Τη δική της δύσκολη εμπειρία από το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης περιέγραψε δημόσια η Κατερίνα Βρανά, καταγγέλλοντας σοβαρά προβλήματα στην εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρία.
Τη δική της δύσκολη εμπειρία από το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης περιέγραψε δημόσια η Κατερίνα Βρανά, καταγγέλλοντας σοβαρά προβλήματα στην εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρία. Η stand-up comedian ανέβασε βίντεο στο Instagram τη Δευτέρα 8 Ιουνίου, μιλώντας για καθυστερήσεις, ελλιπή ενημέρωση και απουσία ουσιαστικής υποστήριξης.
Όπως ανέφερε, η πτήση της από το Σίδνεϊ καθυστέρησε, με αποτέλεσμα να χάσει την ανταπόκριση για την Αθήνα. Η ίδια υποστήριξε ότι οι επιβάτες δεν ενημερώθηκαν εγκαίρως για το τι θα ακολουθούσε, ενώ παρά τις κινητικές δυσκολίες της δεν της δόθηκε αναπηρικό αμαξίδιο για τη μετακίνησή της.
Η Βρανά σημείωσε ότι αναγκάστηκε να πάει μόνη της στο γραφείο ανταποκρίσεων για να αναζητήσει πληροφορίες, καθώς το προσωπικό δεν έδινε σαφείς οδηγίες. Τελικά, όπως είπε, ενημερώθηκε για την αλλαγή της πτήσης της από τον ταξιδιωτικό της πράκτορα στην Αυστραλία και όχι από το αεροδρόμιο.
Σύμφωνα με την καταγγελία της, στο σημείο δεν υπήρχαν διαθέσιμα καθίσματα, με αποτέλεσμα να καθίσει στο πάτωμα μέχρι να εξυπηρετηθεί. Στη συνέχεια χρειάστηκε να μεταβεί και στο γραφείο της Turkish Airlines για τις νέες κάρτες επιβίβασης, αντιμετωπίζοντας επιπλέον δυσκολίες στην προσπάθεια να βρει βοήθεια.
Η κωμικός δήλωσε εξαντλημένη, λέγοντας πως υπέφερε από έντονη ημικρανία και είχε φτάσει στα όριά της. Κλείνοντας, ζήτησε καλύτερη εκπαίδευση προσωπικού στα αεροδρόμια, ειδικά στην επικοινωνία με επιβάτες σε κρίσιμες στιγμές, ενώ ανέφερε πως ανάλογα προβλήματα είχε βιώσει και σε Βερολίνο και Κάιρο.
Όπως έγραψε στη λεζάντα της ανάρτησής της: «Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης. Τραγική εξυπηρέτηση για άτομα με αναπηρία. Η πτήση μου από το Σίδνεϊ είχε καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να χάσω την ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη προς την Αθήνα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μας ενημέρωσε κανείς γι’ αυτό. Μας άφησαν να περιμένουμε χωρίς αναπηρικό αμαξίδιο, ενώ το προσωπικό αρνούνταν να μας μιλήσει, να μας εξηγήσει τι συνέβαινε ή να μας προτείνει κάποια εναλλακτική λύση. Αναγκαστήκαμε να περπατήσουμε μέχρι το γραφείο ανταποκρίσεων για να πάρουμε πληροφορίες» και πρόσθεσε:
«Τελικά αλλάξαμε πτήση με βάση πληροφορίες που λάβαμε από τον ταξιδιωτικό μας πράκτορα στην Αυστραλία και όχι από το γραφείο ανταποκρίσεων του αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης. Εν τω μεταξύ, στο γραφείο ανταποκρίσεων δεν υπήρχαν καν καρέκλες. Αναγκάστηκα να κάτσω στο πάτωμα, γιατί η διαδικασία κράτησε ατελείωτα. Στη συνέχεια έπρεπε να περπατήσω μέχρι το γραφείο της Turkish Airlines για να παραλάβω τις κάρτες επιβίβασης και μετά δυσκολεύτηκα πολύ να βρω βοήθεια για να περάσω από το αεροδρόμιο και να φτάσω στη νέα μου πτήση. Είμαι εξαντλημένη, έχω έναν αφόρητο πονοκέφαλο/ημικρανία και κυριολεκτικά είμαι ένα βήμα πριν είτε ξεσπάσω σε όλους είτε βάλω τα κλάματα ή και τα δύο. Αγαπητά αεροδρόμια, παρακαλώ, εκπαιδεύστε το προσωπικό σας ώστε να μιλάει αγγλικά ή άλλες γλώσσες αρκετά καλά για να μπορεί να επικοινωνεί αποτελεσματικά, ειδικά όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται σύμφωνα με το πρόγραμμα. Προστίθεται πλέον στη μακρά λίστα αεροδρομίων με το Βερολίνο και το Κάιρο να παραμένουν τα δύο χειρότερα που έχω συναντήσει μέχρι σήμερα που παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα στην εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρία».
17°
