Σκάνδαλο Novartis. Ξύνοντας την επιφάνεια

Το φερόμενο, κατά τα λεγόμενα Κυβερνητικού Υπουργού, «Μεγαλύτερο Σκάνδαλο όλων των εποχών», αρχίζει να διαφαίνεται  μάλλον ως μια ακόμα αριστοτεχνική πιρουέτα εντυπωσιασμού της κοινής γνώμης. Άρον άρον, αμέσως  μετά το μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο στην Αθήνα για την ονομασία της FYROM, εξ ουρανού έσκασε σκάνδαλο! Με πρώτα δεδομένα από μια φιλοκυβερνητική εφημερίδα, που έδειξε να ξέρει πιο πολλά κι από την Εισαγγελία.

Με αναφορές σε πρόσωπα εγνωσμένου κύρους όπως ο υπηρεσιακός Πρωθυπουργός κύριος Πικραμένος, έτσι φλου! Δε συζητώ για τον Ευάγγελο Βενιζέλο, αυτός κυριολεκτικά κατακλύζει ως εμμονική αναφορά κάθε προσπάθεια σπίλωσης πολιτικού προσωπικού τα τελευταία χρόνια…  Με μάρτυρες-φαντάσματα, που φέρονται να θυμούνται επιλεκτικά αλλά ακόμα και να «υποθέτουν» άγνοια και αθωότητα εκ προοιμίου, του τέως Πρωθυπουργού και προέδρου της Ν. Δ κυρίου Καραμανλή. Με κενά στην όλη διαδικασία διαχείρισης και διαβίβασης της υπόθεσης από τη Εισαγγελία στη Βουλή. Με ελλείψεις κομβικών ενοχοποιητικών εγγράφων, όπως επισημαίνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε επιστολή του προς τη Βουλή. Με «τρύπες» που κι ένας αδαής διακρίνει, π.χ πως ο φερόμενος να δωροδόκει, τέως στέλεχος της Novartis, δεν έχει καν κλιθεί να καταθέσει, ενώ θα έπρεπε να ναι θεωρητικά κατηγορούμενος για ενεργητική δωροδοκία. Λάσπη για τη χρησιμότητα της λάσπης. Βοή από τενεκεδάκια, για να σκεπαστούν οι πραγματικές διαμαρτυρίες και η  αγανάκτηση των πολιτών.

Η ουσία της υπόθεσης Novartis, κάτω από την προσπάθεια για άλλη μια φορά από την Κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου να ξυπνήσει το ταξικό μίσος και να πάει το θυμικό μας στα γνωστά λημέρια της μίζερης αντιπαράθεσης «παλιού-καινούργιου», είναι άλλη. Είναι η σκανδαλώδης συναλλαγή Εκτελεστικής Εξουσίας και Δικαιοσύνης, είναι η εξόφθαλμη σειρά από παρατυπίες και θεσμικές ακυρώσεις. Είναι η αύρα ολοκληρωτισμού στην ατάκα : «Ο Πρωθυπουργός έδωσε εντολή να διαβιβαστεί ο φάκελος της δικογραφίας στη Βουλή» Είναι τέλος τέλος η πεποίθηση ότι για μια ακόμη φορά θα περάσει ο Γκεμπελισμός.

Να τα λέμε κι αυτά. Και κυρίως, όχι μεταξύ μας. Αν με εννοείτε…