Σχόλιο για τους δημοσιογράφους που προβάλλουν την «άλλη άποψη», τους αρνητές του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού
Αν κάποιος με ρωτούσε ποιοι νομίζω ότι έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την αντιεμβολιαστική παράνοια δεν θα πολυδυσκολευόμουν να απαντήσω ότι είναι οι ίδιοι που έχουν την ευθύνη και για την αντιμνημονιακή παράνοια των «αγανακτισμένων» όπως και κάθε λαϊκίστικη παράνοια που παρασύρει και καταστρέφει ό,τι βρει στο πέρασμα της: κάποιοι δημοσιογράφοι. Και εν προκειμένω εκείνοι οι δημοσιογράφοι που στις εκπομπές τους δίνουν τη δυνατότητα να ακουστεί το επικίνδυνο κήρυγμα εναντίον των εμβολίων ή των μέτρων προστασίας. Εκείνοι οι δημοσιογράφοι που καλούν ανθρώπους οι οποίοι, παρότι έχουν διαψευσθεί παταγωδώς, εξακολουθούν να σπέρνουν τον ιό της αμφιβολίας για τα εμβόλια ή τα περιοριστικά μέτρα και γενικά για κάθε τι που σώζει ζωές.
(Προσποιούμαι ότι) μπορώ να κατανοήσω μια συζήτηση με τέτοιους τύπους στην αρχή της πανδημίας. Τότε που τα δεδομένα ήταν λίγα, οι νεκροί λιγότεροι και ο καθένας μπορούσε να πει την παπάτζα του κάπως πιο εύκολα. Μετά όμως από εκατομμύρια νεκρούς είναι ανεπίτρεπτο να δίνεται βήμα σε κάποιον που προέβλεψε ελάχιστους νεκρούς και έναν ιό σαν τη γρίπη, ή σε έναν άλλο που δήλωνε απολύτως σίγουρος ότι δεν υπήρχε καμία δυνατότητα ανάπτυξης και παρασκευής του εμβολίου πριν τον Δεκέμβριο του 2021. Κάπως ανόητο να επιμένεις να ζητάς τις εκτιμήσεις ανθρώπων που οι εκτιμήσεις τους έχουν διαψευσθεί παταγωδώς.
Κι αν οι εκτιμήσεις αφορούσαν προγνωστικά στοιχήματος του Γιούρο το πρόβλημα δεν θα ήταν μεγάλο. Όμως εδώ μιλάμε για εκτιμήσεις που έχουν γίνει το ευαγγέλιο των συμπολιτών που η στάση τους στοιχίζει ζωές.
Οι δημοσιογράφοι αυτοί θα ισχυριστούν ότι καλούν τους επιστημονικούς ηγέτες των ψεκασμένων επειδή «πάντα πρέπει να ακούγεται και η άλλη άποψη», φράση που είναι βλακεία ανάλογη με αυτές που λένε οι καλεσμένοι τους. Γιατί υπάρχουν ζητήματα στα οποία καθόλου δεν πρέπει να ακούγεται η «άλλη άποψη». Γιατί υπάρχουν ζητήματα στα οποία η αυτοαποκαλούμενη «άλλη άποψη» είναι είτε μια απλή παλαβομάρα, είτε μια επικίνδυνη αντικοινωνική ανοησία είτε μια απάτη που σκοπό έχει να παρασύρει τους αφελείς.
Υπάρχουν συμπολίτες των οποίων η «άλλη άποψη» είναι ότι η Γη είναι επίπεδη. Υπάρχουν συμπολίτες των οποίων η «άλλη άποψη» είναι ότι οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο απαγάγουν παιδιά από τα σχολεία και τα βασανίζουν για να αποσπάσουν από τον οργανισμό τους μια ουσία που δίνει ζωή στους ερπετόμορφους δυνάστες του πλανήτη. Υπάρχουν συμπολίτες που ισχυρίζονται ότι έχουν βιαστεί από εξωγήινους μέσα στο διαστημόπλοιό τους. Υπάρχουν συμπολίτες που πιστεύουν ότι το Ολοκαύτωμα δεν ήταν έγκλημα και θαυμάζουν τον Χίτλερ. Υπάρχουν συμπολίτες που έχουν την άποψη ότι «τη γυναίκα σου πρέπει να τη δέρνεις μια φορά την ημέρα, αν δεν ξέρεις εσύ γιατί, ξέρει αυτή». Γιατί δεν τους καλούν κι αυτ... ζητώ συγγνώμη... πολλοί από αυτούς έχουν κληθεί από δημοσιογράφους να πουν την «άλλη άποψή» τους. Και είναι τόσο εξοργιστικό όσο το να καλούνται άνθρωποι που προπαγανδίζουν κατά των εμβολίων.
«Μα καλά», μπορεί να σκεφτεί κάποιος, «τι σημασία έχουν αυτοί οι δημοσιογράφοι και οι καλεσμένοι τους, αφού οι ψεκασμένοι κυρίως "ενημερώνονται" από τα μέσα κοινωνικής εκτόνωσης». Μόνο που δεν είναι ακριβώς έτσι. Οι ψεκασμένοι μπορεί να «ενημερώνονται» από τα μέσα κοινωνικής εκτόνωσης, αλλά χρειάζονται και τη «σφραγίδα εγκυρότητας» από τα «συστημικά» μέσα. Είναι αυτό που διασφαλίζει ότι δεν είναι για δέσιμο. Γι' αυτό και συνεχώς ανεβάζουν βίντεο με συνεντεύξεις των «γκουρού» τους σε μεγάλα (ή σχεδόν μεγάλα) κανάλια. Έτσι νιώθουν ότι αυτά που πιστεύουν δεν είναι απλώς περιθωριακές παλαβομάρες αλλά «απόψεις» που έχουν χώρο και σε «σοβαρές» εκπομπές «σοβαρών» καναλιών.
Κι αυτή την εξαιρετικά πολύτιμη υπηρεσία της μετατροπής της περιθωριακής παλαβομάρας σε «άποψη» προσφέρουν οι δημοσιογράφοι που λένε ότι θέλουν «να ακούγονται όλες οι απόψεις» ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που θέλουν είναι να κάνουν σαματά για να γράψουν μια-δυο μονάδες παραπάνω στους πίνακες της τηλεθέασης. Κι αν είναι να πεθάνουν μερικές χιλιάδες άνθρωποι γι’ αυτές τις μονάδες τηλεθέασης, τι να κάνουμε... Αυτά έχει ο «αγώνας για την σφαιρική ενημέρωση» που περιλαμβάνει και τον ισχυρισμό για την επίπεδη Γη. Και μπράβο του.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
14°
