Ελληνική η απόφαση για την ΕΥΔΑΠ

Η απόφαση για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ ανήκει αποκλειστικά στην ελληνική κυβέρνηση. Είναι η απάντηση που πήρε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής, σε σχετική του ερώτηση προς τον επίτροπο επί Οικονομικών Υποθέσεων, Όλι Ρεν. Ο κ. Χουντής ρώτησε κατά πόσο «θα ήταν θετική η Κομισιόν σε ενδεχόμενο αίτημα από την ελληνική κυβέρνηση για εξαίρεση των εταιριών ύδρευσης από το γενικό ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα».

Όπως αναφέρει ο ευρωβουλευτής, στην απάντησή του ο κ. Ρεν τόνισε ότι η Κομισιόν «δεν έχει πολιτική που να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ιδιωτικοποιούν τις υπηρεσίες ύδρευσης», καθώς επίσης ότι «η διαχείριση των υδάτινων πόρων αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών, και γι αυτόν το λόγο έχει πάρει ουδέτερη θέση επί του θέματος της δημόσιας ή της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των υδάτινων πόρων, σύμφωνα με το άρθρο 345 της ΣΛΕΕ». Αναγνώρισε, επίσης, ότι «το νερό είναι δημόσιο αγαθό που έχει ζωτική σημασία για τους πολίτες».

Εν τω μεταξύ η πρωτοβουλία κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού στην Ελλάδα, Save Greek Water σχολίασε σχετικά: «Ύστερα από ασφυκτικές πιέσεις που δέχεται σε όλη την Ευρώπη, για μια ακόμη φορά η Κομισιόν δηλώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν πιέζει την ελληνική κυβέρνηση για την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης αδειάζοντας έτσι όλα τα κυβερνητικά στελέχη που ρίχνουν την ευθύνη για τις αποφάσεις τους στους δανειστές. Η ελληνική κυβέρνηση έχει πλέον κάθε πολιτική νομιμοποίηση και νομική δυνατότητα να σταματήσει αυτό το έγκλημα εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος που έχει και γεωστρατηγικές επεκτάσεις. Ένα έγκλημα που αν συντελεστεί θα είναι σε αντίθεση με τη βούληση των πολιτών (17 δήμοι της Θεσσαλονίκης ζητούν δημοψήφισμα προκειμένου να ακυρωθεί ο διαγωνισμός πώλησης της ΕΥΑΘ), σε αντίθεση με τον ορθό λόγο ( πώληση κερδοφόρων επιχειρήσεων μονοπωλιακού χαρακτήρα των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία υποδομής έχουν πληρωθεί από γενεές γενεών Ελλήνων πολιτών που είναι και επι της ουσίας οι «μέτοχοι» των συγκεκριμένων εταιριών) σε αντίθεση με την προσπάθεια εξορθολογισμού του χρέους ( τα χρέη του ευρύτερου δημοσίου τομέα προς την ΕΥΔΑΠ ξεπερνούν το 1 δις ευρώ ενώ η χρηματιστηριακή αξία των μετοχών του δημοσίου, που θα είναι περίπου η τιμή πώλησης, δεν ξεπερνά τα 370 εκατομμύρια) και εντέλει εις βάρος της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών όπως έχει καταδείξει η διεθνής εμπειρία. Είναι αστείο την ώρα που όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις επαναδημοτικοποιούν τις υπηρεσίες ύδρευσης, έχοντας βιώσει τις θλιβερές συνέπειες της, κάποιοι ερασιτέχνες του θαυμαστού καινούργιου κόσμου της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας να θεωρούν «ανάπτυξη» πρακτικές που εφαρμόζονται πλέον μόνο στις πάμπτωχες χώρες του τρίτου κόσμου που έχουν απολέσει κάθε κυριαρχικό δικαίωμα».

Λ.Χ.