Ψυχολογία: Οι πιο ευτυχισμένοι άνω των 60 είναι αυτοί που σταμάτησαν να κυνηγούν την ευτυχία

Για δεκαετίες επικρατούσε η άποψη ότι η συνταξιοδότηση αποτελεί την ιδανική περίοδο για να ανακαλύψει κανείς τον «σκοπό της ζωής» ή να κυνηγήσει το μεγάλο πάθος που θα τον κάνει ευτυχισμένο.

Η σύγχρονη ψυχολογική έρευνα όμως υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι που δηλώνουν περισσότερο ευτυχισμένοι μετά τα 60 δεν είναι απαραίτητα εκείνοι που αφιερώνονται αδιάκοπα σε νέους στόχους, αλλά όσοι σταματούν να αντιμετωπίζουν την ευτυχία ως έναν ακόμη στόχο προς κατάκτηση.

Στο επίκεντρο αυτής της προσέγγισης βρίσκονται οι μελέτες της ψυχολόγου Ίρις Μάους και των συνεργατών της, οι οποίες κατέληξαν σε ένα παράδοξο συμπέρασμα: όσο περισσότερο κάποιος επιδιώκει συνειδητά να γίνει ευτυχισμένος, τόσο πιθανότερο είναι να αισθάνεται λιγότερη ικανοποίηση από τη ζωή του.

Η συνεχής αξιολόγηση των συναισθημάτων και η προσδοκία ότι κάθε ημέρα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ουσιαστική ή «γεμάτη» δημιουργούν απογοήτευση, ακόμη και όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτό το φαινόμενο γίνεται ακόμη πιο έντονο σε περιόδους ηρεμίας και σταθερότητας, όπως είναι συχνά η ζωή μετά τη συνταξιοδότηση.

Όταν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις και οι μεγάλες πιέσεις μειώνονται, αρκετοί άνθρωποι αρχίζουν να εξετάζουν διαρκώς αν ζουν όπως «πρέπει» και αν είναι όσο ευτυχισμένοι περίμεναν. Αυτή η συνεχής αυτοπαρατήρηση, όμως, λειτουργεί τελικά εις βάρος της ψυχικής ευεξίας.

Σχετικό Άρθρο

Ταξιδια Οι πιο ευτυχισμένες χώρες του κόσμου για το 2026: Η νέα παγκόσμια κατάταξη

Newsroom 20.03.2026, 15:57

Αντίθετα, οι άνθρωποι που φαίνεται να απολαμβάνουν περισσότερο αυτή τη φάση της ζωής υιοθετούν μια διαφορετική στάση. Δεν αναζητούν διαρκώς βαθύτερο νόημα σε κάθε δραστηριότητα ούτε μετρούν την επιτυχία της ημέρας τους. Ένας περίπατος, ένας καφές, μια συζήτηση με φίλους ή η απλή παρατήρηση της καθημερινότητας αρκούν από μόνα τους, χωρίς να χρειάζεται να υπηρετούν έναν μεγαλύτερο στόχο.

Η ίδια η Ίρις Μάους προτείνει την αποδοχή τόσο των θετικών όσο και των αρνητικών συναισθημάτων ως φυσικού μέρους της ζωής, αντί να αντιμετωπίζονται ως ένδειξη επιτυχίας ή αποτυχίας. Το βασικό συμπέρασμα των ερευνών είναι ότι η ευτυχία δεν προκύπτει όταν την κυνηγάμε αδιάκοπα, αλλά όταν σταματάμε να τη μετράμε και επιτρέπουμε στην καθημερινή εμπειρία να έχει αξία από μόνη της.

Έτσι, η πληρότητα δεν συνδέεται απαραίτητα με μεγάλες επιτυχίες ή φιλόδοξους στόχους, αλλά με την ικανότητα να βρίσκει κανείς ικανοποίηση στις πιο απλές στιγμές της ζωής.

(Με πληροφορίες Scandinavia Standard)