Μια βαθιά ρωγμή στην ενότητα του ΠΑΣΟΚ

Η χθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή για την ισότητα στον πολιτικό γάμο δεν μπορεί παρά να μείνει στην ιστορία ως μια νύχτα ντροπής για το ΠΑΣΟΚ, την παράταξη που ταυτίστηκε όσο καμία άλλη με τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις σε αυτόν τον τόπο.

To ΠΑΣΟΚ κατάφερε το…ακατόρθωτο, να έχει αναλογικά περισσότερες απώλειες και από τη Νέα Δημοκρατία, καθώς 11 στους 32 βουλευτές του (34,38%) δεν ψήφισαν υπέρ του νομοσχεδίου, την ώρα που το αντίστοιχο ποσοστό των απωλειών για τη Νέα Δημοκρατία άγγιξε το 32,28% (51/158). Μεταξύ των βουλευτών που απείχαν συμπεριλαμβάνεται η γραμματέας της Κ.Ο του κόμματος καθώς και η τομεάρχης Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας. Περιλαμβάνονται επίσης και αρκετοί εκπρόσωποι της δήθεν «νέας γενιάς» του κόμματος αλλά και 4 βουλευτές από τις 10 περιφέρειες στις οποίες το ΠΑΣΟΚ αναδείχθηκε 2^ο κόμμα στις πρόσφατες εκλογές. Άραγε, μήπως ήρθε η ώρα να συζητηθεί στα σοβαρά με τις είδους υποψηφίους και τι είδους ρητορική σημειώθηκε η όποια μικρή αύξηση των ποσοστών του κόμματος στην επαρχία; Με όρους προοδευτικού κόμματος ή με μεταγραφές διαφόρων τυχοδιωκτών από τον συντηρητικό χώρο;

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε να τοποθετηθεί στη Βουλή κατά τις απογευματινές ώρες και όχι μαζί με τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς, αφιερώνοντας ένα μεγάλο μέλος της ομιλίας του στο σκάνδαλο των υποκλοπών(!). Ο τόνος της ομιλίας του δεν παρέπεμπε σε κάποιον που αντιλαμβάνεται την ιστορικότητα των στιγμών και αγωνιά για το προοδευτικό πρόσημο του κόμματος του αλλά σε κάποιον που εκφώνησε μια ομιλία απλώς γιατί έπρεπε, χωρίς τον παραμικρό ενθουσιασμό.

Δυστυχώς για το ΠΑΣΟΚ αλλά και προσωπικά για τον κ. Ανδρουλάκη, είναι εξαιρετικά δύσκολο να υποθέσει κανείς ότι όλα τα παραπάνω οφείλονται σε μια κακή βραδιά. Η στάση της ηγεσίας του κόμματος ως προς το νομοσχέδιο υπήρξε πάντοτε από αμφίσημη μέχρι…παρεξηγήσιμη. Μερικές εβδομάδες πριν, η πρώτη διαρροή ήταν ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν θα δέσει τα κορδόνια της κυβέρνησης», η οποία και ανασκευάστηκε μετά την εσωκομματική θύελλα που ακολούθησε. Εξίσου προβληματική ήταν και η μεταγενέστερη διατύπωση του κ. Ανδρουλάκη σε συνέντευξη του στην ΕΡΤ (26/1/24) όπου και επέκρινε την κυβέρνηση για το ότι έφερε το νομοσχέδιο πριν τις Ευρωεκλογές, διχάζοντας την κοινωνία(!). Σε όλα τα παραπάνω, αξίζει να σημειωθεί ότι το ΠΑΣΟΚ, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ουδέποτε απαίτησε από τη Νέα Δημοκρατία να επισπεύσει την ψήφιση του νομοσχεδίου και ουδέποτε άσκησε την παραμικρή κριτική για τις διαρκείς αναβολές, μέχρι τελικά να κατατεθεί το νομοσχέδιο στη Βουλή.

Το ακόμα πιο παράδοξο; Κάποιοι από τους 21 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που υπερψήφισαν το νομοσχέδιο εκφώνησαν μερικές από τις πιο εύστοχες ομιλίες υπέρ του νομοσχεδίου και έδειξαν τουλάχιστον αυτοί και αυτές να έχουν πλήρη επίγνωση του σε ποιο κόμμα βρίσκονται. Για όσους γνωρίζουν έστω και λίγο τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, είναι απολύτως δεδομένο ότι χθες άνοιξε μια βαθιά εσωκομματική ρωγμή που θα αργήσει πολύ να κλείσει.

Και ίσως και να μην πρέπει να κλείσει. Το ΠΑΣΟΚ είναι πολλά παραπάνω από μια εσωστρεφή παρέα. Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα προοδευτικό κόμμα της Κεντροαριστεράς, όχι μια απολιτίκ νεοσυντηρητική σύμπραξη συνδικαλιστικών μηχανισμών. Συμμετέχει στις εθνικές και όχι στις φοιτητικές εκλογές. Δεν απέχει, μάχεται. Δεν υπεκφεύγει, επιχειρηματολογεί. Η χθεσινή ψηφοφορία έδειξε ότι τουλάχιστον 11 βουλευτές του και πιθανότατα μαζί και η σημερινή ηγεσία του δυσκολεύονται σημαντικά να ανταποκριθούν στην αποστολή που τους ανέθεσαν οι ψηφοφόροι της παράταξης.