Life in Athens

Aθήνα ID: Γιώργος Μαυρωτάς

Περισσότεροι homeless και περισσότεροι καλοντυμένοι ζητιάνοι, πολλά «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ»...

ΤΕΥΧΟΣ 344
27.04.2011, 12:21
Παναγιώτης Μένεγος
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Μουσικη Ο Γιώργος Πέτρου για το αριστούργημα του Λέοναρντ Μπερνστάιν «Candide» στο Μέγαρο

Δήμητρα Γκρους

Πού έχεις ζήσει στην Αθήνα; Μέχρι τα 6, βέρος Κολωνακιώτης (Ιασίου 14, κοντά στη Μονή Πετράκη). Μετά Π. Φάληρο και από το 1994, που παντρεύτηκα, μένω Βουλιαγμένη. Ακολουθώ (προς το παρόν) μια φυγόκεντρη πορεία.

Τι κάνει κάποιον Αθηναίο; Η στωικότητα, όταν όλοι γύρω τρέχουν σαν τρελοί. Ο σωστός Αθηναίος ποτέ δεν βιάζεται, έχει κάνει τα κουμάντα του.

Ποια πόλη σού θυμίζει η Αθήνα; Τη Ρώμη. Ίδιος αχταρμάς αρχαίων αριστουργημάτων, σύγχρονων αδιεξόδων και άψογα οργανωμένου χάους.

Το κτίριο που θαυμάζεις/ απεχθάνεσαι στην πόλη… Μου αρέσει η Παλιά Βουλή και το Αστεροσκοπείο από τα παλιά και το Μουσείο της Ακρόπολης και η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών από τα μοντέρνα. Δεν μου αρέσουν τα γυάλινα κτίρια με τις νεομπαρόκ πινελιές στη Λεωφόρο Κηφισίας.

Τι αλλάζεις αύριο το πρωί κιόλας στο ελληνικό πανεπιστήμιο; Λιγότεροι εισακτέοι, αξιολόγηση μελών ΔΕΠ (και από φοιτητές σε ό,τι έχει να κάνει με ανταπόκριση στα εκπαιδευτικά καθήκοντα), τήρηση με ευλάβεια προγράμματος σπουδών και ακαδημαϊκού ημερολογίου. Ελαχιστοποίηση των lock out, γιατί το κλειστό πανεπιστήμιο είναι νεκρό πανεπιστήμιο.

Ένα αθηναϊκό στιγμιότυπο που έχεις διαπιστώσει την οικονομική κρίση. Περισσότεροι homeless και περισσότεροι καλοντυμένοι ζητιάνοι, πολλά «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» στα μαγαζιά, πιο σκυθρωπά πρόσωπα στο μετρό.

«Αθηναϊκές» λέξεις που δεν υπάρχουν πια… «Κατράντζος», «Μινιόν», «Πανελλήνιος Αγορά» (κλαψ, κλαψ, το Subbuteo μου). Πάντως, σε μερικές περιοχές έχουν εκλείψει οι ελληνικές λέξεις γενικά.

Το πιο όμορφο κολυμβητήριο/ η αγαπημένη σου παραλία εντός Αττικής… Το Ολυμπιακό Κολυμβητήριο στο Ζάππειο (ιδιαίτερα η 90s εκδοχή με τις ξύλινες κερκίδες)/η αμμουδιά στις παράγκες του Ορφανοτροφείου στη Βουλιαγμένη (παιδικές αναμνήσεις, γαρ).

Ο αγώνας που δεν θα ξεχάσεις ποτέ; Ο τελικός του 1997 στο ΟΑΚΑ, όπου πήραμε με τη Βουλιαγμένη τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο για το ελληνικό πόλο. Πρώτη φορά παίζαμε μπροστά σε τόσο κόσμο. Σοκ.

Διάλεξε έναν Αθηναίο που θα μπορούσε να γίνει ήρωας μελλοντικού βιβλίου σου… Ο Αντώνης Τρίτσης.