YOUR VOICE

Σε είδα περί τις 9 Παρασκευή βράδυ 9/10 στη διαδρομή του μετρό Ανθούπολη - Ελληνικό. Κατέβηκες Σύνταγμα. Ήσουν με 2-3 φίλες. Φορούσες slides. Έχεις ένα πανέμορφο, γλυκό πρόσωπο. Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω σου.

Σε είδα δυο φορές, μια στην Πανόρμου και μια στο Πολύγωνο. Και τις δυο φορές ντράπηκα, γιατί είμαστε άγνωστοι, αλλά έχεις τόσο ωραία μάτια! Μακάρι να το δεις.

Καθόμασταν αντικριστά, είσαι ξανθιά, φόραγες μια μαύρη ζακέτα και είχες ροζ/μοβ θήκη στο κινητό σου (I guess iPhone). Ανταλλάξαμε πολλές φορές βλέμματα και πάνω που παίρνω την απόφαση να έρθω να μιλήσω φεύγεις. (Ναι, άργησα, ναι, δίστασα) Παρ' όλα αυτά, προσπάθησα να σε ψάξω σε όλη την πλατεία του Νέου Ηρακλείου 2 λεπτά αφού έφυγες, αλλά δεν κατάφερα να σε βρω. Ήταν περίπου 21:30-22:30 και ήμουν (ακόμα είμαι) ψηλός με καφέ ζακέτα, μαύρο κοντομάνικο και τζιν. Αν ξέρει κάποιος άλλος κοπέλα που ταιριάζει στην περιγραφή, help me out!

Σάββατο απόγευμα και είμαι στο Μetro mall με τη μάνα και την αδερφή μου, κάτι ήθελαν να πάρουν, δεν ξέρω. Ήμουν έξω από το Stradivarius και ξαφνικά σε είδα. Πανέμορφο πρόσωπο, σώμα γυμναστηρίου και ένα βλέμμα όλο αθωότητα και υπόσχεση. Ήσουν ντυμένη στα γαλάζια, γαλάζιο κολάν και γαλάζιο κορμάκι, που διέγραφε μοναδικά τις ιδανικές καμπύλες σου. Σε κοίταξα, με κοίταξες και εσύ και για άλλη μια φορά δεν έγινε τίποτα. Εγώ περίμενα την αδερφή μου και εσύ, και εσύ απλά έφυγες. Αν μία στο εκατομμύριο διαβάσεις αυτό το μήνυμα, θέλω να σε ξαναδώ...