Το τέλος της τρόικας είναι και τέλος της Χρυσοπηγής;

Πολλά χρόνια πριν μάθουμε την τρόικα των δανειστών, στην Ιεραρχία της εκκλησίας λειτουργούσε μια άλλη τρόικα. Αυτή που είχαν ορίσει τρεις μητροπολίτες που κατέκτησαν την κορυφή και απολάμβαναν για πολλά χρόνια τη δεσποτική εξουσία.

Οι μητροπολίτες Δημητριάδος Χριστόδουλος, Πειραιώς Καλλίνικος και Καλαβρύτων Αμβρόσιος, είχαν κοινή πορεία για πολλές δεκαετίες. Εμπνεύστηκαν και ίδρυσαν το Μοναστήρι της Χρυσοπηγής και κάθε ημέρα έχτιζαν από ένα λιθαράκι που οδήγησε τον Χριστόδουλο στην κορυφή και τους άλλους δύο να καθοδηγούν τις αποφάσεις εντός της Εκκλησίας. 

Ο Αμβρόσιος με την ανακοίνωση της παραίτησής του – μετά από συμφωνία για το πρόσωπο που θα τον διαδεχθεί, δηλ. ένα προϊόν δούναι και λαβείν – έβαλε τους τίτλους τέλους στην εκκλησιαστική τρόικα. Την αρχή είχε κάνει ο μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος το 2005 όταν παραιτήθηκε από τον «θρόνο του» και αφού κόπασε μία από τις σοβαρές εκκλησιαστικές κρίσεις το «παραδικαστικό κύκλωμα», όπου είχαν εμπλακεί εκκλησιαστικοί παράγοντες. Ακολούθησε ο θάνατος του Χριστόδουλου. Από την «τρόικα» εντός της Ιεραρχίας, μέχρι πριν από λίγες ημέρες είχε απομείνει μόνο ένα από τα τρία μέλη της: Ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος. Ο ιεράρχης (;) που ύμνησε τον Ντερτιλή πριν και μετά τον θάνατό του. Γνωστός με το παρατσούκλι «χωροφύλακας» ο Καλαβρύτων παραμένει ακόμη και σήμερα στα 82 του αειθαλής, ταξιδεύοντας διαρκώς για να τιμήσει τους φίλους του, μεταξύ αυτών και εφοπλιστές από την Κίνα έως τη Λατινική Αμερική.

Η ιστορία του Αμβρόσιου είναι γνωστή. Η θητεία του στη θρησκευτική υπηρεσία της χωροφυλακής, στη διάρκεια της δικτατορίας (παρέμεινε στη θέση από το 1968 έως το 1976) είναι μεταξύ των «παρασήμων» για τα οποία ο ίδιος δηλώνει υπερήφανος. Με κάθε αφορμή αμφισβητεί τους θεσμούς της Δημοκρατίας κάτι που έκανε αρκετά χρόνια πριν από τους «αγανακτισμένους» της πλατείας Συντάγματος. Το 2000, όταν ξέσπασε η κρίση των ταυτοτήτων με την κυβέρνηση Σημίτη, μιλούσε για «πρωθυπουργό αυθαιρεσίας και δικτάτορα» (15 Μαΐου), όπως και ότι «η Ιερά Σύνοδος είναι πάνω από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τη Βουλή, την κυβέρνηση και τη δικαστική εξουσία» (26 Ιουλίου).

Τη Δευτέρα, λοιπόν η Ιερά Σύνοδος επιλέγει τον διάδοχο του Αμβροσίου και θα εφαρμοστεί έτσι η συμφωνία που έχει γίνει εδώ και αρκετό καιρό με την Αρχιεπισκοπή, για την αναρρίχηση στη μητρόπολη Καλαβρύτων του αρχιμανδρίτη της επιρροής του Αμβρόσιου. Όμως η παραίτησή του, δεν θα σημάνει και στροφή της Ιεραρχίας προς την …πρόοδο, δεν θα αλλάξει κάτι στην συντηρητική αντίληψη που διακατέχει την πλειονότητα των δεσποτάδων. Το αντίθετο μάλλον αποτέλεσμα θα έχει, καθώς πολλοί νεότεροι ιεράρχες μέχρι σήμερα «κρύβονταν» πίσω από τον Αμβρόσιο ο οποίος κέρδιζε τη δημοσιότητα με όσα έλεγε και έτσι δεν χρειαζόταν να απελευθερώσουν οι ίδιοι τις σκέψεις τους. Το πιθανότερο είναι να δούμε από εδώ και στο εξής να απελευθερώνονται φωνές τύπου «Αμβρόσιου» που θα υψώνουν τους τόνους εναντίων των πολιτικών και των ομοφυλοφίλων. 

Και το σημαντικότερο είναι ότι θα φανεί πλέον εάν η «Χρυσοπηγή» του Χριστόδουλου, του Καλλίνικου και του Αμβρόσιου έχει αφήσει σπορά στην Ιεραρχία. Μαζί ως τρόικα και ξεχωριστά. Και πώς αυτό θα εμφανιστεί, υπό συνθήκες σύγκρουσης ή συμβιβασμού; Μένει να δούμε εάν οι επίγονοι των τριών θα κυριαρχήσουν στη διάδοχη κατάσταση και θα καταφέρουν να αναδείξουν και πάλι τον δικό τους εκλεκτό.