Financial Times: Η Ελλάδα δεύτερη στην ανάπτυξη ανά κάτοικο

Ποια προηγμένη οικονομία έχει τις καλύτερες επιδόσεις μετά την πανδημία; Αν το κριτήριο είναι η αύξηση του συνολικού ΑΕΠ, οι ΗΠΑ προηγούνται. Αν όμως εξεταστεί η ανάπτυξη ανά κάτοικο, η Νότια Κορέα περνά στην πρώτη θέση και η Ελλάδα στη δεύτερη, αφήνοντας την αμερικανική οικονομία τρίτη.

Αυτή είναι η εικόνα που προκύπτει από ανάλυση της Βαλεντίνα Ρομέι στο Alphaville των Financial Times, με βάση την τελευταία ενημέρωση της βάσης οικονομικών δεδομένων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η σύγκριση καλύπτει την περίοδο 2019–2026 και περιλαμβάνει δείγμα 17 προηγμένων οικονομιών, ενώ επεκτείνεται και σε 20 αναδυόμενες.

Η θέση της Ελλάδας αφορά τον ρυθμό αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ μέσα στη συγκεκριμένη περίοδο, όχι το ύψος του εισοδήματος ή του βιοτικού επιπέδου σε σχέση με τις άλλες χώρες. Η διάκριση είναι κρίσιμη: μια οικονομία μπορεί να βελτιώνεται ταχύτερα ανά κάτοικο, χωρίς οι κάτοικοί της να έχουν φτάσει το επίπεδο ευημερίας πλουσιότερων χωρών.

Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται η απόκλιση των δημογραφικών τάσεων. Μετά την πανδημία, ο Καναδάς και η Αυστραλία, και σε μικρότερο βαθμό το Ηνωμένο Βασίλειο, κατέγραψαν μεγάλες αυξήσεις πληθυσμού, κυρίως λόγω μετανάστευσης. Αντίθετα, ο πληθυσμός συνέχισε να μειώνεται στην Ελλάδα, στην Ιαπωνία, στην Ιταλία και στη Νότια Κορέα.

Αυτό επηρεάζει αισθητά την ανάγνωση της ανάπτυξης. Η Αυστραλία, για παράδειγμα, βρίσκεται τρίτη στο δείγμα ως προς την αύξηση του συνολικού ΑΕΠ, αλλά υποχωρεί στη δωδέκατη θέση όταν η σύγκριση γίνεται ανά κάτοικο. Η Ιταλία ακολουθεί την αντίστροφη διαδρομή, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στην κατά κεφαλήν επίδοση, παρά την υποτονική εικόνα των συνολικών μεγεθών της.

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αποτελεί καλύτερο, αν και ατελές, μέτρο του βιοτικού επιπέδου, επισημαίνει η ανάλυση. Το συνολικό ΑΕΠ, ωστόσο, παραμένει καθοριστικό για το μέγεθος της αγοράς, τη φορολογική βάση, τη χρηματοδότηση δημόσιων δαπανών και τη γεωπολιτική επιρροή.

Η μείωση του πληθυσμού δεν αποτελεί οικονομικό πλεονέκτημα χωρίς κόστος. Η συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού περιορίζει την παραγωγική δυνατότητα, ενώ η γήρανση αυξάνει τις ανάγκες για συντάξεις, υγειονομική περίθαλψη και φροντίδα.

Για τις κυβερνήσεις, το ζητούμενο γίνεται επομένως δυσκολότερο: να διατηρήσουν την ευημερία με λιγότερους διαθέσιμους εργαζομένους. Η μεγαλύτερη συμμετοχή στην αγορά εργασίας και η ενίσχυση της παραγωγικότητας αναδεικνύονται σε βασικούς παράγοντες, καθώς η ανάπτυξη δεν θα μπορεί να στηρίζεται εξίσου στην αύξηση του πληθυσμού.

Πηγή: Financial Times / Alphaville