TV & Media

Αντώνης Σρόιτερ: «Δεν θέλω να πεθάνω μέσα σε ένα στούντιο - Του χρόνου λήγει το συμβόλαιό μου»

Ο στόχος για τη ζωή του εκτός πλατό

Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Ο Αντώνης Σρόιτερ για τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις και το συμβόλαιό του με τον Alpha

Ο Αντώνης Σρόιτερ βρέθηκε σήμερα (4.11) στο στούντιο του Happy Day του Alpha, όπου μεταξύ άλλων μίλησε για το τηλεοπτικό του μέλλον. 

«Του χρόνου τον Σεπτέμβριο λήγει το συμβόλαιό μου. Δεν έχω ανοίξει κάποια τέτοια συζήτηση ακόμη. Νομίζω είναι και πολύ νωρίς», είπε αρχικά ο Αντώνης Σρόιτερ και συνέχισε: «Συνήθως χρειάζεται κάτι να σε σπρώξει να κάνεις μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Τουλάχιστον εμένα. Δεν θα ξυπνήσω ένα πρωί και θα πω ότι ενώ είμαι καλά και πηγαίνουν όλα καλά, θα φύγω. Αν ήθελα να φύγω και για περισσότερα χρήματα ή για περισσότερο κάτι άλλο, θα το είχα κάνει χρόνια τώρα. Υπήρχε αυτή η δυνατότητα. Συνήθως, για να σπάσει κάτι, είναι όπως στις σχέσεις. Πρέπει και οι δύο για κάποιο λόγο να μη θέλουν ο ένας τον άλλον. Δεν νομίζω ότι είμαι σε αυτή τη φάση με τον Alpha».

Ο δημοσιογράφος μίλησε για το τηλεοπτικό project που θα τον ενδιέφερε να κάνει μαζί με κάποιο πρόσωπο της τηλεόρασης, ίσως και τη Σταματίνα Τσιμτσιλή. «Ένα παλιό, κλασικό talk show, από αυτά που υπήρχαν κάποτε και πραγματικά γούσταρες και τα έβλεπες, με το κοινό τους, με τα φώτα τους, με τη λάμψη τους, ναι, μπορεί να γούσταρα να το κάνω. Ίσως να το έκανα και μαζί με έναν άνθρωπο ο οποίος να κάλυπτε το πολύ πιο ψυχαγωγικό κομμάτι από εμένα. Ξέρεις ότι εγώ δεν έχω θέμα με τις συνεργασίες. Αυτό θα το συζητούσα, αλλά νομίζω ότι δεν είναι σε αυτή τη φάση η τηλεόραση πλέον. Είναι στη φάση “παιδιά, να μαζευτούμε λίγο, κλείστε κανένα φως γιατί κοστίζει”. Οπότε, αν ποτέ υπήρχε αυτό το concept, θα το συζητούσα. Αν σου έχει κάνει εσένα πρόταση, βάλε με και εμένα».

Αντώνης Σρόιτερ: Ο στόχος του να περιορίσει τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις

Ο Αντώνης Σρόιτερ αναφέρθηκε στον στόχο του να περιορίσει τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις και να κάνει περισσότερα ταξίδια. «Κάθε χρόνο καταφέρνω και τα κάνω σκατά και έχω περισσότερα πράγματα στο κεφάλι μου. Δεν ξέρω γιατί. Αλλά θεωρητικά, αν με ρωτάς τι θέλω να κάνω, τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω, δεν θέλω να πεθάνω μέσα σε ένα στούντιο. Ούτε να είμαι εκατόν τόσων και να καθόμαστε εδώ στον καναπέ. Να κάνω περισσότερα ταξίδια σίγουρα, να περάσω χρόνο για μένα και να κάνω πράγματα που με ευχαριστούν. Αυτό που ενδιαφέρει έναν άνθρωπο είναι να μπορεί να κάνει τα χόμπι του από μια ηλικία και μετά. Γι’ αυτό πρέπει η σύνταξη να δίνεται στα είκοσι, από τα είκοσι μέχρι τα σαράντα, και να δουλεύουμε σαράντα με εκατό».