Η Ελλάδα δεν ανήκει μόνο στους Έλληνες

Η Ελλάδα δεν ανήκει μόνο στους Έλληνες. Η Ελλάδα ανήκει πρωτίστως στον κόσμο ολάκερο. Όσοι από εμάς επιθυμούμε και θέλουμε να φέρουμε την ελληνικότητα ως αξία και να την πρεσβεύουμε στον κόσμο, θα πρέπει να φανούμε αντάξιοί της. Έλληνας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Γίνεσαι μετέχοντας της ελληνικής παιδείας, κατά τον Ισοκράτη (και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας), μιας παιδείας ως επί το πλείστον ανύπαρκτης σήμερα. 

Δυστυχώς, αν κοιτάξουμε γύρω μας, δεν θα δούμε Έλληνες ως πρεσβευτές αυτού του πνεύματος, αλλά ανθρώπους απελπιστικά μικρούς για έναν τόπο τόσο μεγάλο. Ανθρώπους που δεν μπορούν να κατανοήσουν τις αξίες, τις παναθρώπινες αξίες που το ελληνικό πνεύμα χάρισε στον κόσμο, γιατί η πεμπτουσία αυτού του πνεύματος είναι η ελεύθερη αναζήτηση των ανθρώπινων αξιών. Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ότι σε αυτό τον τόπο δεν μπορεί να σταθεί καμία σταλινικού τύπου «δημοκρατία», ούτε ηλίθιες θεωρίες περί καθαρότητας της φυλής. Δεν υπάρχει φυλή, υπάρχει μόνο η ελληνική υπεραξία, που ανήκει σε όλο τον κόσμο. Εμείς το μόνο που μπορούμε να επιλέξουμε είναι να πορευτούμε ως ελεύθερα πνεύματα με τις αξίες που θα μετουσιώσουμε στην ελληνικότητά μας. 

Δεν μπορώ να κατανοήσω τον φόβο που έχει κάνει τους ανθρώπους αυτού του τόπου, που φέρουν στο γονιδίωμά τους τον ενθουσιασμό για το ταξίδι, την εξερεύνηση, την ανακάλυψη, την αναζήτηση του κόσμου των ιδεών να είναι τόσο μικροί, κομπλεξικοί και να αμύνονται μπροστά στο μεγαλειώδες πολύχρωμο ψηφιδωτό του κόσμου μας, προτάσσοντας γελοίες κατασκευές, ιδεολογικές και πολιτικές, για να διαφυλάξουν κάτι που εξαρχής δεν τους ανήκει. Υπερφίαλοι μικροί άνθρωποι, με δανεικά δεκανίκια ελληνικότητας δεν είναι ούτε στο ελάχιστο έτοιμοι να δεχτούνε τις μεγάλες και όμορφες ζυμώσεις που πραγματοποιούνται στη σύγχρονη παγκόσμια κοινωνία.

«Φυλές» και «ράτσες» ενώνονται και μπλέκονται σε ένα γαϊτανάκι που ο κόσμος δεν έχει ζήσει ποτέ μέχρι τώρα, καθώς τα σύνορα, νοητά και φυσικά, εξαφανίζονται με την εκπληκτική ανάπτυξη της τεχνολογίας, της παγκόσμιας οικονομίας και της εξέλιξης στη μετακίνηση και στα ταξίδια. Οικογένειες πολυπολυτισμικές, εταιρείες πολυεθνικές και σύγχρονες μητροπόλεις ορθώνονται ασυγκράτητες με μια νέα πολυσυλλεκτική ταυτότητα: Σιγκαπούρη, Χονγκ Κονγκ, Ντουμπάι, Σαγκάη και άλλες δείχνουν τα νέα θαυμαστά μονοπάτια που θα ακολουθήσει η Ιστορία. 

Μπροστά σε όλα αυτά, στο ελληνικό χωριό επιδεικνύουμε μια παλαιο-επαρχιώτικη αντίληψη καφενείου, ενίοτε με λαϊκίστικες αποχρώσεις ενός κιτσάτου εθνικισμού. Αντί να προβάλλουμε το λαμπρότερο προϊόν μας, τον πολιτισμό μας, καταφέραμε και το τυλίξαμε σε μια πλαστική σημαιούλα μίας χρήσης. Ο κόσμος εκεί έξω δεν θα μας στείλει καμία ειδική πρόσκληση, ούτε θα μας περιμένει, καθώς λαμπρές δημιουργικές αλλαγές θα συντελούνται, σύνορα θα εξαφανίζονται, ελεύθερα πνεύματα θα ανοίγουν φτερά και θα πετάνε σε έναν ουρανό που χωράει τους τολμηρούς, τους θαλασσοπόρους που ποτέ δεν φοβούνται νέες θάλασσες και ανοίγονται με τόλμη, που πατρίδα τους είναι ο κόσμος, που είναι ωραίοι σαν Έλληνες.