Πρόληψη τώρα

Το 2019 εγγράφτηκε στις μνήμες μας σαν η χρονιά της πανδημίας, των μαζικών θανάτων, του αποκλεισμού. Το 2019 όμως δεν θα μείνει στην ιστορία μόνο εξαιτίας του Covid-19 αλλά και λόγω της εμφάνισης των συνεπειών της περιβαλλοντικής καταστροφής που «ο δυτικός τρόπος ζωής» έχει επιφέρει στον πλανήτη.

Πιο συγκεκριμένα, η διακρατική πλατφόρμα της UNEP για την βιοποικιλότητα και το οικοσύστημα (IPBES) ξεκαθάρισε σε όλους τους τόνους πως ο ρυθμός απορρύθμισης της φύσης έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Πως οι αλλαγές σε θερμοκρασία και καιρικά φαινόμενα που πιστεύαμε ότι θα ξεκινήσουν μετά το 2030, 2050 ίσως και το 2100 είναι η νέα μας πραγματικότητα.

Οι ειδικοί μίλησαν, οι πολιτικοί ενημερώθηκαν, χρήματα για πράσινη μετάβαση, νέες τεχνολογίες, έργα πρόληψης και προστασίας δόθηκαν και δίνονται από τους Διεθνείς Οργανισμούς. Το αποτέλεσμα; Τέσσερα χρόνια μετά δεν έχει γίνει τίποτα ουσιαστικό. Δεν υπάρχει οργανωμένο σχέδιο για αντιπυρική προστασία, δεν υπάρχει ο κατάλληλος εξοπλισμός για να σβήσουν οι φωτιές. Η χώρα μας δαπανά για πρόληψη μόνο το 1/5 του προϋπολογισμού για τις πυρκαγιές και τα 4/5 για καταστολή. Αλλά αποθεματικό για όλα αυτά δεν υπάρχει. Το 1 δισ. πλεόνασμα θα μοιραστεί για την υλοποίηση των αυτοδιοικητικών εκλογών, για δαπάνες υγείας και για τα πάσα που υποσχέθηκε η κυβέρνηση προεκλογικά. Την ίδια στιγμή η πυροπροστασία έχει αφεθεί στην τύχη της αφού οι θερμοκάμερες και τα έξυπνα συστήματα πρόληψης είναι ανύπαρκτα, τα αεροσκάφη ελάχιστα. Οι δασικές υπηρεσίες αποδεκατισμένες. Επί μισό μήνα καίγονταν ο Έβρος για να έρθουν οι νεροποντές και οι πλημμύρες και να σβήσουν τις φωτιές.

Θέλημα καιρού αν θα εξαφανιστούν εκατοντάδες είδη φυτών και ζώων, αν θα μας μείνει οξυγόνο, αν θα καούν τα σπίτια μας, αν θα τα πάρει το νερό, αν θα ανεβούμε στις σκεπές για να σωθούμε. Αν θα σωθούμε.

Θέλημα καιρού γιατί η Κυβέρνηση, οι περιφέρειες, οι δήμοι βρίσκονται σε αποσύνθεση και σε μια απαράμιλλη αποφυγή ευθηνών πετάνε το μπαλάκι από υπηρεσία σε υπηρεσία και κυρίως στην κλιματική αλλαγή και στις ασύμμετρες απειλές. Κάπου μακριά από εμάς, κάπου που  η ανεπάρκεια της δημόσιας διοίκησης δεν στερεί ψήφους.

Και όλα αυτά συμβαίνουν όχι μόνο στον ακριτικό Έβρο και την μακρινή Καρδίτσα, αλλά στην Αθήνα. Την πρωτεύουσα, την πόλη που την μία μέρα το πρωί ο δήμαρχός της βγαίνει δημόσια και λέει πως η Αθήνα δεν είναι Βόλος έχει καθαρίσει τα λούκια της, για να αποδειχτεί το απόγευμα της ίδιας μέρας πως μάλλον κάτι δεν καθαρίστηκε τόσο καλά. Άνθρωποι στο κέντρο της πόλης παρασύρθηκαν από χείμαρρο έπειτα από νεροποντή μιας ώρας. Στάσεις μετρό μετατράπηκαν σε καταρράκτες. Ολόκληρες συνοικίες έμειναν για ώρες δίχως ρεύμα. 

Αναμενόμενο θα έλεγε κανείς αφού τα έργα για την αντιπλημμυρική θωράκιση του αστικού ιστού της πόλης τα οποία και έχουν εγκριθεί από το 2019 δεν έγιναν ποτέ. Την κατάσταση που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας την γνωρίζουμε όλοι, το σημαντικό είναι να πιάσουμε δουλειά ώστε το 2023 να είναι η τελευταία χρονιά που ακούμε τη δικαιολογία πως φταίει η κλιματική αλλαγή.

Να δημιουργήσουμε ένα ξεκάθαρο οργανόγραμμα για την προστασία από πλημμύρες και πυρκαγιές καθώς και για την αντιμετώπισή τους, με αυξημένες αρμοδιότητες στους δήμους για να υπάρξει επιτέλους πολιτική ευθύνη με ονοματεπώνυμο σε αυτόν τον τόπο.

Να υλοποιήσουμε άμεσα  το εγκεκριμένο σχέδιο του 2019 για την αντιπλημμυρική θωράκιση της πόλης. Καθώς και να δημιουργηθεί ένα σχέδιο δράσης από το Υπ. Προστασίας του Πολίτη, την Περιφέρεια και τους Δήμους της Αττικής για προστασία από σφοδρά καιρικά φαινόμενα όπως είναι οι πλημμύρες και οι χιονοπτώσεις που κατά πως φαίνεται θα  μας επισκέπτονται κάθε χρόνο. 

Να προχωρήσουμε σε απελευθέρωση των υπόγειων ποταμών της πόλης του Κηφισού, του Ιλισού και του Ηριδανού, ώστε το νερό να βρίσκει διεξόδους. Σε δενδροφύτευση 25.000 δέντρων με στόχο όχι μόνο την πράσινη αναβάθμιση της πόλης αλλά και την μείωση της θερμοκρασίας κατά 5ο κελσίου σε βάθος 4ετίας.

Να ξεκινήσουμε δηλαδή από τα βασικά, αυτά που έπρεπε να γίνουν χθες αλλά θα πρέπει να υλοποιηθούν Τώρα.