Marki's slow food

Μίνιμαλ περιβάλλον, ό,τι δηλαδή δεν περιμένεις από πλευράς διακόσμησης και σχεδιασμού για ένα εστιατόριο που η φήμη του ως προς την κουζίνα και τις σούβλες, καιρό τώρα, έχει ξεφύγει από την επικράτεια των Δελφών, Μαρτίου, Όλγας και περιχώρων.

Οι σούπες Campbell’s που ήτανε στα 60s γιατρικά, εδώ μεταμορφώθηκαν σε must φωτιστικά.

Χαρούμενες big mama size μαγείρισσες του Αμερικανικού Νότου, περικυκλωμένες από ανυπόμονα, για να δοκιμάσουν τη χύτρα της ανιψούδια, σούπες Campbell's μεταμορφωμένες σε φωτιστικά και απλίκες, ατμόσφαιρα γουορχολική δηλαδή για ένα από τα πιο περιλάλητα «ψητάδικα» της Θεσσαλονίκης, αφού το «Marki's» εδώ και καιρό έχτισε στη Θεσσαλονίκη τη φήμη του, προσφέροντας μερικά από τα πιο άπαιχτα πιάτα της πόλης στην κατηγορία «Ζουμερό κρέας, the juiciest of the juicy, υπέρτατη γεύση»!

Άσπρο κρασί, άσπρο κερί, γουορχολικό σουβέρ, φέρτε όμως να δοκιμάσουμε το πρώτο το κουβέρ.

Ο Χρήστος και η Λίτσα Μαντζώνα είναι άνθρωποι αλέγκροι και μεγαλόκαρδοι, κάτι που δεν αντανακλάται μόνο στο χαμόγελο και την εξυπηρέτηση αλλά και στον κατάλογο του εστιατορίου τους.

Το «Λίτσα» δεν βγαίνει από το «σουβλίτσα», αλλά από το «κουκλίτσα»!

Από τα φημισμένα λατινοαμερικάνικα Black Angus, έως τις ελληνικότατες χοιρινές υπερμεγέθεις μπριζόλες τους, (warning: δεν είναι μόνο μεγάλες οι μερίδες, αλλά και γαρνίρονται από πλουσιοπάροχες ποικιλίες λαχανικών, ρυζιών και κους κους), στο «Marki's» θα ευφρανθείτε και θα γλεντήσετε γεύσεις, λες και δεν βρίσκεστε στη Θεσσαλονίκη αλλά σε περιώνυμο καρβουνάδικο μερακλίδικου και τεχνίτικου μαγαζιού σε κάμπο!

Σούβλες όταν βλέπω να γυρνούν, θέλω να μείνω εδώ όλο το αφτερνούν.

Και τα γουορχολικής έμπνευσης έργα να επιτείνουν την απόλαυση, ώσπου στο τέλος ενός λουκούλλειου γεύματος, θα λυθεί το μυστήριο και θα γίνει η σύνδεση. Άντι Γουόρχολ γιατί αμερικάνικες είναι μερίδες ως προς το μέγεθος-θέαμα, ελληνικότατες σούβλες και γούστα ως προς το περιεχόμενο και τη γεύση, πώς μου αρέσει, πώς μου αρέσει, ο Άντι Γουόρχολ και... το κοκορέτσι!

www.markisfood.gr

Σαλάτα από λάχανο, πατάτες φούρνου και μαρούλι, κοινώς γεύσεις του τόπου μας, να παραγγείλετε ούλοι.

Πλευρώτους και χαλούμι που λιώνουν σαν λουκούμι.

Πιάσε μια μπριζόλα χοιρινή, φέρε και πιπεριά καυτερή, ο ουρανίσκος να ευφρανθεί.

Εδώ δεν λες «το κρέας αλλιώς», δεν παραγγέλνεις έτσι, μία κι έξω τους ζητάς, να φέρουν κοκορέτσι.

Θα παραφράσω το ρυθμό του «The only way is up», γιατί να υμνήσω θέλω εγώ της Λίτσας το κεμπάπ.

Χαλβάς με πορτοκάλι, για να σε πιάσει γλυκιά ζάλη.