Ο Καραμανλής κι αν γέρασε κι ασπρίσαν τα μαλλιά του…

Τελικά δεν μπόρεσε να συγκρατήσει άλλο την ανησυχία του για την βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Οι τελευταίες επαφές των δύο πλευρών στο ανώτατο επίπεδο των πρωθυπουργών και των υπουργών των εξωτερικών καθώς και ο καθορισμός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος συνομιλιών με στόχο μια εποικοδομητική επαναπροσέγγιση ξεχείλισαν το ποτήρι της υπομονής του. Οι διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού και Προέδρου του κόμματός του ότι δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να γίνουν αποδεκτά και να τεθούν προς συζήτηση θέματα που άπτονται της εθνικής κυριαρχίας της χώρας δεν στάθηκαν ικανές να αναχαιτίσουν τη νέα «πατριωτική» του έξαρση.

Στην ομιλία που έκανε κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Χαρβαλιά «Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια» ο Κώστας Καραμανλής υπήρξε σαφής: «Πλάνες και αυταπάτες στα εθνικά θέματα ούτε επιτρέπονται ούτε συγχωρούνται». Άλλωστε τη φράση του αυτή φρόντισε να την επιβεβαιώσει και στη διάρκεια της μοιραίας για τη χώρα προμνημονιακής του θητείας στη διάρκεια της οποίας, πέραν της κοινωνικού χαρακτήρα κουμπαριάς του με τον Ερντογάν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βάλτωσαν κυριολεκτικά. Στο βάλτο της «πατριωτικής» απραξίας βυθίστηκε και το Κυπριακό πρόβλημα που καταχωνιάστηκε για μια ακόμα φορά στις καλένδες, διαιωνίζοντας το αδιέξοδο.

Στην ουσία, ο Κώστας Καραμανλής δεν κάνει τίποτε άλλο από το να επαναλαμβάνει τα όσα είχε δηλώσει ως Πρωθυπουργός αλλά και πιο πρόσφατα, επιχειρώντας να δικαιολογήσει το μεγάλο εθνικό σφάλμα που διέπραξε όταν άφησε να περάσει αναξιοποίητη η συμφωνία του Ελσίνκι το 1999 η οποία δέσμευε την Τουρκία στη λύση των ελληνοτουρκικών διαφορών και του Κυπριακού ως προϋπόθεση για την έναρξη των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων. «Οι καθαρές εξηγήσεις και η αποφασιστικότητα προς την Τουρκία είναι μόνη ενδεδειγμένη απάντηση, αλλά και προς όσους ευνοούν μια συμβιβαστική λύση – πακέτο επί όλων των θεμάτων που μονομερώς έχει αυτή εγείρει» είπε ο πρώην Πρόεδρος της ΝΔ ναρκοθετώντας εξ αρχής τη διαδικασία και αφήνοντας βαριά υπονοούμενα για τη σημερινή ηγεσία του κόμματός του.

Η «πατριωτική» εμμονή του Κώστα Καραμανλή στη διάρκεια της πρωθυπουργικής του θητείας 2004-2009 συνέπεσε και με την εκλογή του λαϊκιστή Τάσσου Παπαδόπουλου στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το δίδυμο Καραμανλή-Παπαδόπουλου γκρέμισε σε μικρό χρονικό διάστημα ολόκληρο το οικοδόμημα της βιώσιμης λύσης που είχε σχεδιαστεί προσεκτικά από τον Κώστα Σημίτη και τον Γλαύκο Κληρίδη που είχαν ανταποκριθεί θετικά στην πρωτοβουλία του ΟΗΕ, γνωστή ως «σχέδιο Ανάν» από το όνομα του τότε ΓΓ του παγκόσμιου οργανισμού. Τη στιγμή που οι Τουρκοκύπριοι υπερψήφισαν με μεγάλη πλειοψηφία το σχέδιο, οι Ελληνοκύπριοι πέταξαν στα σκουπίδια της ιστορίας ακόμα μια ευκαιρία παρασυρόμενοι από τα εθνικιστικά δάκρυα του Προέδρου τους και τη στάση παθητικής αδιαφορίας του Έλληνα Πρωθυπουργού.

Αν οι συνέπειες της πολιτικής του Κώστα Καραμανλή αφορούσαν μόνο την παράταξή του, δεν θα είχαν ιδιαίτερη σημασία πέραν του συντηρητικού χώρου. Ωστόσο, τα μεγάλα σφάλματα στην εξωτερική πολιτική σφράγισαν αρνητικά την διεθνή θέση της χώρας και την οδήγησαν πολλά χρόνια πίσω. Ακόμα χειρότερες αποδείχτηκαν όμως οι συνέπειες της αλόγιστης οικονομικής πολιτικής που είχε είχε σαν αποτέλεσμα τον διπλασιασμό του δημοσιονομικού ελλείμματος ανοίγοντας ουσιαστικά την πόρτα στο ΔΝΤ και τα μνημόνια. Ο Κώστας Καραμανλής αγνόησε τις προειδοποιήσεις τόσο από το εξωτερικό όσο και από το εσωτερικό (Σημίτης 2008 από το βήμα της Βουλής) και όταν συνειδητοποίησε το αδιέξοδο στο οποίο είχε οδηγήσει την οικονομία παραιτήθηκε προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές για να αποδράσει από την εξουσία. Πιο φρόνιμο θα ήταν σήμερα να αναλογιστεί και να αναλάβει τις ευθύνες του αντί να μας κουνάει το δάχτυλο.