Το Ringo μόλις άνοιξε και ψήνει άψογα καλαμάκια στην Πρωτογένους
Πριν από λίγες μέρες, μια κίτρινη ταμπέλα εμφανίστηκε στην Πρωτογένους. Γράφει RINGO με κεφαλαία, παχουλά γράμματα κι έχει ένα σκίτσο του Ringo Starr (σ.σ. ντράμερ των Beatles) με φαβορίτες, οβάλ γυαλιά και το χαρακτηριστικό λεπτό μουστακάκι του, αλλά είναι στην κάτω πλευρά της ταμπέλας που δίνεται όλη η ζουμερή πληροφορία: Kalamaki Pub. Γιατί Kalamaki Pub; «Γιατί θα πίνουμε μπίρες, θα τρώμε καλαμάκια στο όρθιο, θα ακούμε μουσικές και θα βάλουμε και… sports (δηλαδή, τηλεόραση, για να βλέπουμε αγώνες)», λέει η Κατερίνα Μπακάλου, που μαζί με τον Γιώργο Σταυρακάκη, τον Στάμο Μπάμπαρη και τον Μανώλη Κουτσούκο βρίσκονται πίσω από το ολοκαίνουργιο Ringo.
Ringo: για τέλεια καλαμάκια στην Πρωτογένους
Το όνομα Ringo επιλέχθηκε μια που τα 3/4 της ομάδας του σουβλατζίδικου είναι μουσικοί, αλλά και γιατί, όπως λέει ο Μανώλης, «ο διάσημος ντράμερ είναι μια χαρωπή, πολύ αναγνωρίσιμη και σουρεάλ φιγούρα, που νομίζω ότι ταιριάζει πολύ και στον δρόμο». Η ζωή της Πρωτογένους, πράγματι, αγαπά τη μουσική, τα αυτοσχέδια πάρτι, πάνω απ’ όλα να συγκεντρώνει τους περαστικούς της στην ίδια μεγάλη παρέα. «Θέλαμε, λοιπόν, να κάνουμε κάτι φτηνό, νόστιμο και κατάλληλο για τον δρόμο. Να μπορεί, δηλαδή, εύκολα να το φάει ο περαστικός», εξηγεί η Κατερίνα και συμπληρώνει τα λόγια της ο Μανώλης: «Αυτό το φαγητό του δρόμου, το εύκολο, το φιλολαϊκό!». Και τι πιο φιλολαϊκό από ένα έξοχο, ολόσωστο, καυτό καλαμάκι;
Το χοιρινό καλαμάκι που δαγκώνω αυτή τη στιγμή είναι από τα νοστιμότερα της ζωής μου. Μόνο με φρέσκια ρίγανη κι ανθό αλατιού, το μυστικό είναι στο καλής ποιότητας κρέας – τούτο εδώ έρχεται από μια φάρμα στη Μάνη. Αλλά είναι η επόμενη μπουκιά, αυτή τη φορά από μια εκπληκτική ταμπουλέ… κουνουπιδιού, που με κάνει να γουρλώσω τα μάτια μου και να ψάξω με το βλέμμα τον σεφ Πέτρο Ρηγάκη.
Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντώ τον Πέτρο. Έχω δοκιμάσει ξανά πιάτα του κι έτσι ξέρω καλά ότι έχω μπροστά μου έναν εξαιρετικά ταλαντούχο σεφ. Έχει τελειώσει τη Le Monde, έχει κάνει το πέρασμά του από διάσημα εστιατόρια της Ελλάδας και του εξωτερικού, κι αν δεν έχουμε ακούσει περισσότερα για εκείνον, είναι γιατί ο ίδιος αυτό προτιμά. Αλλά το μαγειρικό του ταλέντο δεν είναι κάτι που μπορεί να μείνει κρυφό, και το καταλαβαίνεις απλώς με μια ματιά στο μενού του Ringo. Ναι, όλα όσα περιμένεις από ένα… «καλαματζίδικο» είναι εδώ, αλλά αναβαθμισμένα με τον τρόπο που μόνο ένας έμπειρος σεφ μπορεί να πετύχει (χωρίς μάλιστα να ξεφεύγει από την ουσία). Τι εννοώ; Ότι το καλαμάκι σου συνοδεύουν οι άψογες τηγανητές πατάτες, ότι η μελιτζανοσαλάτα γίνεται στο χέρι, με μελιτζάνες που καπνίζονται στη σχάρα, ότι η χωριάτικη δεν είναι καθόλου συνηθισμένη (στον κατάλογο αναγράφεται ως «ψητή χωριάτικη», γιατί τα περισσότερα λαχανικά που την αποτελούν έχουν περάσει μια βόλτα από τη σχάρα).
