Αφωνία ψάλτου βηξ

Στο ελληνικό κοινοβούλιο ορισμένες παραστάσεις δίνονται δωρεάν . Παράδειγμα, οι κοινοβουλευτικές ομάδες των δύο μεγάλων (;) κομμάτων εξουσίας- όπως συνηθίσαμε να χαρακτηρίζουμε το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Η «πράσινη» κοινοβουλευτική ομάδα συγκλήθηκε την περασμένη Δευτέρα για να ακούσει, εμβρόντητη, τον Γ. Παπανδρέου να εξαγγέλλει δημοψήφισμα. Οι βουλευτές της ΝΔ κλήθηκαν την Τετάρτη για να ακούσουν τον Α. Σαμαρά να κατακεραυνώνει το δημοψήφισμα και να κηρύσσει ανένδοτο κατά της επικίνδυνης κυβέρνησης.

Κοινός παρονομαστής; Δεν υπήρξε πρόβλεψη να μιλήσουν οι βουλευτές ούτε και τώρα που η χώρα κατακρημνίζεται. Αφωνία! Αποτέλεσμα; Οι βουλευτές να κινούνται μεταξύ εντευκτηρίου, καφενείου της Βουλής και διαδρόμων και να υποβάλλουν «στο μιλητό» παραιτήσεις- που ανακαλούν στη συνέχεια-, να προβλέπουν πρόωρες και πτώση της κυβέρνησης, να καταγγέλλουν τραπεζίτες και συμφέροντα, να λένε ναι ή όχι στο δημοψήφισμα, να ζητούν εκλογές εδώ και τώρα ή, έστω, λίγο αργότερα.

Τι δεν συζητήθηκε; Ότι το πρώτο εννιάμηνο του 2011 το έλλειμμα του προϋπολογισμού άγγιξε τα 3 δις ευρώ. Ότι για να πιάσουμε τους στόχους για το 2011 πρέπει να βρούμε 16,6 δις ευρώ τους επόμενους δύο και κάτι μήνες (παρανοϊκό). Ότι δεν γίνονται αποκρατικοποιήσεις, δεν ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα, δεν υπάρχει «αέρας» για επενδύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και το «κούρεμα» του χρέους φαντάζει για τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ μια μακρινή ανάμνηση. Λες και δεν υπήρξε ποτέ αυτό που «θα» τεθεί σε δημοψήφισμα.

Αν οι νυν και εν δυνάμει πρωθυπουργοί θέλουν να κοιταχτούν έστω και τώρα στον καθρέφτη, ας κάνουν κάτι απλό. Ας συγκαλέσουν τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες με θέμα «πώς θα ζήσουμε εφεξής χωρίς δανεικά» και «πώς θα πετύχουμε το 2012 πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό». Κάποιοι-λίγοι είναι αλήθεια- βουλευτές και από τα δύο κόμματα, μας το ψιθύρισαν στο αφτί. Αλλά αν το πουν δυνατά ποιος θα τους ακούσει;