Επικίνδυνα παιχνίδια στο όνομα της «καθαρής εξόδου»

Το παζλ της «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια, το τι μέλλει γενέσθαι μετά τον κρίσιμο Αύγουστο του 2018  αλλά και τα μεγάλα ερωτηματικά για την «προετοιμασία» της κυβέρνησης για την επόμενη μέρα ήταν τα θέματα που κυριάρχησαν  στην ημερίδα του Κύκλου Ιδεών (28/3/2018) για την Εθνική Ανασυγκρότηση και την τύχη του χρέους. Η κυβέρνηση δολοφονεί την πραγματική οικονομία στο βωμό του αφηγήματος της δήθεν καθαρής εξόδου, επισήμανε ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, συνοψίζοντας τα συμπεράσματα μιας ενδιαφέρουσας συζήτησης, που  στηρίχθηκε στην ανάλυση του καθηγητή Γιώργου Προκοπάκη για τα «μυστήρια» του χρέους και τις προτάσεις του καθηγητή Γιώργου Στρατόπουλου για το ιδιωτικό χρέος, που πνίγει την όποια προοπτική ανάπτυξης. 

Ο κ. Προκοπάκης αναρωτήθηκε τι συμβαίνει με το αφύσικα μεγάλο κόστος εξυπηρέτησης των repos, ενώ επισήμανε πως η χρήση των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της γενικής κυβέρνησης  και των ληξιπρόθεσμων οφειλών κατευθύνεται τόσο στην κάλυψη του κρυφού χρέους, που εκτιμάται στα 10 δις ευρώ, όσο και στην τεχνητή διόγκωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Η μετάθεση επίσης τόκων άνω του ενός δις ευρώ για το 2019 δημιουργεί συνθήκες διαχειριστικής ομηρίας για την επόμενη κυβέρνηση. 

Μυστήριο καλύπτει και τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του δημοσίου, καθώς εκτιμάται ότι πάνω από 7 δις ευρώ  «γκρίζων» ληξιπρόθεσμων οφειλών χρησιμοποιήθηκαν την τελευταία διετία για να διογκωθεί αφύσικα το πρωτογενές πλεόνασμα. Το ενδιαφέρον στην περίπτωση αυτή είναι η ανοχή που επέδειξε η Tρόικα... Ο κ. Προκοπάκης σημείωσε το παιχνίδι με τα repos, τα οποία έκαναν άλμα από τα 15 δις ευρώ τον περασμένο Δεκέμβρη σε 20 δις ευρώ τον Ιανουάριο, χτίζοντας σταδιακά ένα πανάκριβο μαξιλάρι διαθεσίμων.

Ο κ. Γιώργος Στρατόπουλος παρουσίασε μια πρόταση με τρεις ενότητες τόσο για τη διευθέτηση των ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών εισφορών στον πρώην ΟΑΕΕ όσο και την αντιμετώπιση του προβλήματος των κόκκινων στεγαστικών δανείων. Τα βασικά σημεία της πρότασης είναι:

• Ο επανυπολογισμός εισφορών στον (πρώην) ΟΑΕΕ για την περίοδο 2009-2016, με βάση τα πραγματικά εισοδήματα της περιόδου. Η εθελοντική συμμετοχή των ασφαλισμένων σε ένα τέτοιο σχήμα θα οδηγούσε σε δραστική μείωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών στον ΟΑΕΕ από τα 13 δις ευρώ σε περίπου 5-6 δις ευρώ ενώ οι ασφαλισμένοι θα ρύθμιζαν τις οφειλές τους με αντάλλαγμα μικρότερη σύνταξη.
• Ένα μοντέλο ρύθμισης από τις συστημικές τράπεζες των στεγαστικών δανείων με μικρό υπόλοιπο εξόφλησης, έως 50.000 ευρώ. Οι συγκεκριμένοι δανειολήπτες υπολογίζονται σε 240.000 με συνολικές οφειλές 5,5 δις ευρώ και κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους. Η ενιαία ρύθμιση θα προσέφερε νέο δάνειο 25ετούς διάρκειας με χαμηλό επιτόκιο (euribor συν 1%) επιδοτούμενο τα πρώτα χρόνια από το κράτος (55 εκατ. ευρώ το ετήσιο κόστος) μέσω των εισφορών ύψους 200 εκατ. ευρώ οι οποίες συνεχίζουν να εισπράττονται σήμερα υπέρ του ΟΕΚ παρότι ο Οργανισμός έχει καταργηθεί.
• Για τα «δάνεια της μεσαίας τάξης» ύψους έως 300.000 ευρώ, ο δανειολήπτης ενυπόθηκου στεγαστικού δανείου του οποίου τα εισοδήματα πραγματικά συρρικνώθηκαν δραστικά λόγω κρίσης θα μπορεί παραδίδει τα κλειδιά του ακινήτου στην τράπεζα και αυτόματα διαγράφεται το σύνολο της λογιστικής οφειλής του δανείου του, χωρίς τον κίνδυνο περαιτέρω κατασχέσεων.

Στο πάνελ πήραν μέρος ο Γκίκας Χαρδούβελης, ο Παναγιώτης Λιαργκόβας και η Μιράντα Ξαφά, που συμμερίστηκαν την άποψη ότι το εγχείρημα εξόδου στις αγορές θα αφαιρέσει παρά θα προσθέσει βαθμούς ελευθερίας στην κυβέρνηση δεδομένου ότι οι αγορές είναι πολύ πιο αυστηρές.