Η ιατρική ειδικότητα της Αναισθησιολογίας, η συζήτηση για τις ελλείψεις σε ειδικευμένους και ειδικευόμενους αναισθησιολόγους στην Ελλάδα, τα δεδομένα στην Ευρώπη.
Πολύ περιθωριακή όσο και παρωχημένη φαντάζει η δημόσια συζήτηση, η οποία έχει αναπτυχθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα στη χώρα μας, σχετικά με το αίτημα υγειονομικών και μη περί κάλυψης όλων των κενών οργανικών θέσεων αναισθησιολόγων στα νοσοκομεία του ΕΣΥ της χώρας μας.
Πρόκειται για μία συζήτηση η οποία αδυνατεί να εντάξει το ζητούμενο εντός των αντικειμενικών δεδομένων, τα οποία ισχύουν σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα για την ιατρική ειδικότητα της Αναισθησιολογίας, μία συζήτηση η οποία αναπτύσσεται, εν πολλοίς, με συνθήματα και γενικευμένους αφορισμούς.
Λοιπόν, προκειμένου να μην περιθωριοποιείται ο δημόσιος διάλογος, σχετικά με τις μεγάλες ελλείψεις σε ειδικευμένους και ειδικευόμενους αναισθησιολόγους στην Ελλάδα, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι εννέα χώρες της Ευρώπης, συγκεκριμένα η Αλβανία, η Βοσνία Ερζεγοβίνη, η Ουγγαρία, η Βόρεια Μακεδονία, η Μολδαβία, η Ρουμανία, η Σερβία, η Τουρκία και το Ουζμπεκιστάν, αλλά και το Ισραήλ, διαθέτουν αισθητά λιγότερους αναισθησιολόγους, ειδικευμένους και ειδικευόμενους, σε σχέση με ό,τι συμβαίνει στη χώρα μας και αναλογικά με τον συνολικό πληθυσμό κάθε χώρας, σύμφωνα με τα σχετικά στατιστικά στοιχεία του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), τα οποία αφορούν 51 χώρες της Ευρώπης και το Ισραήλ.
Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι ο ΠΟΥ… δεν διαθέτει κανένα σχετικό στοιχείο για την Ανδόρα, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Βουλγαρία, το Κιργιστάν, το Λουξεμβούργο, το Μονακό, το Μαυροβούνιο, το Σαν Μαρίνο, το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν.
Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία του ΠΟΥ, 20 χώρες της Ευρώπης, για τις οποίες ο ΠΟΥ διαθέτει τα σχετικά στοιχεία, βρίσκονται πιο χαμηλά στον ίδιον δείκτη, σε σχέση με τον αντίστοιχο μέσο όρο του συνόλου των χωρών της Ευρώπης και του Ισραήλ, ενώ, μεταξύ αυτών των 20 χωρών, στην Ε.Ε. ανήκουν 13 χώρες, γεγονός το οποίο αποδεικνύει το σοβαρό και πανευρωπαϊκό πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζουν οι πιο ανεπτυγμένες χώρες, ακόμη και η ίδια η Ε.Ε., με τις ευρείες ελλείψεις σε μάχιμους αναισθησιολόγους.
Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι σύμφωνα με τα σχετικά στατιστικά στοιχεία του ΕΣΥ του Ηνωμένου Βασιλείου (NHS), εκτιμάται ότι, εάν δεν ληφθούν άμεσα δραστικά μέτρα αντιρρόπησης των πολύ ανησυχητικών τάσεων εκεί, η χώρα θα αντιμετωπίσει έως το 2040 μία πολύ σοβαρή μείωση των αναισθησιολόγων στα νοσοκομεία της, ειδικευμένων και ειδικευομένων, μείωση η οποία αναμένεται να φτάσει περίπου ακόμη και τους 11.000 αναισθησιολόγους, με αποτέλεσμα, τότε, 8,25 εκατ. χειρουργικές επεμβάσεις να καθυστερούν κάθε χρόνο σοβαρά.
Μάλιστα, οι ελλείψεις ειδικευμένων και ειδικευομένων αναισθησιολόγων στο NHS του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν ήδη «σκαρφαλώσει» σήμερα περίπου στις 1.200 για όλη τη χώρα…
Καλώς, λοιπόν, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα, προκήρυξε την πρόσληψη 14 αναισθησιολόγων για την πλήρωση ισάριθμων κενών οργανικών θέσεων αυτής της ιατρικής ειδικότητας για διάφορα νοσοκομεία του ΕΣΥ όλης της χώρας.
Το μέγα ερώτημα είναι, όμως, πόσοι αναισθησιολόγοι θα προσέλθουν τελικά...
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
