Η «κακοποίηση» του συντρόφου Ζαχαριάδη πρέπει να σταματήσει

Ομολογώ ότι συγκινήθηκα ιδιαιτέρως όταν παρακολούθησα τον σύντροφο Κώστα Ζαχαριάδη να περιγράφει τις δραματικές στιγμές που πέρασε υπό την προεδρία του Στέφανου με τα κολλητά ρούχα. «Με έβαλε εμένα να βγαίνω και να μασάω τα λόγια μου για το Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια προεκλογικά. Και δεν μίλαγα. Ερχόμουν εδώ και έκανα γαργάρα το Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Αριστερός άνθρωπος. Και έλεγα αηδίες στην τηλεόραση επειδή τις έλεγε ο πρόεδρος». Τα σημάδια της κακοποίησης στην όψη και τη φωνή του ήταν εμφανή και η αφήγηση του δεν μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητο ακόμα και τον πιο αδιάφορο συμπολίτη, ακόμα και τον πιο φανατικό αντισυριζαίο (με τη λέξη «σύριζα» να περιγράφει την τοξική νοοτροπία που κυριάρχησε χωρίς εξαιρέσεις στο κόμμα του μπροέδρου Αλέκση, αλλά κρούσματα της παρατηρούνται σε κάθε παράταξη). 

Τα παράπονα του Κώστα Ζαχαριάδη προς τον Στέφανο Κασσελάκη

Κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ότι στην πραγματικότητα αυτό που έκανε ο σύντροφος Ζαχαριάδης ήταν να ομολογήσει δημοσίως ότι ο ρόλος του είναι ο ρόλος μιας αρκούδας που χορεύει στον ρυθμό που του βαράει στο ντέφι ο εκάστοτε αρκουδιάρης-πρόεδρος αλλά α) δεν είναι σωστό σε καμία περίπτωση κακοποίησης να κατηγορούμε το θύμα που και στο παράδειγμα είναι η αρκούδα και β) όλοι ξέρουμε ότι οι άνθρωποι «του κόμματος», αυτοί που η μόνη δουλειά που έχουν κάνει στη ζωή τους είναι να του κομματικού στελέχους, είναι όντως αναγκασμένοι να χορεύουν στον ρυθμό του εκάστοτε αρχηγού. Παραδέχομαι ότι όταν το κάνουν αυτό άνθρωποι οι οποίοι με ρυθμό πολυβόλου ξεστομίζουν ωραίες λέξεις όπως «αξιοπρέπεια», «ανεξαρτησία», «πρόοδος», «ελευθερία», «αγώνας», «δίκιο», «επανάσταση» το πράγμα γίνεται εξαιρετικά διασκεδαστικό και αστείο αλλά το γέλιο κόβεται αν κανείς σκεφτεί ότι μιλάμε για συμπολίτες που χωρίς την προστατευτική στέγη του κόμματος δεν θα είχαν στον ήλιο μοίρα.

Οπότε το ερώτημα δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι το γιατί ο σύντροφος Ζαχαριάδης δέχθηκε να υποστεί αυτή την κακοποίηση αλλά το ποια και τι είδους κακοποίηση τον περιμένει στο άμεσο μέλλον. Με δεδομένο ότι πρόκειται για άνθρωπο ο οποίος θα υποστηρίξει οποιαδήποτε άποψη του οποιουδήποτε προέδρου τρέμω και μόνο στην ιδέα του τι μπορεί να αναγκαστεί να πει δημοσίως ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων. Σκεφτείτε ας πούμε να εκλεγεί πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ο σύντροφος Πολάκης και να πρέπει ο Κώστας να βγαίνει στα κανάλια και να απειλεί κάθε σύντροφο που δεν είναι αρεστός στον αψύ Σφακιανό, σκεφτείτε να εκλεγεί ο Αποστόλης ο Γκλέτσος και να πρέπει να επιχειρηματολογήσει για την ανάγκη εισαγωγής ιερόδουλων προκειμένου να καλυφθούν οι ερωτικές ανάγκες των μεταναστών, σκεφτείτε να εκλεγεί ο σύντροφος Φαραντούρης και να πρέπει ως καλεσμένος σε εκπομπές να απαγγέλει με κωμικό στόμφο αποσπάσματα από ποιητικά έργα ή σκεφτείτε να εκλεγεί ο σύντροφος Φάμελος και να αναγκαστεί ο σύντροφος Κώστας να μη λέει τίποτα απολύτως.

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι δεν υπάρχει καλή και κακή κακοποίηση. Κι ενώ δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα για την κακοποίηση που υπέστη ο σύντροφος Ζαχαριάδης μπορούμε να προλάβουμε την κακοποίηση που αναπόφευκτα θα υποστεί και στο μέλλον. Προτείνω έναν έρανο ή ακόμα καλύτερα μια συναυλία της οποίας τα έσοδα θα διατεθούν υπέρ του Κώστα του Ζαχαριάδη ώστε να αποκτήσει επιτέλους μια οικονομική σιγουριά που θα του επιτρέπει να λέει και κανα «όχι» και να μην ξεφτιλίζεται - αριστερός άνθρωπος - στα κανάλια. Και μπράβο του.