Το Post της ημέρας: Γιάννης Δουμουλάκης

«Ο κ. Γιάννης, 52 ετών πεθαίνει ή πέθανε, αιτία θανάτου "πολυοργανική ανεπάρκεια, σηπτική καταπληξία, λοίμωξη COVID19", δίπλα του εκτός από τον αναπνευστήρα, τα monitor, οι οροί, και το μηχάνημα αιμοκάθαρσης. Ενημερώνω τηλεφωνικά την αδερφή του που φαίνεται να διαχειρίζεται την κατάσταση στο σπίτι, εκεί όπου έχει καταρρεύσει η γυναίκα του, εκεί είναι και ο δεκάχρονος γιος τους, θετικοί και αυτοί στον κορονοϊό, έχουν έρθει και ο παππούς και η γιαγιά να βοηθήσουν κάπως. Τους παρακαλώ να προσέχουν και να φορούν μάσκες στο σπίτι.
Δυο ώρες πριν πέθανε και ο κ. Ιάκωβος, 68 ετών, επίσης με μηχάνημα αιμοκάθαρσης δίπλα του, "πολυοργανική ανεπάρκεια, σηπτική καταπληξία, λοίμωξη COVID19". Στο τηλέφωνο, ο γιος του μου λέει "ναι, γιατρέ, κατάλαβα, μη μου πεις κάτι, το κατάλαβα απ την ώρα που χτύπησε το τηλέφωνο", ήταν 3:41 τη νύχτα.
Δίπλα, η κυρία..... ούτε που θυμάμαι το μικρό της όνομα είναι πολύ βαριά αναπνευστικά, έχει μειώσει και αυτή διούρηση, πιθανώς χρειαστεί και αυτή αιμοκάθαρση. Παίρνω τηλέφωνο στο σπίτι της, είναι ο γιος της, μου εξηγεί την κατάσταση εκεί, ότι αυτός μόλις βγήκε απ το νοσοκομείο με covid, οτι η γυναίκα του νοσηλεύεται στο "Σωτηρία" με μάσκα high flow, και ότι έχουν ένα παιδάκι 4 χρόνων, που δεν είχαν που να το αφήσουν δέκα μέρες τώρα. Του λέω να είναι συνέχεια μαζί με το παιδί τώρα, για να αναπληρώσουν αυτό το χρόνο, "σας χρειάζεται". "Γιατρέ, κάντε ο,τι μπορείτε εκεί, θέλει τη γιαγιά του" μου απαντάει.
Στα διπλανά κρεβάτια άλλες δύο γυναίκες με αναπνευστήρες και μηχανήματα αιμοκάθαρσης, "πολυοργανική ανεπάρκεια, σηπτική καταπληξία, λοίμωξη COVID 19".
Στο απέναντι κρεβάτι, ο κ. Σωτήρης, με τραχειοστομία, χωρίς ανάγκη αναπνευστήρα, πρέπει να φύγει, να μεταφερθεί πίσω στο Τζάνειο απ όπου μας ήρθε, ψάχνω το τηλέφωνο του φίλου γιατρού, του Γιώργου, μήπως έχουν ελεύθερο κρεβάτι, να συνεννοηθώ με το ΕΚΑΒ να φύγει γρήγορα, να ελευθερωθεί το κρεβάτι, γιατί πιέζει η λίστα των διασωληνωμένων.
Στα άλλα δύο κρεβάτια, δυο γιαγιάδες που πάνε καλά, έχουμε διακόψει την καταστολή, και έχουν δικές τους ανάσες, συνεργάζονται με τον αναπνευστήρα, αλλά με υψηλό μείγμα οξυγόνου.
Δίπλα είναι ο πολυτραυματίας που μας ήρθε από την κανονική ΜΕΘ, γιατί βρέθηκε και αυτός θετικός για COVID. Δεν ενημερώνουμε κανέναν, δεν υπάρχουν συγγενείς.
Έχω και ένα κενό κρεβάτι για την εισαγωγή που έρχεται.
Αυτά από τη δική μου πτέρυγα των δέκα κλινών ΜΕΘ. Υπολογίστε πόσα ακόμα τέτοια δράματα για να φτάσουμε στους 800 διασωληνωμένους, πόσες τέτοιες πτέρυγες.
Βγαίνουμε απ τους ασθενείς για μία ώρα, να ενημερώσουμε συγγενείς, να πιούμε νερό, λίτρα, πίνω από ένα μπουκάλι που γράφει "Βιβή" μετά το πρόσεξα, να φάμε κάτι, καφέδες, και να ξανα μπούμε. Στο τεράστιο γραφείο, ανοίγουμε όλοι τα ντουλάπια μας, πιάνουμε τα κινητά, διαβάζουμε τα μηνύματα που μας έχουν στείλει οι δικοί μας, δεν μπορούμε να απαντήσουμε μέσα στη νύχτα, να δούμε καμιά είδηση, κουβεντιάζουμε μεταξύ μας "πόσα κρούσματα ρε παιδιά σήμερα; Πόσοι διασωληνωμένοι, για δείτε!"
Στις 5:30 το πρωί μας παίρνουν τηλέφωνο από μέσα οι νοσηλευτές "η κυρία στο 15, η αποσωληνωμένη, έχει ρίξει κορεσμό", μπαίνουν μέσα δύο από εμάς τρέχοντας, την ξανα διασωληνώνουν.
Ποιος έρχεται το πρωί; Ο Λάμπρος, η Βιβή, ο Σταμάτης, ο Γιώργος, η Αριστέα».