Το Ποτάμι της ανασυγκρότησης της χώρας

Τις τελευταίες ημέρες ΠαΣοκ και ΔΗΜΑΡ επανήλθαν στο τραπέζι ενός φανταστικού διαλόγου για να σερβίρουν το μπαγιάτικο και ούτε καν ξαναζεσταμένο πιάτο της κεντροαριστεράς. Είναι όμως η προσπάθεια τόσο άνευρη και προσχηματική που δεν συγκίνησε ούτε καν τα ίδια τους τα μέλη. Ούτε αυτούς που την σερβίρισαν.

Το ΠαΣοκ ισχυρίζεται ότι θέλει να συστήσει τη μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη. Απ’ ότι φαίνεται το σχέδιο της ΕΛΙΑΣ αποσύρεται και τη θέση του παίρνει ένα ασαφές ενωτικό σχήμα που δεν μπορεί να συσπειρώσει ούτε τα στελέχη του τα περισσότερα εκ των οποίων μιλούσαν απαξιωτικά και για την ΕΛΙΑ. Πρόκειται για ένα πάρτι μεταμφιεσμένων, για μια συσπείρωση των δυνάμεων του ΠαΣοκ σε μια απέλπιδα προσπάθεια διάσωσης ενός μέρους του πολιτικού συστήματος που ταλαιπώρησε και συνεχίζει να ταλαιπωρεί αυτή τη χώρα. Ο τελευταίος ανασχηματισμός της κυβέρνησης, έργο και του ΠαΣοκ, καταδεικνύει ανάγλυφα τις προθέσεις. Διάσωση του πελατειακού κράτους και των προνομίων συντεχνιακών ομάδων, αναιμική ανάπτυξη μέσω κρατικοδίατων επιχειρηματιών, αβλαβείς μεταρρυθμίσεις του υπάρχοντος και διατήρηση της κομματοκρατίας. Φυσικά ένα τέτοιο σχέδιο δεν ενδιαφέρει κανένα.

Η ΔΗΜΑΡ του 1% πλέον, θυμήθηκε λίγο καθυστερημένα και αφού συντρίφτηκε στις Ευρωεκλογές το διάλογο της κεντροαριστεράς. Είναι πολύ πρόσφατη η επίμονη άρνησή της στην πρωτοβουλία των «58» και η αποτυχημένη προσπάθειά της να συσπειρώσει στελέχη του ΠαΣοκ της επιρροής του Γ. Παπανδρέου. Τώρα επανέρχεται με επιστολές που απευθύνονται στο ΠαΣοκ, στο Λοβέρδο, την Κατσέλη, το Ποτάμι, τους Οικολόγους Πράσινους και στην Ευρώπη Οικολογία για τη συγκρότηση της αριστερής διακυβέρνησης με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι απορίας άξιο πως καλεί και το ΠαΣοκ με το οποίο μέχρι χτες δεν ήθελε να έχει ούτε καλημέρα. Τα 12 προγραμματικά σημεία που προτείνει ως βάση διαλόγου βρίθουν κοινοτοπιών και ευχολογίων με τα οποία το κόμμα αυτό πορεύτηκε τον τελευταίο χρόνο και απέτυχε παταγωδώς. Γιατί δεν μας λέει ποια θα είναι η νέα συμφωνία με τους εταίρους για την απομείωση του χρέους, ούτε με ποια επιχειρήματα θα την διεκδικήσει. Πως θα καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή, ποιο είναι το δίκαιο φορολογικό σύστημα, ποιο είναι το ειδικό πρόγραμμα μείωσης της ανεργίας, πως θα επιτευχθεί η αειφόρος ανάπτυξη με οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική ισορροπία, πως θα επέλθει βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και η αύξηση της παραγωγικότητας με μείωση του κόστους δανεισμού και της ενέργειας των επιχειρήσεων. Ένα απάνθισμα από τον κουβά του συρμού που όλα τα παλαιά κόμματα διαθέτουν αλλά μόλις φτάσουν στο «δια ταύτα» θυμούνται το πολιτικό κόστος, τις σχέσεις με τους πελάτες τους, τα κομματικά «κόκκινα δάνεια» και αναδιπλώνονται.

Το ΠΟΤΑΜΙ δεν έχει κανένα λόγο όχι να εμπλακεί σε τέτοιους διαλόγους αλλά ούτε καν να μπει στον κόπο να απαντήσει σε υποκριτικές προσκλήσεις. Και δεν θα το κάνει. Όσοι ψάχνουν κορόιδα για να συμβάλουν στη διάσωση των κομματικών τους μηχανισμών ας ψάξουν αλλού αν και είναι αμφίβολο ότι θα βρουν έστω και ένα τόσο αφελή. Το παλιό πολιτικό σύστημα νομίζει ακόμα ότι μπορεί να διασωθεί. Μόνο που καταλαβαίνει την αδυναμία του και κοιτά με λαχτάρα προς ένα νέο κόμμα σαν το ΠΟΤΑΜΙ με στόχο να υποκλέψει κάτι από τη φρεσκάδα του. Να το χρησιμοποιήσει σαν προβιά προς τα ακροατήρια του μεσαίου χώρου. Δυστυχώς γι αυτό έχουν γνώση οι φύλακες. Το ΠΟΤΑΜΙ δεν έχει καμιά σχέση με την ελληνική «κεντροαριστερά» πόσο μάλλον με την κεντροαριστερά που διακονούν ΠαΣοκ και ΔΗΜΑΡ. Οι μεταρρυθμίσεις που επιδιώκει και οι λύσεις που προτείνει δεν θα πετύχουν αν δεν στηριχθούν από μια ευρύτερη πλειοψηφία. Η χώρα χρειάζεται σταθερές κυβερνήσεις και διακομματική συνεννόηση και όχι επαμφοτερίζοντα, τεχνητά εκλογικά σχήματα στρογγυλοποίησης και συγκερασμού τελείως αντίθετων απόψεων. Ειδικά όταν οι επίδοξοι συνομιλητές έχουν αποδείξει ότι δεν πιστεύουν σε τίποτα απ όσα διατείνονται. Το ΠΟΤΑΜΙ θέλει να κυβερνήσει και θα δεσμευτεί προεκλογικά για τα σημεία τα οποία θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ανεξάρτητα του ποιος θα είναι πρώτος.

Το Ποτάμι» στις 21 Σεπτεμβρίου, σε εκδήλωση με την Επιτροπή Διαλόγου που έχει συγκροτήσει με προσωπικότητες οι οποίες δεν έχουν ενταχθεί στο κόμμα του, θα παρουσιάσει τις κυβερνητικές προτάσεις του. Το ενδιαφέρει η ανασυγκρότηση της χώρας και όχι η ανασυγκρότηση της «κεντροαριστεράς». Ειδικά της πλαστής.