Προς τα που πέφτει η Ευρώπη;

Οι συζητήσεις για τη βιωσιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα επόμενα χρόνια έχουν κορυφωθεί. Βρυξέλλες, Βερολίνο, Παρίσι, Ρώμη έχουν επιδοθεί σε ένα σκληρό διαπραγματευτικό παιχνίδι για τους όρους όχι απλώς εξόδου από την κρίση αλλά ενίσχυσης της οικονομικής διακυβέρνησης της Ε.Ε., ελέγχου των δημοσιονομικών, θεσμών που θα ελέγχουν τους εθνικούς προϋπολογισμούς-ζητήματα κλειδιά και για τη δική μας χώρα, το δικό μας μέλλον.

Το δικό μας μέλλον; Αν δεν το έχετε πάρει είδηση, η Ελλάδα απέχει πλήρως από τις διαβουλεύσεις αυτές. Όχι μόνο γιατί το διπλωματικό και πολιτικό μας κεφάλαιο σπαταλήθηκε μέχρι κεραίας-πότε με τα «μολών λαβέ» στην τρόικα, πότε με δημοψηφίσματα, πότε με το «δεν υπογράφω»- αλλά και γιατί τα σημερινά κόμματα εξακολουθούν να κάνουν χαρακίρι- και να πριονίζουν την καρέκλα του νέου πρωθυπουργού.

Το ΠΑΣΟΚ στροβιλίζεται ήδη στη μάχη για τη διαδοχή του Γ. Παπανδρέου, χωρίς ακόμα ο πρώην πρωθυπουργός να έχει ξεκαθαρίσει τι θα πράξει. Ο ένας μετά τον άλλον τα στελέχη επιδίδονται σε «δελφινολογία» ενώ νυν υπουργοί βγάζουν μαχαίρια για τις ευθύνες της περασμένης διετίας. Ποιος να έχει μυαλό να ασχοληθεί με τα της Ευρώπης;

Η ΝΔ από την άλλη, επιχειρεί ήδη να αποστασιοποιηθεί από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Μόλις την περασμένη Τρίτη, με μπαράζ δηλώσεων βουλευτών της άρχισε να ασκεί κριτική στην κυβέρνηση, θέλοντας να εμφανιστεί ως άξια αντιπολίτευση- και ας συμμετέχουν έξι στελέχη της στη βαλλόμενη κυβέρνηση Παπαδήμου. Κι αυτό, με περισσή εκλογολογία. Η ΝΔ βιάζεται να κυβερνήσει, ακόμα και αν γνωρίζει ότι τα νούμερα για αυτοδυναμία δεν βγαίνουν. Είναι η στρατηγική της. Με τέτοια πλάνα όμως, που μυαλό για τα της Ευρώπης;

Το μέλλον μας καθορίζεται αυτές τις ώρες κάπου στις Βρυξέλλες και κάποιοι- τα δύο μεγάλα κόμματα κυρίως- περί άλλα τυρβάζουν.Μικρομάγαζα...