Γιατί ο Χαράρι επιλέγει Ελλάδα

Η παγκόσμια διανόηση, τα τελευταία χρόνια ασχολείται συνεχώς με τον Ισραηλινό ιστορικό, Γιουβάλ-Νοά Χαράρι. Τα βιβλία του γίνονται ανάρπαστα και η επιρροή που ασκεί σε εκατομμύρια ανθρώπους είναι πλέον αισθητή, σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.

Ο Χαράρι έδωσε πρόσφατα, συνέντευξή στην τηλεοπτική εκπομπή The Late Late Show του Τζέιμς Κόρντεν. Και μπροστά σε ένα τεράστιο τηλεοπτικό κοινό απέδωσε τα εύσημα στη χώρα μας για την διαχείριση της κρίσης του κορωνοϊού. 

Πιο συγκεκριμένα, ο καταξιωμένος συγγραφέας δήλωσε πως «Η Ελλάδα κάνει εξαιρετική δουλειά στην αναχαίτιση της επιδημίας. Αν είχα να διαλέξω μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ αυτήν τη στιγμή, ποια χώρα θα έπρεπε να ηγείται του κόσμου για να μας παράσχει ένα σχέδιο δράσης, σίγουρα θα επέλεγα την Ελλάδα», σχολιάζοντας τις συνέπειες του κορωνοϊού στην ανθρωπότητα.

Είναι γεγονός ότι είμαστε ένας λαός με πολλές ανασφάλειες. Με χαμηλή και πληγωμένη αυτοπεποίθηση. Και για αυτό ίσως αναμεταδίδουμε πάντα με πανηγυρισμούς ό,τι ακούγεται ή συμβαίνει υπέρ μας σε ξένα δίκτυα για τις διακρίσεις μας.

Οι αναφορές όμως που γίνονται τον τελευταίο μήνα, για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς κρίσης, δεν μοιάζουν με τις προηγούμενες. Εδώ δεν πρόκειται για χρυσά μετάλλια αθλητών, για ποδοσφαιρικές διακρίσεις, για επιτυχίες καλλιτεχνών ή επιστημόνων.

Η αναγνώριση της πολιτικής διαχείρισης μιας κρίσης είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από μεμονωμένες και εν πολλοίς προσωπικές υπερβάσεις συμπατριωτών μας. Και είναι ίσως για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες που η Ελληνική Δημοκρατία αναδεικνύεται σε πρωταθλητή σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε ό,τι αφορά την γρήγορη αντίληψη μιας κρίσης, την ταχύτατη σύλληψη ενός σχεδίου, την άμεση αντίδραση και την ενορχηστρωμένη προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος.

Ίσως είναι νωρίς για μακροπρόθεσμα συμπεράσματα αλλά αυτή η κρίση μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη για το μέλλον της χώρας. Σε ό,τι έχει σχέση με την αναδιάρθρωση του κράτους, την θετική αποτίμηση των θεσμών, την ενίσχυση της συλλογικής συνείδησης και κυρίως, τη σχέση της πολιτείας με τους πολίτες. Με τεράστιο κέρδος αποδοχής της Ελλάδας όσον αφορά την εξωστρέφεια και τις επενδύσεις.

Τι είδε ο Χαράρι στην Ελλάδα που τον ενθουσίασε; Πιθανότατα την αποφασιστικότητα και την σοβαρότητα της εξουσίας που διαχειρίζεται το πρόβλημα. Κάτι που δεν βλέπει κανείς στην ηγεσία των ΗΠΑ. Και ως διανοούμενος σίγουρα εκτίμησε περισσότερο την  «δημοκρατία της πειθούς» και της ατομικής ευθύνης από την «δημοκρατία των εντυπώσεων» του Τραμπ που θυσιάζει τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων στο βωμό της προεκλογικής ακροβασίας.  

Οι έπαινοι είναι όντως ένα καλό και υγιές δείγμα αναγνώρισης. Εκείνο όμως, που θα μετρήσει για το αισιόδοξο μέλλον μας δεν είναι τόσο το τι λένε οι άλλοι για μας αλλά κυρίως, το τι πιστεύουμε εμείς για τον εαυτό μας. Κι αυτό δεν αλλάζει από τη μία μέρα στην άλλη. Κι ούτε αρκεί μία μόνο κυβέρνηση για να γίνει η Ελλάδα υπόδειγμα αποφασιστικής δημοκρατίας για τον δυτικό κόσμο. Θέλει χρόνο και επαναλαμβανόμενες ικανές ηγεσίες που θα πείθουν τους Έλληνες για τον τρόπο ζωής τους, την ποιότητα της ανάπτυξης, της αναγκαιότητα της κοινωνικής ευημερίας και πάνω από όλα για την ατομική ευθύνη που οφείλουν στην πολιτική τους ταυτότητα. Χωρίς λαϊκισμούς και χωρίς ανεύθυνες αποφάσεις.