Το συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αποτέλεσε ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός. Έδωσε μια ουσιαστική ώθηση στο εγχείρημα. Πρέπει τώρα να ενταθεί η προσπάθεια. Να υπάρξει σκληρή και μεθοδική εργασία για την περαιτέρω εξειδίκευση των προγραμματικών θέσεων.
Τρεις είναι οι προϋποθέσεις για την μελλοντικά επιτυχή πορεία της:
Ενότητα
Η δυναμική της ΔΗΣΥ είναι προφανώς η προσπάθεια συνεργασίας και ενότητας του ευρύτερου χώρου. Η σηματοδότηση δηλαδή, ότι η πορεία κατακερματισμού, κατά τα τελευταία χρόνια, τελείωσε και αρχίζει η περίοδος ανασυγκρότησης και ανασύνθεσης του ευρύτερου προοδευτικού μεταρρυθμιστικού χώρου.
Αυτή η εικόνα δεν πρέπει να τραυματιστεί. Δεν αναφέρομαι μόνο στις-καθ’ όλα σεβαστές- διαφορές μεταξύ των δυνάμεων που μετέχουν στην ΔΗΣΥ. Αναφέρομαι και σε συγκρούσεις εντός των δυνάμεων, που την συναποτελούν. Χωρίς καμία διάθεση παρέμβασης στα εσωτερικά των φορέων, θα ήθελα να πω ότι αυτές πρέπει να τυγχάνουν σοβαρής διαχείρισης, με αυτοσυγκράτηση και προσπάθεια αυτές να μην επιφέρουν ανήκεστο βλάβη στην κοινή πορεία.
Με το ίδιο μεγαλόκαρδο και ανοιχτό πνεύμα είναι απαραίτητο να υπάρξει διάλογος με δυνάμεις, σχήματα, Κινήσεις και πρόσωπα, εκτός ΔΗΣΥ, που βρίσκονται στον χώρο μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ και επιδιώκουν τη διαμόρφωση ενός αυτόνομου πόλου στον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς.
Η ενότητα δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς ανανέωση. Ανανέωση ουσιαστική, προγραμμάτων, ιδεών, αντιλήψεων, πρακτικών και-φυσικά-προσώπων.
Ανανέωση χωρίς ενότητα οδηγεί σε ένα «φωτισμένο» think tank, χωρίς ισχυρές πιθανότητες να επηρεάσει τα πράγματα.
Αλλά και ενότητα χωρίς ανανέωση μπορεί να καθηλώσει σε παρωχημένες, πεπαλαιωμένες συνταγές του παρελθόντος, σε ένα Μουσείο Ιδεών χωρίς αντιστοίχιση με τις σύγχρονες ανάγκες.
Η ΔΗΣΥ είναι ανάγκη να εκπέμψει ένα δυνατό στίγμα ενός ισχυρού μεταρρυθμισμού. Ή, αν ήθελα να το πω ως σύνθημα, Μεταρρύθμιση παντού! Ένα συνολικό σχέδιο μεγάλων αλλαγών, ριζικών τομών και βαθιών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής.
Γνωρίζω πως ορισμένοι φοβούνται ότι η λέξη «μεταρρύθμιση» έχει καταγραφεί αρνητικά στην κοινωνία. Η άποψη μου είναι πως, αντιθέτως, είναι σημαντικό να επιμείνει, ώστε να διαμορφωθεί η συνείδηση μέσα στην κοινωνία ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Χρειαζόμαστε μεγάλες αλλαγές στις συνήθειες και την κουλτούρα μας, που μπορεί να μας ξεβολεύουν πρόσκαιρα, αλλά είναι οι μόνες που μπορούν να οδηγήσουν τη χώρα σε ανοδική πορεία.
Αν δεν το πετύχει αυτό, η ΔΗΣΥ θα δυσκολευτεί να έχει ελπιδοφόρο μέλλον. Πολλοί ψηφοφόροι θα στραφούν προς τη ΝΔ που ισχυρίζεται ότι η μείωση φόρων είναι η λύση του προβλήματος, και άλλοι προς τον ΣΥΡΙΖΑ, που θεωρεί ότι διευθετούνται τα θέματα με μια ελάφρυνση του χρέους της χώρας μας.
Πρέπει να διαμορφώσει, μέσα στην κοινωνία, ένα κίνημα ορθολογισμού και μεταρρυθμίσεων και να γίνει ένας από τους πολιτικούς εκφραστές του.
Συμπερασματικά:
Αν ήθελα ο ίδιος να βάλω ένα κεντρικό σύνθημα στην άποψη που διατυπώνω, όσον αφορά τόσο τις πολιτικές πρωτοβουλίες, όσο τον προγραμματικό εκσυγχρονισμό, αλλά και την προοπτική της συγκρότησης ενός νέου ενιαίου φορέα του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς, θα χρησιμοποιούσα την έκκληση μιας ηγετικής φυσιογνωμίας της μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης, σε μια κρίσιμη καμπή της Ιστορίας: «Τόλμη! Περισσότερη τόλμη!»
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
13°
