Αν ακούσετε κάποιον να μιλάει εντελώς ψύχραιμα και να λέει «μην έρθω Θεσσαλονίκη και σε τελειώσω» ή «άκουσε να δεις για το καλό σου, πρόσεχε τι λες, πώς τα λες και σε ποιον τα λες… θα σου στείλω κάνα πεϊνιρλί στο σπιτάκι σου, είσαι φακελωμένος πρόσεχε» ή «θα κλαίει η μάνα σου η βρωμιάρα κι ο πεταμένος ο πατέρας σου άμα θέλω» ή «ε ρε πεϊνιρλί που έχεις να φας φακελωμένε…δεν ξέρεις τι ταυτοποίηση έχεις να φας και από ποιους» ή «εγώ θα έρθω μόνο για το κατούρημα να σε έχω στο βιντεάκι και να το στέλνω στη μάνα σου και να ‘ναι περήφανη για τον λεβέντη γιο που έκανε» και δεν έχετε καμία εξοικείωση με τον υπόκοσμο είναι βέβαιο ότι θα σοκαριστείτε. Αν τα ίδια λόγια τα ακούσετε από έναν πολιτικό το σοκ θα είναι μάλλον μεγαλύτερο εκτός αν ο πολιτικός είναι κάποιος χρυσαυγίτης. Ή κάποιος πολιτικός του ΣΥΡΙΖΑ.
Νίκος Παππάς: Η συμπεριφορά του που δεν ενοχλεί κανέναν στον ΣΥΡΙΖΑ
Γιατί αυτά είναι κάποια από τα λόγια που πολύ ψύχραιμα ξεστομίζει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο σύντροφος Νίκος Παππάς (ο μπασκετμπολίστας) στα ηχητικά που έχει πια ακούσει όλη η Ελλάδα και τα οποία καθόλου δεν ενοχλούν κανέναν στον ΣΥΡΙΖΑ και πολύ περισσότερο τον πρόεδρο του τον Στέφανο με τα κολλητά ρούχα. Και επειδή δεν ενοχλούν κανέναν στον ΣΥΡΙΖΑ και επειδή κανείς συριζαίος δεν ζητά τη διαγραφή αυτού που τα ξεστομίζει κι επειδή ούτε ένας δεν φαίνεται να ντρέπεται να είναι συνάδελφος με αυτόν που τα ξεστομίζει το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να βγει είναι ότι πρόκειται για λόγια απολύτως αποδεκτά στον ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για ύφος και ήθος το οποίο καθόλου ξένο δεν είναι στους συντρόφους της Κουμουνδούρου.
Αν αυτό το ύφος και αυτό το ήθος ήταν ξένο για τον ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν ταίριαζε με τα στελέχη και τους ψηφοφόρους του, ο σύντροφος Παππάς θα είχε ήδη αποδοκιμαστεί και διαγραφεί. Αλλά τίποτα από τα δύο δεν συνέβη. Και πώς θα μπορούσε να συμβεί στο κόμμα του Πολάκη; Πώς θα μπορούσε να συμβεί στο κόμμα του καταδικασμένου Νίκου Παππά (του με αναστολή); Πώς θα μπορούσε να συμβεί στο κόμμα που με τη νομοθεσία του επέτρεψε σε ποινικούς να ξανακυκλοφορήσουν ελεύθεροι; Πώς θα μπορούσε να συμβεί στο κόμμα στο οποίο δέχονται απειλές ακόμα και υποψήφιοι του ψηφοδελτίου επικρατείας προκειμένου να παραχωρήσουν τη θέση τους στον Στέφανο με τα κολλητά ρούχα; Πώς θα μπορούσε να συμβεί στο κόμμα που το μόνο που έχει προσφέρει στη χώρα είναι η τοξικότητα;
Ο σύντροφος Παππάς (ο μπασκετμπολίστας) δεν είναι ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ παρά τις απειλές που ακούσαμε να εξαπολύει. Είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επειδή είναι κάποιος που μπορεί να εξαπολύσει τέτοιες απειλές. Γι’ αυτό επελέγη από τον ηγέτη της Τζάκρη για υποψήφιος ευρωβουλευτής, γι’ αυτό είχε επιλεγεί από τον μπρόεδρο Αλέκση για υποψήφιος δήμαρχος της Αθήνας, για αυτό ψηφίστηκε από τους ψηφοφόρους του κόμματος και γι’ αυτό τον υπερασπίζονται τα στελέχη του κόμματος στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις.
Τα νταηλίκια, οι απειλές και η χυδαιότητα είναι το σήμα κατατεθέν του ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς αυτά οι ψηφοφόροι του θα στραφούν αλλού και τα στελέχη του δεν θα μπορούν να σταθούν. Γι’ αυτό και πολύ σωστά η συντρόφισσα Κεχαγιά είπε «Ο Νίκος ο Παππάς έχει εκλεγεί με τις ψήφους των πολίτων οι οποίοι προφανώς δεν τον θεωρούν υπόκοσμο» αν και θα μπορούσε απλώς να πει «τέτοιοι είμαστε κι εμείς και οι ψηφοφόροι μας» που θα ήταν το ίδιο. Και μπράβο τους. Κι αν δεν σας αρέσει πάτε γυρεύοντας για πεϊνιρλί.
Σε μια δημοκρατία η εναλλαγή επιτυγχάνεται όταν πείθεις ότι μπορείς να κυβερνήσεις καλύτερα. Μέχρι στιγμής, ο καταγγελτικός λόγος, όσο έντονος κι αν είναι, δεν καταφέρνει αυτό το άλμα.
13°
