Μήπως ο σκύλος σας έχει άνοια; Τα 6 σημάδια που πρέπει να γνωρίζετε

Οι σκύλοι δεν παθαίνουν Αλτσχάιμερ με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει στους ανθρώπους, μπορούν όμως μεγαλώνοντας να εμφανίσουν μια παρόμοια κατάσταση που επηρεάζει τη μνήμη, τη συμπεριφορά και την προσωπικότητά τους.

Η πάθηση ονομάζεται σύνδρομο γνωστικής δυσλειτουργίας του σκύλου και συχνά περιγράφεται απλούστερα ως «άνοια του σκύλου». Πρόκειται για μια χρόνια, προοδευτική κατάσταση που εμφανίζεται κυρίως σε ηλικιωμένα ζώα και μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητά τους.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η Washington Post, έως και 6 στους 10 σκύλους άνω των 8 ετών μπορεί να παρουσιάσουν γνωστική δυσλειτουργία, ενώ ο κίνδυνος αυξάνεται σημαντικά όσο μεγαλώνει το ζώο.

Τα πρώτα σημάδια μπορεί εύκολα να αποδοθούν απλώς στην ηλικία. Ένας σκύλος μπορεί, για παράδειγμα, να κοιμάται περισσότερο ή να δείχνει λιγότερο ενδιαφέρον για κοινωνική επαφή. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, μπορεί να εμφανιστούν πιο χαρακτηριστικές αλλαγές.

Τα 6 βασικά σημάδια

Οι κτηνίατροι χρησιμοποιούν το ακρωνύμιο DISHAA για να περιγράψουν έξι βασικές κατηγορίες συμπτωμάτων.

1. Αποπροσανατολισμός

Ένας σκύλος μπορεί να κοιτάζει επίμονα έναν τοίχο, να εγκλωβίζεται σε γωνίες του σπιτιού ή να πηγαίνει στη λάθος πλευρά της πόρτας όταν θέλει να βγει έξω.

2. Αλλαγές στην κοινωνική συμπεριφορά

Μπορεί να σταματήσει να υποδέχεται τον ιδιοκτήτη του όταν επιστρέφει σπίτι, να μην ανταποκρίνεται στα χάδια όπως παλαιότερα ή, αντίθετα, να ζητά συνεχώς προσοχή.

3. Διαταραχές στον ύπνο

Η ανησυχία κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι ένα ακόμη πιθανό σύμπτωμα. Ο σκύλος μπορεί να περπατά μέσα στο σπίτι, να κλαψουρίζει τη νύχτα ή να κοιμάται υπερβολικά την ημέρα και να ξυπνά δύσκολα.

4. Ατυχήματα μέσα στο σπίτι και απώλεια όσων έχει μάθει

Ένας σκύλος που ήταν πλήρως εκπαιδευμένος μπορεί ξαφνικά να αρχίσει να ουρεί ή να αφοδεύει μέσα στο σπίτι. Μπορεί επίσης να ξεχνά γνωστές εντολές, όπως «κάτσε» ή «μείνε», ή να ζητά να βγει έξω αμέσως μετά την επιστροφή του.

5. Αλλαγές στη δραστηριότητα

Η άσκοπη περιπλάνηση μέσα στο σπίτι, η ανησυχία ή η απώλεια ενδιαφέροντος για τις βόλτες και τα παιχνίδια μπορεί επίσης να αποτελούν προειδοποιητικά σημάδια.

6. Άγχος και φόβος

Ο σκύλος μπορεί να γίνει πιο ευερέθιστος, επιθετικός ή φοβισμένος. Σε άλλες περιπτώσεις γίνεται πολύ περισσότερο εξαρτημένος από τον ιδιοκτήτη του και τον ακολουθεί συνεχώς.

Πότε εμφανίζεται συνήθως

Τα συμπτώματα παρουσιάζονται κυρίως όταν ένας σκύλος μπαίνει στο τελευταίο περίπου τέταρτο της αναμενόμενης ζωής του.

Στους μικρόσωμους σκύλους μπορεί να αρχίσουν γύρω στα 8 έως 10 χρόνια, ενώ στις μεγαλόσωμες φυλές είναι δυνατό να εμφανιστούν ακόμη και από την ηλικία των 6 ετών.

Η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής των κατοικίδιων, χάρη στην καλύτερη κτηνιατρική φροντίδα, σημαίνει επίσης ότι περισσότεροι ιδιοκτήτες θα βρεθούν αντιμέτωποι με προβλήματα που σχετίζονται με τη γήρανση.

Δεν είναι κάθε αλλαγή συμπεριφοράς άνοια

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αρκετές άλλες παθήσεις μπορούν να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα.

Προβλήματα όρασης, ορθοπεδικές παθήσεις, όγκοι στον εγκέφαλο, υποθυρεοειδισμός ή σύνδρομο Κούσινγκ μπορούν επίσης να αλλάξουν τη συμπεριφορά ενός ζώου.

Για αυτόν τον λόγο, πριν τεθεί διάγνωση γνωστικής δυσλειτουργίας, ο κτηνίατρος συνήθως πραγματοποιεί κλινική εξέταση και μπορεί να ζητήσει αιματολογικές εξετάσεις ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, πιο εξειδικευμένο έλεγχο.

Οι ιδιοκτήτες μπορούν επίσης να βοηθήσουν καταγράφοντας τις αλλαγές που παρατηρούν και τραβώντας μικρά βίντεο με ασυνήθιστες συμπεριφορές.

Υπάρχει θεραπεία;

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία που να έχει αποδειχθεί ότι αναστρέφει την άνοια στους σκύλους.

Έχουν δοκιμαστεί διάφορες προσεγγίσεις, από φάρμακα για το άγχος και τη σελεγιλίνη μέχρι ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης. Ωστόσο, τα στοιχεία για το κατά πόσο μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου παραμένουν περιορισμένα.

Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι διατροφές εμπλουτισμένες με ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, αντιοξειδωτικά και τριγλυκερίδια μέσης αλύσου ενδέχεται να βοηθούν στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας.

Από τις πιο χρήσιμες παρεμβάσεις, πάντως, θεωρείται η διατήρηση της καθημερινής πνευματικής και σωματικής δραστηριότητας.

Παιχνίδια-παζλ, παιχνίδια που απελευθερώνουν τροφή, βόλτες σε διαφορετικά μέρη, επαφή με γνώριμους ανθρώπους και ζώα και ακόμη και η εκμάθηση νέων κόλπων μπορούν να βοηθήσουν τον σκύλο να παραμένει ενεργός.

Με άλλα λόγια, η γνωστή φράση ότι «δεν μπορείς να μάθεις νέα κόλπα σε έναν γέρικο σκύλο» ίσως είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που χρειάζεται ένας ηλικιωμένος τετράποδος φίλος.

Πηγή: Washington Post