Ο ΣΥΡΙΖΑ πέθανε, ζήτω ο ΣΥΡΙΖΑ

Κάθε φορά που αισθάνομαι αισιόδοξος λέω ότι οι Έλληνες (όπως άλλωστε και όλοι οι λαοί του κόσμου) μαθαίνουν από τα λάθη τους και ότι σίγουρα δεν πρόκειται να τα επαναλάβουν σε μικρό χρονικό διάστημα. Και μετά η πραγματικότητα αναλαμβάνει να με προσγειώσει. Λέω, ας πούμε, γεμάτος αισιοδοξία ότι οι Έλληνες δεν πρόκειται να ξανακάνουν κυβέρνηση τους συριζαίους. Και μετά έρχονται οι δημοσκοπήσεις στις οποίες μπορεί το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο αλλά οι συριζαίοι με την ευρύτερη έννοια του όρου, ζουν και βασιλεύουν.

Είναι όντως το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ;

Γιατί «συριζαίος» δεν είναι μόνο ο υποστηρικτής και ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ο κάθε συμπολίτης που πιστεύει ότι υπάρχουν μαγικές λύσεις για μια ζωή χαρισάμενη στην οποία οι μισθοί ανεβαίνουν και οι τιμές μένουν σταθερές (ξέροντας τον οικονομικό τους αναλφαβητισμό θα μπορούσα να γράψω «οι τιμές πέφτουν» σίγουρος ότι οι περισσότεροι θα νομίζουν ότι αυτό είναι καλό) και ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο αυτές οι λύσεις δεν εφαρμόζονται στην καθημερινότητα είναι μια συνωμοσία της διαπλοκής (στην οποία εντάσσουν όποιον βολεύει τις εμμονές τους) η οποία μπορεί να γκρεμιστεί από λίγους αλλά αποφασισμένους πολίτικούς που «τα λενε έξω από τα δόντια» και είναι έτοιμοι να «συγκρουστούν» με «το σύστημα».

Πριν από καμιά δεκαριά χρόνια αυτός ο παιδικός τρόπος σκέψης έκανε πρωθυπουργό τον πρόεδρο Αλέκση. Η καταστροφή που ακολούθησε θα έπρεπε να γίνει μάθημα αλλά δυστυχώς το χαμηλό επίπεδο του «διδακτικού προσωπικού» (πολιτικοί και κυρίως δημοσιογράφοι) δεν έκαναν σαφές ότι το πρόβλημα δεν ήταν το κόμμα ή τα πρόσωπα αλλά η ίδια η αναζήτηση μαγικών λύσεων. Κι έτσι, δέκα χρόνια μετά την πρωθυπουργοποίηση του Αλέκση οι δημοσκοπήσεις δείχνουν άνοδο των Αλέκσηδων: Βελόπουλος, Λατινοπούλου, Κουτσούμπας, κόρη Κωνσταντόπουλου, Βαρουφάκης, Κασσελάκης, Ορίτζιναλ Σύριζα και λοιποί συγκεντρώνουν ποσοστά που αν αθροιστούν κινούνται γύρω στο 40%.

Ταυτοχρόνως στα μέσα της κοινωνικής εκτόνωσης η τοξικότητα επανέρχεται σιγά σιγά στα προ δεκαετίας επίπεδα μόνο που αυτή τη φορά οι πρωταγωνιστές είναι κυρίως οι υποστηρικτές της ακροδεξιάς (ή πουτινοδεξιάς όπως είναι το σωστότερο αφού η ρητορική είναι περισσότερο φιλορωσική παρά δεξιά ή συντηρητική).

Ανόητες θεωρίες συνομωσίας, απλουστεύσεις, προπαγάνδα, ασύστολα ψέματα διακινούνται και γίνονται πιστευτά με ρυθμούς 2010-2015 και τόνοι λάσπης εκτοξεύονται με γκεμπελίστικη επιμονή και αργά αλλά σταθερά κάνουν τη διαβρωτική δουλίτσα τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να πέθανε αλλά οι συριζαίοι ζουν και βασιλεύουν και μπορεί να μην ψηφίζουν πια ΣΥΡΙΖΑ αλλά ψηφίζουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και τα ίδια ακριβώς μυαλά καθοδηγούμενοι από εκατομμυριούχους «αντισυστημικούς» δημοσιολογούντες που προετοιμάζουν το έδαφος για την επόμενη καταστροφή. Και μπράβο τους.