Athens Tales: Οι άλλοι είσαι εσύ

Η ιδέα της δημιουργίας του ημερολογίου Athens Tales ξεκίνησε μέσα στην περίοδο των αλλεπάλληλων εγκλεισμών λόγω του Covid 19, όταν η απομόνωση προσέδιδε στα γκράφιτι και στα στένσιλ στους τοίχους της Αθήνας μια ιδιαίτερη αύρα καθώς δημιουργούσαν μία αίσθηση παρέας στους μοναχικούς περιπάτους, υποδήλωναν την ύπαρξη ενός ζωντανού κυττάρου, μιας κοινωνίας που παραμένει ενεργή και πάλλουσα.

Πρέπει να ομολογήσω ότι για χρόνια έβλεπα με μισό μάτι τα tags και τα γκράφιτι. Να απλώνονται σαν βρωμιά στους τοίχους του κέντρου. Μάλιστα όταν το 2000 ο ηθοποιός Dennis Hopper στο πλαίσιο της επίσκεψης του στην Αθήνα για την έκθεση JEFF KOONS: A MILLENNIUM CELEBRATION μου είχε ζητήσει να κάνουμε μια βόλτα για να δει την street art της πόλης και είχε ενθουσιαστεί, εγώ απόρησα. Όμως είκοσι χρόνια μετά η οπτική μου έχει αλλάξει. Ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι πλέον ανάμεσα στα αισθητικά σκουπίδια όλο και πιο συχνά συναντάς ζωγραφιές που είναι έργα τέχνης, πολύ πιο συχνά νομίζω απ’ ότι το 2000 (νομίζω -μια λέξη που έχουμε ξεχάσει να χρησιμοποιούμε όσο συχνά θα της ταίριαζε). Ίσως γιατί τα γκράφιτι σήμερα, και ακόμα περισσότερο τα στένσιλ, είναι εξαιρετικά πολιτικοποιημένα, αναδεικνύουν και καταγράφουν τα ζητήματα της κοινωνίας μας με αμεσότητα, αιχμηρά, χωρίς υπεκφυγές. Αυτό δηλαδή που δεν κάνουν οι πολιτικοί και τα πολιτικά κόμματα και οι νεολαίες, τα ΜΜΕ, η εκπαίδευση, η οικογένεια, ο καθένας από εμάς κλεισμένος στον μικρόκοσμό του όπου πλέον δεν απαιτεί και δεν σκέπτεται συλλογικά.

Το ημερολόγιο Athens Tales θα αναδείξει τις ιδέες, τους προβληματισμούς και τα προβλήματα, την διαφορετικότητα, τη σύνθεση, τα όνειρα και τις επιδιώξεις ενός μόνιμου πληθυσμού, αλλά και των επισκεπτών μιας ιδιαίτερης πόλης σταυροδρόμι ηπείρων και πολιτισμών. Όπως την είδε ο Adam Szymczyk, που χάρισε στην Αθήνα την documenta14 και έβαλε την πόλη στον παγκόσμιο εικαστικό και τουριστικό χάρτη. Μια πόλη όπου σύμφωνα με μελέτη του Δικτύου Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων οι κάτοικοί της ενστερνίζονται την ταυτότητα του Μεσογειακού, φαντάζομαι με όλη την ανεμελιά που ο προσδιορισμός αυτός υποδηλώνει.

Το Athens Tale είναι ένα ημερολόγιο του αυθόρμητου ημερολογίου της Αθήνας που συναντά κανείς στους τοίχους των κτιρίων της πρωτεύουσας. Γκράφιτι και στένσιλ, δημιουργήματα ανώνυμων ή επώνυμων καλλιτεχνών, αποτυπώνουν με αμεσότητα προβληματισμούς και σκέψεις γύρω από το σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι, της ζωής της πόλης. Η αισθητική τους αξία συνυπολογίζεται καθώς συνήθως αυτή προκαλεί αρχικά το μάτι, όμως το μήνυμα είναι αυτό που στην ουσία καθορίζει εάν ένα δείγμα της Αθηναϊκής street art θα αποτελέσει μία εγγραφή του ιδιότυπου ημερολογίου των Athens Tales. Η δύναμή του να προκαλέσει σκέψεις και διάλογο. 

Για σήμερα ο σχολιασμός του στένσιλ που παρουσιάζεται θα είναι εξαιρετικά βραχύς, καθώς το μήνυμά του έχει πολύ ζουμί, και θα πρέπει να του δοθεί ιδιαίτερη προσοχή και χώρος για ανάλυση. Όμως μπαίνει σαν προμετωπίδα καθώς εκφράζει ένα σημαντικό ζητούμενο. Την αποδοχή. Ως προαπαιτούμενο συνύπαρξης και δημιουργίας. Οι Άλλοι Είσαι Εσύ. Τι πιο ξεκάθαρο για μια αρμονική συμβίωση; Μέσα στην πόλη, στην οικογένεια, στη δουλειά, παντού. Γιατί πάντοτε για κάποιον θα είμαστε ο άλλος, ο διαφορετικός, ο αταίριαστος…