«Η συνεκτική αυτή δέσμη μέτρων, που παρουσίασε ο πρωθυπουργός, η οποία διατηρεί τη δημοσιονομική ισορροπία και την ίδια στιγμή ενισχύει τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, που σήκωσε δυσανάλογο βάρος κατά την περίοδο της κρίσης, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το πρόγραμμα έμπνευσης ΔΝΤ που εξήγγειλε προχθές στην 83η ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης», επισήμανε ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος και εξήγησε τους λόγους για αυτήν την επισήμανση, λέγοντας:
-Είναι ένα πρόγραμμα που αφορά σχεδόν αποκλειστικά την οικονομική ελίτ, τους φίλους δηλαδή και συνδαιτημόνες του κ. Μητσοτάκη.
-Χωρίς να πιεστεί καν ο πρόεδρος της ΝΔ ομολόγησε από μόνος του ότι η εφαρμογή του προγράμματος του συνεπάγεται και νέα προσφυγή στο ΔΝΤ.
- Επέμεινε στην θέση του για το Ασφαλιστικό Πινοσέτ που διαλύει τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση, κάνει δώρο στις ασφαλιστικές εταιρείες τις εισφορές των εργαζομένων και αφήνει στον αέρα 1,5 εκατομμύριο συνταξιούχους.
-Αποκάλυψε ότι σκοπεύει να εφαρμόσει τη μείωση του αφορολόγητου για το 2020.
-Παρουσίασε (σ.σ. ο κ. Μητσοτάκης) μια «πρόταση Φρανκενστάιν» για τον ΕΝΦΙΑ που πέραν του γεγονότος ότι είναι απολύτως και αναμφισβήτητα αντισυνταγματική, αν μπορούσε να εφαρμοστεί θα οδηγούσε βραχυπρόθεσμα σε αύξηση τελικά του ΕΝΦΙΑ καθώς θα περιόριζε άμεσα τους πόρους στην μεγάλη πλειονότητα των Δήμων της χώρας και θα δημιουργούσε Δήμους δύο και τριών ταχυτήτων. Και ακριβώς επειδή είναι οριζόντια, ευνοεί τις μεγάλες περιουσίες και αυξάνει τελικά τις κοινωνικές ανισότητες.
-Μας διαμήνυσε ότι συμφωνεί με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις αρκεί αυτές να μην εφαρμόζονται. Γιατί στο δικό του σύμπαν η εργατική νομοθεσία είναι προαιρετική και η προστασία του εργαζόμενου επαφίεται στην καλή θέληση του εργοδότη.
Εξαγγελίες τύπου Μάγκρι στην Αργεντινή
«Η λογική που διαπερνά τις εξαγγελίες του κ. Μητσοτάκη, μια λογική ακραία νεοφιλελεύθερη που δεν έχει όμοιο της σε καμία χώρα της Ευρώπης», σημείωσε ο κ. Τζανακόπουλος και πρόσθεσε: «Πολλοί λένε ότι η πολιτική του κ. Μητσοτάκη προσομοιάζει σε αυτήν που εφάρμοσε η Θάτσερ στη Μεγάλη Βρετανία στα τέλη της δεκαετίας του '70 και τις αρχές του '80. Κι αυτή, όμως, η εκτίμηση είναι μάλλον επιεικής για τον κ. Μητσοτάκη. Αν κάποιος έψαχνε, αντίστοιχες εξαγγελίες θα έβρισκε κανείς μόνο στους ακραίους ρεπουμπλικανικούς κύκλους του Tea Party, αλλά και στο πρόγραμμα του κ. Μάγκρι στην Αργεντινή. Το πρόγραμμα του οποίου αντέγραψε ο κ. Μητσοτάκης. Σας θυμίζω: Η υπόσχεση του κ. Μάγκρι ήταν να τονώσει την ανάπτυξη με ένα σοκ μείωσης φόρων στις μεγάλες επιχειρήσεις στην Αργεντινή. Αυτό που κατάφερε ήταν να καταλήξει οικειοθελώς πίσω στην αγκαλιά του ΔΝΤ. Αυτό, δηλαδή, που από την αρχή επιθυμούσε. Αυτή, ακριβώς, είναι και η κεντρική επιδίωξη του κ. Μητσοτάκη, όπως αποδείχθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο: Η συγκυβέρνηση με το ΔΝΤ», κατέληξε στην εισαγωγή του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Σε μια δημοκρατία η εναλλαγή επιτυγχάνεται όταν πείθεις ότι μπορείς να κυβερνήσεις καλύτερα. Μέχρι στιγμής, ο καταγγελτικός λόγος, όσο έντονος κι αν είναι, δεν καταφέρνει αυτό το άλμα.
6°
