Ποιος είπε «Όχι, παιδιά... πού να πάει;», ο Τσίπρας ή ο Καμμένος;

Εδώ και πολύ καιρό η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει εισέλθει στη σφαίρα του παραλόγου. Από χτες, ο πρωθυπουργός πρόσθεσε πινελιές ιλαροτραγωδίας και, αν δεν κυβερνούσε το συνοθύλευμα «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» τη χώρα, θα διασκεδάζαμε αφάνταστα.

Η αλήθεια είναι πως ο κ. Καμμένος συμπεριφέρεται τα τελευταία 24ωρα σαν ζαλισμένο κοτόπουλο – ή «κότα τρίλειρη και μακροπουπουλάτη», κατά την κ. Ντόρα Μπακογιάννη. Κι αυτό δεν οφείλεται στην απαίτηση του κ. Κοτζιά να δεσμευτεί ο πρωθυπουργός να φέρει στο φως τα απόρρητα κονδύλια του Yπουργείου Άμυνας. Κυρίως είναι το «δούλεμα» που του έκανε χτες στη Βουλή, μιλώντας στους δημοσιογράφους, ο κ. Τσίπρας για τον επί τέσσερα σχεδόν έτη «κολλητό» του. «Όχι, παιδιά. Πού να πάει; Μην ανησυχείτε» είπε, απαντώντας στο ερώτημα, αν θα «αποδράσει» ο κ. Καμμένος σε περίπτωση εμπλοκής της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Αν καταλάβαμε καλά, ο κ. Τσίπρας επενδύει πλέον στο πολιτικό αδιέξοδο του προέδρου των ΑΝΕΛ. Τον έχει «κλειδώσει» γιατί ο κ. Καμμένος εκτός από τον επικείμενο εκλογικό του καταποντισμό –και τη συνεπαγόμενη απώλεια της βουλευτικής του ασυλίας– δεν έχει άλλη σανίδα σωτηρίας.

Μόνο που στην περίπτωση αυτή δεν ισχύει η παροιμία «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται». Ο εμπνευστής του «όχι, παιδιά, πού να πάει» αισθάνεται πολύ καλά ότι  εν προκειμένω ο κ. Καμμένος πιάνεται από τα μαλλιά του κ. Τσίπρα.

Ας φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη μας. Τον Σεπτέμβριο του 2015 ο κ. Τσίπρας είχε εναλλακτικές επιλογές για κυβερνητικές συμμαχίες. Τις  απαρνήθηκε όλες, επιλέγοντας για σύμμαχο τον κ. Καμμένο. Έκτοτε πορεύτηκαν και πορεύονται μαζί, συνυπογράφοντας το 4^ο μνημόνιο, τα βαριά φορολογικά μέτρα, τα βάρβαρα πρωτογενή πλεονάσματα που αφανίζουν την όποια προοπτική ανάπτυξης, την εξαφάνιση της μεσαίας τάξης προς όφελος των επιδομάτων. Ακόμα όμως και στη βασική διαφωνία τους για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ο πρωθυπουργός δεν θα μπορούσε να βρει πιο βολικό συμπαραστάτη. Ο κ. Καμμένος διαφωνώντας εδώ και ένα χρόνο, στήριζε και στηρίζει αταλάντευτα την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Η ώσμωση Τσίπρα-Καμμένου είναι τόσο βαθιά πλέον και μη αντιστρεπτή, που αν ο υπουργός Άμυνας βρισκόταν στη Βουλή και ρωτούνταν για τα περιθώρια επιλογών του πρωθυπουργού, θα απαντούσε: «Όχι, παιδιά. Πού να πάει; Μην ανησυχείτε»…

Γιατί αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Δεν είναι ο κ. Καμμένος όμηρος του κ. Τσίπρα, αλλά ο πρωθυπουργός όμηρος του υπουργού  Άμυνaς και των μοιραίων επιλογών του! Ας πρόσεχε.