Support bubbles: Μειώνοντας τη μοναξιά του lockdown

Μία από τις πλέον παραγνωρισμένες αλλά και μακροπρόθεσμες απόρροιες του lockdown είναι οι ψυχολογικές επιπτώσεις του σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Άλλωστε, ο καθηγητής Τσιόδρας έχει αναφερθεί στις ψυχολογικές επιρροές του εγκλεισμού σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, επιρροές σε μεγάλο βαθμό «αχαρτογράφητες» ως σήμερα. Η φυσική απομόνωση μπορεί να οδηγήσει εύκολα και γρήγορα σε ψυχολογική απομόνωση. Τα ψυχολογικά ζητήματα λύνονται και εντοπίζονται με πολύ μεγαλύτερη δυσκολία. Έτσι, προκύπτει το ερώτημα αν μπορεί να εφαρμοστεί κάποιο μέτρο εντός του πλαισίου του lockdown, το οποίο θα αμβλύνει και θα απαλύνει αυτές τις αρνητικές συνέπειες. Μία καλή ιδέα σε αυτό το πεδίο έρχεται από το εξωτερικό.

Πρόκειται για το σύστημα των «support bubbles», που εφαρμόζεται ήδη στο Ηνωμένο Βασίλειο εντός του γενικευμένου lockdown. Στα ελληνικά θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε τον όρο ως «μαξιλάρι ή εστία υποστήριξης». Πρόκειται για ένα μέτρο εγκεκριμένο από τους ειδικούς ψυχολόγους το οποίο εφαρμόζεται με σχετική ευκολία και ασφάλεια. Πώς λειτουργούν, λοιπόν, οι support bubbles;

Κάθε μονοπρόσωπο νοικοκυριό, δηλαδή απλώς κάθε άτομο που ζει μόνο του σε ένα σπίτι, έχει τη δυνατότητα να «συνδεθεί» με ένα άλλο μονοπρόσωπο ή πολυπρόσωπο νοικοκυριό - όχι με παραπάνω. Προϋποτίθεται πως αυτά τα δύο νοικοκυριά βρίσκονται εντός της ίδιας περιφέρειας, ώστε να μην «ξεφύγει» ο αριθμός των μετακινήσεων στην επικράτεια. Μετά τη σύνδεση των δύο νοικοκυριών, που τώρα λειτουργούν ως ένα «διευρυμένο» νοικοκυριό, επιτρέπονται οι μετακινήσεις από το ένα σπίτι προς το άλλο, η διανυκτέρευση αλλά και ο περίπατος σε εξωτερικούς χώρους. Όλα τα υπόλοιπα υγειονομικά μέτρα διατηρούνται ως έχουν. Επιπλέον, το δρομολόγιο μπορεί να ελεγχθεί εύκολα από τις αρχές αφού περιλαμβάνει μονάχα δύο διευθύνσεις αμφίδρομης μετακίνησης.

Φανταστείτε πόσο θα βελτίωνε την καθημερινότητα του lockdown ένα τέτοιο μέτρο. Αλλά και πόσο ευκολότερα θα τηρούταν από έναν κουρασμένο πληθυσμό. Ζευγάρια τα οποία δεν μένουν μαζί δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν έναν αφύσικο γεωγραφικό αποχωρισμό. Άτομα που ζουν μόνα τους σε πόλεις θα μπορούσαν να στηρίζονται σε έναν φίλο τους. Και πολλά άλλα παραδείγματα. Ένα τέτοιο μέτρο, επιπλέον, θα μείωνε τις καθημερινές παραβιάσεις. Άλλωστε, ήδη η κυβέρνηση έχει εφαρμόσει τίνι τρόπω το μέτρο όσον αφορά στις μετακινήσεις των διαζευγμένων γονέων προς τα παιδιά τους, κάτι που εμπεριέχεται στην ευρύτερη λογική των support bubbles.

Η κυβέρνηση πήρε τη δύσκολη απόφαση του lockdown. Η επιλογή πρέπει να γίνει σεβαστή απ’ όλους μας, εφόσον συνδέεται με τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας. Σημαντική πτυχή της δημόσιας υγείας είναι, όμως, και η ψυχολογική υγεία μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού. Τα «μαξιλάρια υποστήριξης» μπορούν να συμβάλλουν θετικά στην άρση της ψυχολογικής απομόνωσης που αντιμετωπίζουν πολλοί συμπολίτες μας. Μία πρόταση που αξίζει να μελετηθεί.