Πολιτικη & Οικονομια

H παγίδα του Άδωνι

Η επίκληση του πορίσματος Τσεβά και οι αντιδράσεις που πυροδότησε

Μάνος Βουλαρίνος
2’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

H παγίδα του Άδωνι, το πόρισμα Τσεβά και η πολιτική της επιλεκτικής άγνοιας

Το ότι η Αριστερά εδώ και πολλά χρόνια απευθύνεται στα πιο ταπεινά ένστικτα των πολιτών είναι γνωστό. Το ίδιο γνωστό είναι πως από παράταξη που προωθούσε τη μελέτη (όσο επέτρεπε, τέλος πάντων, το δόγμα) έχει γίνει παράταξη όσων, από την κούραση των συμπερασμάτων, προτιμούν την ξεκούραση των συνθημάτων. Να μην τα πολυλογώ, είναι γνωστή η παρακμή που σε όλο της το μεγαλείο εμφανίζεται σ’ αυτό το ανεκδιήγητο «…η χούντα δεν τελείωσε το 73».

Είναι βέβαιο ότι η συντριπτική πλειονότητα των στελεχών της αντιπολίτευσης που εξοργίστηκαν από την επίκληση του πορίσματος Τσεβά από τον Άδωνι Γεωργιάδη δεν έχει ιδέα για το περιεχόμενο του συγκεκριμένου πορίσματος. Και κάποιοι που ξέρουν κάνουν τους άσχετους, γιατί θέλουν να εκμεταλλευτούν τα μαύρα μεσάνυχτα και τη βολική τεμπελιά των οπαδών τους. Αυτή τη βολική τεμπελιά, χωρίς την οποία θα έκαναν έστω ένα γκουγκλάρισμα που θα τους άνοιγε κάπως τα μάτια. Χωρίς την οποία δεν θα έλεγαν ότι ο υπουργός Γεωργιάδης ισχυρίζεται ότι δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο.

Το πόρισμα Τσεβά συντάχθηκε τον Οκτώβριο του 1974, λίγο μετά την πτώση της δικτατορίας. Και είναι το πόρισμα στο οποίο βασίστηκαν οι βαριές καταδίκες των χουντικών που δικάστηκαν για την καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Και εννοείται ότι μιλάει για τους νεκρούς της εξέγερσης, των οποίων τον αριθμό προσδιορίζει σε 34*. Το να ταυτίζεται η επίκληση του πορίσματος αυτού με άρνηση των νεκρών της εξέγερσης είτε άγνοια προδίδει είτε δόλο.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης ξέρει πολύ καλά τον οχλοκρατικό τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η αυτοαποκαλούμενη «προοδευτική» αντιπολίτευση, όπως και την τσαπατσουλιά των στελεχών της. Και δεν αποκλείω να πέταξε συνειδητά στους συντρόφους την μπανανόφλουδα (κλείνοντας ίσως ταυτοχρόνως το μάτι στους αντιστοίχως επιπόλαιους και τεμπέληδες της ακροδεξιάς, οι οποίοι επίσης δεν έχουν ιδέα για το πόρισμα). Όταν ρωτήθηκε αν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο (ναι, ούτε κι εγώ καταλαβαίνω την ερώτηση), αντί να απαντήσει «ναι, φυσικά», επικαλέστηκε το πόρισμα Τσεβά. Το πόρισμα δηλαδή που μιλάει για 34 νεκρούς. Ίσως υπολογίζοντας ότι η επιπολαιότητα, η αμορφωσιά και η κουτοπονηριά των συντρόφων θα τους κάνει να ξεσηκωθούν για τον φασίστα που τόλμησε να ισχυριστεί ότι η εξέγερση δεν είχε θύματα.

Και όντως. Αμέσως σε σάιτ εμφανίστηκαν παραπλανητικοί τίτλοι του τύπου «ο Άδωνις αρνείται τους νεκρούς του Πολυτεχνείου» και αυτό ήταν το μόνο που χρειάζονταν οι παραδομένοι στις παρορμήσεις και την άγνοιά τους συμπολίτες. Μόνο που το ίδιο έκαναν και βουλευτές του αυτοαποκαλούμενου «προοδευτικού χώρου».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο φοβιτσιάρης** σύντροφος Χρηστίδης, ο οποίος, επιτιθέμενος στον Γεωργιάδη, ανέφερε τρεις νεκρούς τους οποίους τίμησε στο κοιμητήριο του Ζωγράφου, για να πάρει την απάντηση ότι και οι τρεις νεκροί αναφέρονται στο πόρισμα Τσεβά. Η απάντηση δυστυχώς δεν τον έκανε να ντραπεί και να κατεβάσει την ανάρτηση, αφού μπορεί να προδίδει άγνοια και επιπολαιότητα (ή κουτοπονηριά), αλλά ταιριάζει πολύ με το κοινό στο οποίο, επί Ανδρουλάκη, απευθύνεται το ΠΑΣΟΚ.

Είτε συμπτωματικά είτε με πρόθεση, ο υπουργός Υγείας κατάφερε με μια δήλωση να (ξανα)αποδείξει την επιπολαιότητα και την εχθροπάθεια μιας αντιπολίτευσης που βαριέται ακόμα και να μελετήσει την ιστορία την οποία παριστάνει ότι τιμά, εκθέτοντας τη νοοτροπία, επιπέδου εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, που διακατέχει και το ΠΑΣΟΚ και όλες τις άλλες εκφάνσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Και φυσικά μας βοήθησε να διαπιστώσουμε πόσο πολλοί συμπολίτες είναι όχι μόνο τόσο άσχετοι αλλά και τόσο τεμπέληδες, ώστε να μην μπουν καν στον κόπο να γκουγκλάρουν ένα «πόρισμα Τσεβά». Και μπράβο τους.

* Προφανώς, η «συζήτηση» για το αν δολοφονήθηκαν μέσα στα όρια του κτιρίου του Πολυτεχνείου ή έξω από αυτά είναι ίσως η πιο ανόητη από τις ανόητες συζητήσεις. Λες και η ακριβής τοποθεσία της δολοφονίας κάνει λιγότερο ή περισσότερο δολοφονική τη χουντική καταστολή.
** Χαρακτηρισμός που κέρδισε όταν, με την ουρά στα σκέλια, απολογήθηκε στην κόρη του Νίκου Κωνσταντόπουλου για τη συνάντηση που είχε με Ισραηλινούς στην Αθηναϊκή Λέσχη.