Φοβάμαι να τη συνοδέψω πάλι στο “Sex and the City 2”! Και στο προηγούμενο φοβόμουν, αλλά κάτι μου λέει ότι τώρα δεν θα γλιτώσω το λιντσάρισμα από τις ημίτρελες φανατικές στην αίθουσα, αν μου ξεφύγει κανένα γέλιο σε ακατάλληλο σημείο. Υπάρχει κάποιος τρόπος να ξέρω σίγουρα ποια είναι η σωστή αντίδραση σε κάθε σκηνή;
Ναι: Όταν ακούς μια γυναίκα να λέει τη λέξη «νιώθω», συμβαίνει κάτι σοβαρό και δεν γελάμε. Όταν τώρα, κάποιος άντρας λέει τη λέξη «εγώ», τότε είναι ένας εγωιστής που δεν υπολογίζει τα συναισθήματα της γυναίκας και τον βρίζεις. Προσοχή όμως: Δεν χρησιμοποιείς ποτέ τη φράση «τσου ρε»! Γιατί κατά πάσα πιθανότητα θα θεωρήσουν ότι αφορά τα Τζίμι «Τσου» τους και θα θυμώσουν. Με τον ίδιο περίπου τρόπο που θυμώνουν οι μουσουλμάνοι όταν τους θίγεις τον προφήτη.
Δηλαδή ο Παναθηναϊκός λέγεται «πολυμετοχική ομάδα» γιατί μετέχουν πολλοί στους καβγάδες μόλις πάρει το πρωτάθλημα;
Όχι, λέγεται «πολυμετοχική» επειδή χρησιμοποιούν πολλές μετοχές με κατάληξη «-μένος» στις ανακοινώσεις τους.
Δεν καταλαβαίνω: Αφού όλοι μπορούν με τέτοια άνεση και ρίχνουν τις τιμές, λόγω κρίσης, δεν σημαίνει ότι μέχρι τώρα τις είχαν υπερβολικά ανεβασμένες;
Μα δεν είχαν τις τιμές ψηλά επειδή το ήθελαν εκείνοι, αλλά επειδή στην πραγματικότητα το ζητούσαμε εμείς, για να μη νιώθουμε σαν φτωχομπινέδες που δεν τους υπολογίζουν και τους λυπούνται. Τώρα, όμως, έχουν πια το άλλοθι ότι δεν το κάνουν για εμάς αλλά για την κρίση. Οπότε δεν τίθεται θέμα παρεξήγησης, αφού η κρίση είναι εκείνη που έχει το σοβαρό πρόβλημα. Και εμείς απλώς δείχνουμε κατανόηση.
Τελικά αυτός ήταν ο περίφημος «νέος πολιτικός ρόλος» του Κώστα Καραμανλή; Να ετοιμάζεται εδώ και δύο μήνες να μιλήσει;
Μα φυσικά! Πρόκειται για το γνωστό πολιτικό ρόλο του «Θαμιληστή», ο οποίος λειτουργεί ως εξής: Κάθε φορά που ο νέος αρχηγός του κόμματος κάνει κάποια βλακεία που προκαλεί εγκεφαλικό στους ψηφοφόρους, πετιέται ο «θαμιληστής» και διαρρέει ότι θα μιλήσει. Έτσι, λειτουργεί σαν «λαγός», τραβώντας την προσοχή και θυμίζοντας ότι υπάρχουν και χειρότερα. Με τον τρόπο αυτό, στρέφει τα γιαούρτια προς το μέρος του, προφυλάσσοντας έτσι τον καινούργιο αρχηγό, ο οποίος παίρνει λίγη παράταση ακόμα.
Πώς ακριβώς λειτουργούν αυτά τα παπούτσια “Easy Tone”, που υποτίθεται ότι βοηθούν στη γράμμωση της γάμπας και στο σχηματισμό των γλουτών; Ξέρετε αν έχουν πράγματι αποτέλεσμα;
Μα δεν έχει σημασία αν έχουν πραγματικό αποτέλεσμα. Σημασία έχει ότι κάθε γυναίκα που τα φοράει στέλνει το μήνυμα ότι ενδιαφέρεται τόσο πολύ για τους γλουτούς της, ώστε να έχει μπει στον κόπο να μάθει για αυτά τα παπούτσια, να έχει πάει να τα αγοράσει και να τα φοράει. Οπότε τη δουλειά τους την κάνουν. Γιατί όποιος λάβει το συγκεκριμένο μήνυμα μέσω των παπουτσιών, μπορεί με μερικές σοφά στοχευμένες φιλοφρονήσεις προς την αγχωμένη αλλά επιμελή και φιλοπρόοδη ιδιοκτήτρια των γλουτών, να αποκτήσει επαφή με το συγκεκριμένο σημείο. Πράγμα που κάνει εκ των πραγμάτων τα παπούτσια αποτελεσματικά. Είτε βελτιώνουν είτε όχι.
Γιατί ξαφνικά τέτοια συμπάθεια για τον Τόλη; Εδώ δεν υποτίθεται ότι ζητούσαμε όλοι να τιμωρηθούν οι φοροφυγάδες, γιατί είναι σα να κλέβουν εμάς;
Ναι, αλλά ο Τόλης δεν μας έκλεβε! Επειδή θέλαμε του πετούσαμε τα γαρίφαλα, όχι με τη βία. Και επιπλέον, υπάρχει και μια σειρά από ελαφρυντικά: Για παράδειγμα, όταν δήλωνε πως το «Φεγγάρι πάνωθέ του (είναι σαν) ασημένιο τάλιρο», στην πραγματικότητα έκανε με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο μια δήλωση εισοδήματος. Όπως επίσης όταν τραγουδούσε το «Αυτοκολλητάκι», στην πραγματικότητα αναφερόταν στο αυτοκόλλητο των τελών κυκλοφορίας. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε το χέσιμο που θα έφαγε από την πρώην υπουργό σύζυγο. Ενώ στην πραγματικότητα εκείνος θα έπρεπε να την αρχίσει στο βρισίδι, γιατί αν εκείνη δεν είχε μπλέξει με τα πολιτικά και καθόταν σπίτι, κανείς δεν θα είχε ασχοληθεί να βρει το χρέος του και θα τον είχαν αφήσει ήσυχο.
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
10°
