Η Σέβη Βολουδάκη μίλησε για τον θάνατο του συζύγου της: Μου λείπει όσο τίποτα, είναι η αγάπη της ζωής μου

Συνέντευξη στην εκπομπή Happy Day παραχώρησε η υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Σέβη Βολουδάκη μιλώντας για την καθημερινότητά της και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει, αλλά και την απώλεια του συζύγου της, Μανούσου Βολουδάκη.

«Έχω το πρόγραμμα το καθημερινό, που είναι του υπουργείου, είναι με τα των παιδιών, και είναι ασφαλώς και κάθε βδομάδα, κάθε Σαββατοκύριακο στα Χανιά. Από την πρώτη στιγμή που εξελέγην, νομίζω τρία χρόνια τώρα, δεν έχουν περάσει πάνω από πέντε μέρες που να μην πηγαινοέρχομαι στα Χανιά. Αυτός είναι ο τόπος μου, τον αγαπάω, είναι οι άνθρωποί μου, θέλω να ‘μαι δίπλα τους. Και από ‘κει και πέρα, έχουμε τα συμβούλια υπουργών και τις Βρυξέλλες σε μηνιαία βάση» ανέφερε η Σέβη Βολουδάκη.

Για τη μεγαλύτερη πρόκληση που έχει αντιμετωπίσει στο συγκεκριμένο υπουργείο, εξομολογήθηκε: «Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν με το που ανέλαβα, που τότε είχανε έρθει πάρα πολλά παιδιά, ασυνόδευτα ανήλικα, στη Σάμο. Πάνω από 500 παιδιά. Και έπρεπε, ενώ ήμουνα εδώ μόλις τρεις μέρες, να συνεργαστώ με όλους τους εργαζόμενους, να δούμε πού μπορούν να στεγασθούν, να γίνουν όλες οι απαραίτητες ιατρικές πράξεις, και όλο αυτό έπρεπε να γίνει σε μια μέρα. Ήτανε σαν να έχω πάρει μια ανάσα και να κάνω μακροβούτι. Βγήκα στην επιφάνεια, αλλά δεν σας κρύβω ότι σκέφτηκα, “έτσι θα ‘ναι κάθε μέρα;”».

«Μου ζήτησε να του βρω νύφη»

Αναφορικά με το το πιο περίεργο πράγμα της έχει ζητηθεί από κάποιο πολίτη, είπε: «Προσωπική αποκατάσταση. Να βρω νύφη. Μου ‘φερε και το Ε9, μου ‘πε και πόσες ρίζες ελιές έχει και μου ζήτησε βοήθεια να αποκατασταθεί».

Σχετικό Άρθρο

Πολιτικη & Οικονομια Σέβη Βολουδάκη: «Το κλειδί της ευημερίας είναι οι νέοι άνθρωποι»

Κωνσταντίνος Χριστοφόρου 12.06.2026, 14:47

Για τον σύζυγό της, ο οποίος έφυγε από τη ζωή ύστερα από γενναία μάχη με τον καρκίνο, σημείωσε: «Είναι πολύ δύσκολο. Δεν θα πω “ήταν”. Θα πω “είναι πολύ δύσκολο”. Δεν είναι κάτι που είναι γραμμικό, έχει πάνω και κάτω. Και υπάρχουνε πάρα πολλές στιγμές -γενέθλια, γιορτές, επέτειοι, αποφοιτήσεις- που ο Μανούσος μού λείπει όσο τίποτα. Είναι η αγάπη της ζωής μου.

Έχεις λοιπόν ένα τραύμα στην καρδιά και μαθαίνεις και ζεις μ’ αυτό. Δεν είχα τη δυνατότητα να είμαι μια μαμά, η οποία είναι κλεισμένη μες στο σπίτι, κλαίει, χτυπιέται, και δεν ασχολείται με τίποτα άλλο. Και επίσης δεν νομίζω ότι και ο Μανούσος θα το ήθελε αυτό. Έχει βοηθήσει πάρα πολύ η πίστη. Πάρα πολύ. Γιατί εγώ πιστεύω ότι θα ξανασυναντηθούμε. Πιστεύω ότι όλο αυτό δεν έχει τελειώσει. Πιστεύω ότι είναι κάπου που είναι καλά και θα ξανανταμώσουμε».