Κεντροαριστερά, η ωραία κοιμωμένη

Μέρες τώρα περπατάμε στα νύχια. Σα να έχουμε μωρό στο σπίτι. Η Κεντροαριστερά έχει καταλάβει το κρεβάτι με ουρανό και δεν επιτρέπει ανθοδέσμες μέσα στο δωμάτιο. Απλώς ανοίγει τα μπιλιετάκια, βλέπει το όνομα του αποστολέα, τα πετάει στο πάτωμα και γυρίζει πλευρό. Η υπνηλία της με βάζει σε ανησυχίες. Στην αρχή το θεώρησα σημάδι κοκεταρίας και την άφηνα να βράζει στο ζουμί της. Ακουμπούσα το μπολ με τον φιδέ στο πάτωμα κι έπαιρνα με το φτερό τις αράχνες από το μαξιλάρι της. Σιγά αμαξά την άμαξα γιατ’ είναι μέσα η βλάμισσα. Στους ξένους και τους δικούς που με ρωτούσαν, έλεγα ότι απλώς «χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο με τον εαυτό της».

Αν θέλετε τη γνώμη μου, δεν υπάρχει χειρότερη παρέα από τον εαυτό. Σου πίνει το αίμα, σου στραγγίζει τις αντοχές, καλωσορίζει τον θάνατο και αφήνει λάσκα τις λοιπές δυνάμεις καταστροφής. Δεν το λέω εγώ, το λέει το ιατρικό συμβούλιο που συνεδριάζει χαμηλόφωνα στο διπλανό δωμάτιο. «Να της δώσουμε διπλή δόση Γεννηματά» προτείνει ο ένας, «να της δώσουμε Καμίνη ενέσιμο, Σταύρο σε σταγόνες, δισκία Μανιάτη, υπόθετο Ραγκούση, υπογλώσσιο Ανδρουλάκη, Σκανδαλίδη σε θεραπευτική κάνναβη, Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο μπλάστρη, τον παππού της Καϊλή αναβράζοντα» αντιπροτείνουν οι άλλοι. Η δικιά μας εκνευρίζεται και το ξανακόβει στον ύπνο. Οι θόρυβοι του δρόμου κι ένα συνεργείο εκεί κοντά, που της σκάβει το λάκκο, δεν είναι ικανά να την αφυπνίσουν. Ενσωματώνει αμέσως τη βαβούρα στα όνειρά της. Δεν ήταν ο Κρασογιώργης ο χοντρομπαλάς παρά ένα λυγερό παλικάρι, ίδιο κι απαράλλαχτο ο Αθανάσιος Διάκος.

Τι σημαίνει αν δεις στον ύπνο σου τον Αθανάσιο Διάκο; Έχω βάσιμες υποψίες ότι το όνειρό της δεν ήταν λιβιδινικό και μη σας ξεγελάει η αγκαθερή μουστάκα του. Έχει κυρίως να κάνει με την απώλεια που κι αυτή τρυπά και αγκυλώνει. Αν έχεις αφαιρέσει από το αφήγημά σου τον ρεαλισμό του Βενιζέλου στην περίοδο της «συγκυβέρνησης», αν έχεις κλειδώσει στο υπόγειο την εξαίρεση Σημίτη, λυπάμαι αλλά δεν έχουμε να πούμε απολύτως τίποτα. Κλείσε και ξαναπάρε με σε είκοσι χρόνια.