Στους επαίνους μου, ο Πέτρος ανασηκώνει τους ώμους και λέει: «Απλώς ακολούθησα το concept που θέλανε τα παιδιά (φαγητό που να μπορείς να φας με τα χέρια και όρθιος) κι εντάξει, δεν θα έκανα κάτι απλό. Ήθελα το μενού να έχει ethnic επιρροές, αλλά και γεύσεις που να είναι οικείες, και σίγουρα να εμπεριέχεται η σχάρα. Η ιδέα μου ήταν να μπορείς όλα να τα φας με τα χέρια σου, αλλά και να τα… βουτήξεις σε διάφορα ντιπάκια».
Ο κατάλογος του Ringo περιλαμβάνει μόνο καλαμάκια (εκτός από το χοιρινό, που ολόθερμα συνιστώ, θα βρείτε επίσης καλαμάκι από μπούτι κοτόπουλου τυλιγμένο σε ένα θεϊκό μείγμα μπαχαρικών, κεμπάπ προβατίνας, αλλά και ένα άψογο μοσχαρίσιο συκώτι γάλακτος, που τίμησα δεόντως ακόμη κι εγώ, που δεν είμαι καθόλου φαν του συκωτιού). Το καλαμάκι σου μπορείς να το συνοδεύσεις με διάφορα απλά (αλλά καθόλου απλοϊκά!) ντιπάκια όπως μελιτζανοσαλάτα, τζατζίκι παντζαριού, chimichurri, κοπανιστή με γαλομυζήθρα και harissa, γιαούρτι με βότανα και ντοματόσαλτσα με chipotle. Μπορείς όμως να βάλεις δίπλα τους και πολλά συνοδευτικά, σαν τις τέλειες τηγανητές πατάτες που ήδη ανέφερα, coleslaw με ψητό λάχανο, την ψητή χωριάτικη (πρέπει) ή την ταμπουλέ κουνουπιδιού, η οποία για μένα ήταν τεράστια αποκάλυψη (έχει ακριβώς τη γεύση μιας θεσπέσιας ταμπουλέ, αλλά, αντί για πλιγούρι, περιέχει τριμμένο κουνουπίδι).
Υπάρχουν και μερίδες όπου τα καλαμάκια σερβίρονται με τα ντιπάκια και τα συνοδευτικά που τους ταιριάζουν καλύτερα (σε περίπτωση που δεν μπορείς να αποφασίσεις). Εδώ, εκτός από καλαμάκια θα βρεις και έναν veggie γύρο μανιταριού (με σουσάμι kimchi, ψητό avocado και κρεμμύδι, γιαούρτι με βότανα και μίνι τορτίγιες), όπως και μοσχαρίσιους κεφτέδες (με τηγανητές πατάτες, ντοματόσαλτσα με chipotle και γιαούρτι με βότανα), τους οποίους πολύ θα ήθελα να δοκιμάσω, αλλά ένας Γερμανός τουρίστας (όντως!) πρόλαβε την τελευταία μερίδα, ο άτιμος. Τους περιέγραψε, ωστόσο, ως εξής: «τραγανοί απ’ έξω, μαλακοί μέσα, πάαααρα πολύ νόστιμοι!».
Όσο για τις τιμές, τα καλαμάκια κυμαίνονται μεταξύ €2,5 και €2,80/τεμάχιο, τα ντιπάκια γύρω στο €1,5, τα συνοδευτικά από €3,5 έως €4,5, και καμία μερίδα δεν ξεπερνά τα €10,5. Να πας; Τρέχοντας!
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
