Τέσσερις ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές

Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην Ελλάδα και πιθανότατα δεν έχει γίνει και πουθενά στον κόσμο: στις επόμενες εκλογές θα συμμετάσχουν τέσσερις εκδοχές του ίδιου κόμματος. Τέσσερις εκδοχές του κόμματος που το 2015 μαζί με τους Καμμένους Έλληνες είδαν την Ελλάδα να είναι ετοιμοθάνατη και προσπάθησαν να της δώσουν τη χαριστική βολή. Τέσσερις ΣΥΡΙΖΑ τόσο όμοιοι που μπορεί να αναγκάσουν τους «προοδευτικούς» ψηφοφόρους να κάνουν κλήρωση για να αποφασίσουν ποιο να ψηφίσουν.

Πρώτα απ’ όλα είναι το κόμμα που έχει ακόμα το όνομα ΣΥΡΙΖΑ και αποτελείται από τα αζήτητα του. Είναι τα πρωτοπαλίκαρα του Αλέκση που πια έγιναν βαρίδια και κανείς δεν θέλει πάρε δώσε μαζί τους. Ούτε καν οι ψηφοφόροι, που μάλλον θα το αφήσουν εκτός βουλής επειδή δεν μπορούν να εκτιμήσουν την αξία ενός κόμματος που όσο μικραίνει τόσο αυξάνεται ο αριθμός των αρχηγών του οι οποίοι, μέσα ή έξω από τη Βουλή, θα έχουν στη διάθεσή τους μια ωραιότατη επιχορήγηση.

Μετά είναι η Νέα Αριστερά. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ για να φτιάξουν ένα ακόμα μικρότερο κόμμα ακολουθώντας την παλιά αριστερή παράδοση της αναζήτησης της αυθεντικής πίστης. Κανείς δεν ξέρει ποιες είναι οι ουσιαστικές διαφορές τους με τους υπόλοιπους συριζαίους πέρα από τα προσωπικά τους και την αγάπη για καρέκλες. Πρόκειται για ένα κόμμα με το οποίο δεν ασχολείται κανείς εκτός από τους δημοσιογράφους που διαχρονικά έλκονται από το ασήμαντο και ανάξιο λόγου.

Ο μεγαλύτερος ΣΥΡΙΖΑ είναι η ΕΛΑΣ του Αλέκση (και όχι του κυρίου Μιχάλη). Πρόκειται για το σόλο πρότζεκτ του πρώην πρωθυπουργού ο οποίος, πλαισιωμένος από πολλούς παρατρεχάμενους και μερικούς γυρολόγους, προσπαθεί να υπνωτίσει τους ψηφοφόρους και να τους κάνει να ξεχάσουν την καταστροφή του 2015-19. Προς το παρόν, αυτό που έχει καταφέρει είναι να κάνει τους πάντες να αναρωτιούνται πού βρίσκει τα λεφτά και να ρίξει στην τρίτη θέση τον τέταρτο ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι άλλος από…

…το ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδρουλάκης και τα πρωτοπαλίκαρά του έχουν μετατρέψει το μοναδικό κόμμα που θα μπορούσε να συγκινήσει τους κεντρώους ψηφοφόρους σε έναν ακόμα ΣΥΡΙΖΑ, ένα κέντρο υποδοχής άστεγων συριζαίων, που επενδύει στη γκρίνια και τον λαϊκισμό. Προφανώς η επένδυση δεν αποδίδει κι έτσι ο πράσινος ΣΥΡΙΖΑ βλέπει την πλάτη της ΕΛΑΣ με την οποία πολλά μεγαλοστελέχη του κόμματος θα ήθελαν να ενώσουν τις τύχες τους.

Προσωπικά θα ήθελα επιτέλους να δω τον Αλέκση να εκπληρώνει το παιδικό του όνειρο, να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και να ενώσει όλους τους ΣΥΡΙΖΑ κάτω από τον πράσινο ήλιο. Δεν νομίζω ότι αυτό θα αρκούσε για να ξαναπάρει την πρωθυπουργία αλλά σίγουρα θα έκανε τις εκλογές λίγο πιο ενδιαφέρουσες. Και μπράβο του.