούρα του έργου του θολή, μη ευδιάκριτη, παρότι ο Apset θα μπορούσε να αναπαραστήσει τη Δήμητρα Ιορδανίδου με επάρκεια δεινού πορτρετίστα. Τελείωσε τη γραφιστική και κατόπιν την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, οπότε ανετότατα θα μπορούσε να «χτυπήσει» στον τοίχο μια δεξιοτεχνικά απαθανατισμένη φυσική προσωπογραφία - φόρο τιμής. Όμως δεν το κάνει. Προτιμά την αφηρημένη αποτύπωση, μιαν αποτύπωση σκιάς που παραπέμπει στη στιγμή που το φως πλημμυρίζει από το σκοτάδι, το φορτηγό συνθλίβει τη Δρομέα, εκτοξεύοντάς την στην άλλη (αν υπάρχει Παράδεισος) διάσταση.